75921 resultaten.
voor een laatste glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 drank had zacht
zijn web gelegd
rond mijn bestaan
ik had me bijna laten gaan
liet me wiegen
op zijn draden zou ook
zelfs mijn vriend verraden
voor een laatste glas
maar uit hoeken
loert de dood die met
zijn spinnepoot de trilling
aanvoelt van mijn hoge nood
ik laat me nog niet pakken
kap nu met het vatten van
de glaasjes vrijheid…
reikte verder dan mijn ogen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
773 ongehoord in
het jammeren van de wind
het fluisteren van de bomen
in plaats van
het gejengel van een kind
er is niet uitgesproken
woorden ongebroken
de lucht is niet gebruikt
grieven en bezwaren
worden niet gespuid
er is nog niet gekust
het reikte verder dan mijn ogen
was ongezien en ongehoord
als onrust steeds in slaap gesust
haar liefde…
ons kind is nu een vondeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
het maakte teksten vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
Uit vette klei
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
791 wil de horizon voorbij
maar ben getogen uit vette klei
die veel te vaak verdronken is
ze zuigt me terug
als ik ontstijgen wil de wortels
lam de stam weer te beschonken is
dan wuiven slechts mijn bladeren
door geestrijk vocht dat in het sap
van aderen verruiming en vergeten zocht…
Uit de kom en terug
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.963 Terwijl ik aarzelde, me verbaasde
je drie keer kuste, mompelde je
iets over geestdrift
Bekeek de schilderingen in je huid
de ring door je onderlip
je handen waren zo koud
dat ik hen zachtjes masseerde
een vuist maakte van je hand
en draaide op de gewrichtjes
in de pols, je wist wie ik was
een stem in het duister die
je troostte met dat…
In dat gebaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
741 mag ik
de zon even zien
in je ogen
wolken versluieren
je blik en in buien
valt even jouw ik
ja in dat gebaar
van vingers die regelen
is woordloos ook regenen
toch blijven we droog
het is slechts de wind die
waait tot ik jou dan weer vind…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De wereld verblindend van kleur
Vandaag is alles zonovergoten
Mijn uitstraling zacht en positief
Ik geniet van ieder mooi moment
En heb het leven…
Heel even
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
896 Je keek naar me
Je ogen rustend
In de mijne
Heel even
Je vroeg een vuurtje
Je hand
Om mijn hand
Heel even
Toen je wegliep
Raakte je borst
Mijn arm aan
Heel even
Dat contact
Dat heel even
Werd snel een
Heel leven…
Tikkeltje losbandigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 je jonkt sneller
in een spijkerboek
en topt de
kleine borsten
het tikkeltje
losbandigheid
zal jou de kop
niet kosten
maar in je ogen
zie ik toch die blik
het leven heeft
ook jou niets voorgelogen…
alsof ik zonder kan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.502 zilverkorrelige stiltespraak
zei je wat?
het leek alsof wij spraken
van dingen die wij waren
in heldere overvloed
woord minus moed
ik wende mij tot jou
en jij veranderde
en toch beken je dagelijks
jou tot mij en ik zeg ja
- zoals het altijd was -
alsof ‘t een alledaagse gauwheid
en wat jij mij betekent al die jaren
en in jouw toverondertoon…
Een paar tonen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
788 voel warm je snaren
stem op je af
tokkel een paar tonen
speel zacht de akkoorden
waarom je altijd gaf
je herkent de melodie
ik zie je ogen de lach
je lichaam in bewegen
dat raakt me meer dan
dat het eigenlijk mag
toch zijn we
voor de liefde gegaan
genieten de muziek
van een leven
dat niet mag bestaan…
Samen op de wind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
790 vond je
in het zachte wiegen
samen op de wind
boog naar jou
maar jij ontsnapte gauw
in goeder trouw
in onderhuidse stromen
kwamen kleuren overeen
zonder keuze ben jij nummer één
ik wieg en heb je lief
laat wind ons samen deinen
in jouw geur wil ik verdwijnen…
Corpus
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
678 In mijn armen slechts
de broze botten,
in de tombe van mijn liefde
ruikt u de dood.…
Een vleugje tegendraads
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
886 ik raakte
aan je bladeren
een vleugje tegendraads
het intrigeerde me
ja meer dan mateloos
hoe ik ook wendde
of jouw keerde
in een steeds
opnieuw proberen
ik werd radeloos
toch groeiden we
in veel seizoenen
jouw pril werd groen
kleurde in ons stoeien
je bloem maakte mij sprakeloos…
"Op zoek"
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
1.694 Ronddolend, aftastend,
grenzen opzoekend
ga ik door het leven.
Op zoek naar ...
ja naar wàt eigenlijk,
iemand om liefde te geven?
Neus stotend, vallend
en weer opstaand
rijg ik dag aan dag.
