Alle inzendingen over de gesichten van remco campert

38847 resultaten.

Sorteren op:

Bea culpa

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
In Rome hoorde ik een gezang, heel sereen, mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa, maar soms klonk er ook, Bea culpa, Bea culpa, Bea Maxima culpa doorheen. Trix zei, jammer, ik had daar graag willen zijn, de paus was groots, maar het Vaticaan is me te klein.…

Overleden schuldeisers

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.428
Hier liggen mijn crediteuren die mij zo godvergeten konden plagen, En -liggen zij er niet- och God! dan wou ik dat ze er lagen!…

Mini-sonnet voor Melkert

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Ter bestrijding van mijn rechts gedachtegoed, onderging ik een cosmetische operatie, mijn neus haalde men op, mijn mondhoeken naar beneden, daarna kreeg ik een azijninfuus, voor lachen is geen reden, aldus kreeg ik de meest effectieve combinatie, tegen mijn rechtse aberratie. Thans ben ik politiekcorrect, want als ik in de spiegel kijk,…

Taalpolitie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 787
Vanuit de redactie schreef men tot mijn verdriet, bij controle door de TIOD is gebleken, dat u qua vorm teveel bent afgeweken, kortom, uw taalvermogen klopt dus niet. Wat moet ik met een keurslijf van jambe, versvoet en kwatrijn, laat maar, ik wil een vrije schrijver zijn.…

Dan, langzamerhand dronken wordend

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 27.041
Dan, langzamerhand dronken wordend van pop, powezie en pils staat hij uit zijn stoel op zijn tikmasjiene duvelt op de grond; hij weet de rand van de taal bereikt voorzichtig naar een oude boekenkast schuifelend (soms wordt hij eeuwen stof) negeert hij het dode grijze oog bij een aantal tijdschriften en bundels blijft hij staan en probeert…

Bezoek aan Den Haag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
wat mij verontrust is niet dat het regent maar wel dat de regen verzuipt in de putten het water terechtkomt de beek bij de bioscoop onder de grond duikt en niet meer te volgen is enkel weer bovenkomt bij het noordeinde de hofvijver voedt en langzaam verdampt en over de stad kruipt mismaakt wordt wat mij uitermate verontrust is de regen…

Moriturio

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Jan Arends, Jan Emmens: leven te donker, gedichten te over, de dood opgebiecht het leven gewikt en gewogen. Ga dan maar vallen, het laatste gedicht is het lichtste, het zwaarste, het nekt uit een soort mededogen van overgewicht. Lieve dood , o zo helder, wat ben je toch licht.…

Na afloop

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft de herinnering aan waar je woonde: de achterkant, de huizenrij.…

Haverakker Zoetermeer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 842
Er waren kinderen tot toen. Er was een vrouw, er was fatsoen tot toen. Er bleek een dood, daarna Er is geen nu Er is geen na…

Leiders

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Zij luiden elkaars ego uit: met bordkartonnen klokken, en wat ze zeggen, gedempt, is dunner dan rijstpapier, maar geeft de grootste brokken.…

Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten

poëzie
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.380
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten, met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten: Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt, - zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten het welkom-water, dat het stof der reize…

De grootmoeder (variant)

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.573
Haar hoofd, van ouderdom te vol om er weer kind te kunnen zijn, verviel tot labyrint. Alle dimensies werden in haar wit, getallen cijferden zich weg uit reeksen en elke volzin weigerde te zijn. Haar ogen, eindelijk in staar gebleven, zochten nog lang naar een gestorven vader achter een ontbrekend raam. Toen werd zij interlinie tussen…

Soldaat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Een zerk is een lief mensenschrijn. De tijd graveert daarin soldaten, bot voor bot, alsof ze er nog zijn. Men pleistert in het steen verleden plat: gewit gemis, known unto God.…

Digitaal protest

hartenkreet
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.843
W8ff: euh veel dus W817 en leuk whahaha hahahah wij liggen in een deuk een scheur misschien. Herken waar het tekort aan taal geworden is en wij aanvaren op een in- en outbox, scheep en schipbreuk van de woorden. Laten wij weigeren onwelsprekend te willen zijn, en onwelschreven. Laten we taal opeisen.…

Terwijl

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Terwijl het levenswerk in een ijl tempo voortjaagt langs gesprekken van de dag spelen op straat de kinderen een glimlach elkaar toe tot later en nog later heel erg moe de moeder binnenwijst. Met de verdieping onder zich vandaan geruimd spelen zij binnen verder uur hun schaduw is een vogel op de muur hun leven wordt een langzaam stil gaan staan…

Onverschillige Jochem

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.071
Hier ligt Jochem de Edammer in het graf, Die, toen hij leefde, niets om de dood gaf; En hij is zijn eigen gelijk gebleven want nou geeft hij niets om het leven.…

