inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2405):

van lente en zomer

Eerst laat zij als kind
de koude moeder achter,
wrijft zich wat eerstelingslicht
uit de ogen: er komen klokjes,
er aarzelt groen.

Dan gaat zij voorzichtig lopen
met het vermoeden
van een feest verderop en
later en bloost het veld,
waar haar voeten gaan.

Maar dan bevangt haar een hals-
over-kop van levensliefde
en buitelt zij over haar kindertijd
uit: elke voorzichtige aftastwarmte
verleden tijd.

Plotseling groot en volwassen
Zomer ongeremd en open.
In het lichterlaaie van haar plooirok zon
en kleuren schrijdt zij stralend:
de mooiste van zusters.

Schrijver: Theo van de Wetering, 3 jun. 2003


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

-0,5 met 2 stemmen 649



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)