Hopend en dromend
dat het moment
snel komen mag...
dat ik mezelf zie,
m'n masker af kan zetten
en tòch tevreden ben.…
Oogden beiden bleker
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
686 het stukje zon
maakte de sprong
weer goed
de overkant
jouw hand
de lach waar
alles mee begon
had de aanloop
niet goed voorbereid
slecht weer
de tegenwind
maakte de afzet
zeer onzeker we
oogden beiden bleker
het stukje zon
kwam in je ogen
om mij een goede
landing te beloven
op de grond was
er jouw warme lach
toen ik weer…
Geleefd
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
3.088 Je liefde zal nooit vergeten zijn
Je warmte draag ik bij me als een jas
We hadden elkaar lief zonder woorden
Geen tekst die daarbij nodig was
Je leefde je leven zoals alleen jij dat kon
Geen ander mens die het bijbenen zou
Je leefde op de toppen van je kunnen
Het is wie je was, het was jou
Ik sterf liever jong en geleefd, was je…
Bruin haar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.421 Overrompeld door liefde en kracht,
zittend aan het water,
kijkend heen
Daar zit jij,
voor mij uit,
turend over,
net langs mij heen
Ik steel je blik,
je laat mij toe,
ruimte tussen ons,
krimpt in een
De groene glans,
scherp en zacht,
gemengd van ver,
mag ik je nu…
De chaosman
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
848 ben een chaosman
pakte je hand
toen jij niet wilde
je gilde in raken
pas later konden we
weer samen praten
elkaar duidden
waarom warmte ons
contact verkilde
toch was ik er
de chaosman die voor
even jouw honger stilde…
Maanden we de jaren
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
978 zag je al
kalenders lang
maar heb nooit de juiste
datum kunnen prikken
van liefde voor het eerst
in pril beginnen
vochten we om de seconden
minuten en daarna de uren
in het speels elkaar
steeds liever vinden
later daagde het
maanden we de jaren
in samen sparen hebben
we bereikt dat onze liefde
altijd lenteachtig blijft…
Paden geurden rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 in herinnering
kleuren geuren
vaak gedachten die
intenser zijn beleefd
een vleugje wind
vond het gevoel
heeft ons overspoeld
met hei en duinen
zag je staan in bomen
de paden geurden rozen
toen ik je vond tussen
het geel van hoge bloemen
je bloeide grandioos in
het speels van leven geven
onze kleuren eindelijk beleven
in de…
Vleugjes zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
742 ze asfalteren
nu het pad van
onze dromen
rozenstruiken
worden weggenomen
het duin dringt aan
met zand van strand
dat vogelvrij
danst in de wind
vleugjes zomer
heeft meegenomen
van eerder samenzijn
in paars en geel
gaan wij weer bloeien
want niemand kan ons snoeien…
Toon me je vleugels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 mag ik
je ontvangen
zacht in mijn handen
waar vlinders
nog spelen met de
wolken in je hoofd
die jagen
de storm uitdagen
als rust is beloofd
strijk maar neer
toon me je vleugels
ben trots op de kleuren
ja je bent thuis in
de muis van mijn hand
geland in ons bedje van geuren…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
Nieuw leven
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.118 ogen stralen
dwalen langzaam
over wit papier
waar gedachten
verhalen vertellen
oude historie
in stil verlangen
weer ontwaakt
uit 100 jaar slapen
een sprookje
van 1001 nachten
breekt de muur
die onverwoestbaar
had geleken
woorden
komen tot leven
dansen op de tijd
en vullen de leegte
die jij achterliet…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen
seizoenen is zij met mij meegegaan
we bekenden vriendschap tot oneindig
maar zij heeft het leven…
Ben jij de tijger
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
821 dagen kantelen
in schemering
verlengen schaduwen
om nachten minder
zwart te geven
en zichzelf langer
te verwennen
met het licht
dieren wisselen
van leven
en gaan rusten
uit het zicht
van opkomst
tot aan ondergang
ben jij de tijger
die al loerend
loopt te azen
op dat grijze ogenblik
wanneer de prooi
ontspannen is
omdat de nacht…
Speelt geraamte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
781 je lacht tanden bloot
en langs je kaken
laait het hellevuur
kraait uit een
verdoemde schoot
je eerste uur
trapt de hemel
in het aardse slijk
brandt emoties af
speelt geraamte
met je eigen lijk
in de hel van vel
slechts een handvol
dorre zielen siert
je droef bestaan
want je ego blaast
slechts echo’s kan
dit leven niet meer…
Jij parkaat dwars
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
632 in bovenlucht
jankt tegenwind
haar sombere verhalen
laat zon niet stralen
door druppels van verdriet
maar jij trotseert
mijn griet die vlagen
met het neusje in de lucht
hoort niemand jou ooit klagen
over vele stom gestelde vragen
jij parkaat dwars
door alle buien heen
wintert in een eigen paddenstoel
hebt lak aan iedere grote smoel…