Blokkendoos

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Taal is de blokkendoos waar ik mijn huis van bouw. Ik richt het in met mijn muziek. Als je een keertje wilt komen logeren, luister dan naar dit lied. Wees voorzichtig als je binnenkomt, gooi niet met de deuren, pak een stoel en sluit aan in de kring. ’t Is hier knus en gezellig dus laat je verwarmen door de zon door het raam dat ik zing…

Blijdschap

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.755
Als een deur die opent naar een nieuwe morgen Als een ochtendzon die geel de dag beschijnt Als een hond die kwispelstaartend toeloopt zonder zorgen zijn lip optrekt en glimlacht ja, het is net of hij grijnst Als een luide lach die beide longen ledigt en ruimte geeft en vrijheid…

op weg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Haiku I De spiegel lijkt kalm ik vertrouw op het water daar moet ik varen Haiku II Het water rimpelt een tsunami gaat dreigen maar ik roei mijn boot…

Gelijk een arme, blinde hond

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.672
Geljk een arme, blinde hond van alle troost verstoken, dwaal 'k door de zoele avond rond en ruik de lente-roken. Er waart - lijk om een vrouwe-kleed waar oude driften in hangen - er waart een geur van schamper leed en van huilend-moe verlangen. En 'k dwaal, een blinde hond gelijk, door dralige lente-roken, mijn hart van alle liefden…

Speelgronden Zuiderpark

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 813
Waar het baksteen hoekt en de kabouterstraatjes zich splitsen met bankjes, poortjes, doorsluipgaatjes, daar speelden wij: bliezen een riddertijd door de buis:19 mm ¾ creme wavin pvc bestemd voor stroomdraden en goedkope hoela-hoep, Alles was goed want El Cid en zijn makker beheersten de steden van Spanje en speelden eventueel bij regen…

Utrecht & het leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 921
Terug langs rivieren onvermoed en nooit bevaren zien we de oude stad De Dom verwijst naar vroeger vogels zijn op weg omdat het winter wordt Een bus bereikt het oude centrum de reiziger stapt uit We gaan. We gaan.…

Zegen deze avond, God...

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.553
Zegen deze' avond, God: ons handen rusten; en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan: tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan... - Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên; om iedre boom-gaard gaat de vrede van Uwe ogen; en wij, die elke vrucht in onze…

Gelijk het gonzend bliksemen

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.569
Gelijk het gonzend bliksemen van motoren, waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt, het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren tot waar de blik van Gods oog doorpriemt; neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse zo karig, dat de zonne haar doorvreet van 't vroege groenen tot het late paarsen maar die haar kleinheid onverdoofbaar weet;…

heb ik je ooit teleurgesteld...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 833
Heb ik je ooit teleurgesteld, het moet geweest zijn als een bosrand grenzend aan weiden, een versomberen van licht en geurend gras. Heb ik je ooit teleurgesteld, het moet geweest zijn in de scherpte van een strandwal of een waterkering, dorstige vloek van de najaden. Heb ik je ooit teleurgesteld? Ik kan mij slechts herinneren het…

ik weet van jou

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Ik weet: noch van jouw leven noch ook later van je dood blijft er een stoffig huis achter in de herinnering die dan door de hemel waait. Nee, hoe ook de seizoenen over elkaar uitgebuiteld zullen zijn, en de jaren voor altijd zwijgen, alles zal buiten zijn van zon en liefdestuin een nooit verdwijnen van vlinders in struiken.…

Boekarest en de goot

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 952
...Want in Roemenië goddelijk apathisch waar al meer dan tien jaar geleden een god werd weggezonden omdat de mens hem niet meer moest draaien steden langzaam om de as van de inflatie draaien de nek om dragen vrouwen het hoofd in doekjes voor het bloeden de jaren vijftig wederopbouw veegt men straten die nog vol bladeren waaien zullen…

van lente en zomer

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Eerst laat zij als kind de koude moeder achter, wrijft zich wat eerstelingslicht uit de ogen: er komen klokjes, er aarzelt groen. Dan gaat zij voorzichtig lopen met het vermoeden van een feest verderop en later en bloost het veld, waar haar voeten gaan. Maar dan bevangt haar een hals- over-kop van levensliefde en buitelt zij over…

van lente en zomer (revisited)

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 823
Zij laat als kind een witte moeder achter, wrijft zich wat eerstelingslicht uit de ogen: er komen klokjes, er verzamelt groen zich in eentonig groene regenbogen. Zij gaat aarzelend lopen en vermoeden dat er een feest broedt verderop, of later. En heel het veld bloost waar haar voeten gaan, want twee, drie tinten dragen haar op handen.…