Alle inzendingen over westerkerk dichten

5587 resultaten.

Sorteren op:

noodlot

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
geen vers, geen limerick Geloof me maar, 't is zo gebeurd, in 'n wenk, een ogenblik: de Muze, je vertrouwde partner in 't orgastisch seksen met rijm en ritme en cadans, begint je te beheksen je toverfluit met bussekruit hangt als een hockeystick Er is geen sluipweg, geen excuus, geen substituut, geen trick een dichter ben je als je dicht…

Waarom ik niet dichten wil

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Waarom ik dichten wil, weet ik niet. Zinnen zoeken, die ik niet vinden kan. Woorden ontdekken, die ik nog niet ken. In het duister zie ik licht. In de stilte van de nacht, ontstaat een onbekend gedicht. Waarom ik wakker word. Waarom ik dichten wil. Heeft met willen niets te maken.…

Creativiteit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Het zit verweven in elke vezel Geestverruimend zonder de middelen Associativiteit is soms een gezel Het verschijnt zonder te bemiddelen Het moet geuit Kan zich maar beperkt verstoppen Als jong groen zit het aan de vingertoppen Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit Het dooft geregeld even Wakkert weer aan Zoals alles in het leven…
D.R. Korthof12 februari 2017Lees meer >

Hoe komt het

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 764
Hoe komt het dat jij wel dicht en het mij totaal niet ligt ‘t Is een ingegeven idee een zin een enkel woord een opgevangen beeld iets wat je hebt gehoord En dan na een aarzelend begin vallen de ontbrekende woorden en zinnen je soms zomaar in zo simpel ontstaat een gedicht Misschien is het een golflengte die ene perfecte wave die zo…
c. ale19 december 2017Lees meer >

'T LAATSTE

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.425
o Dichten, die 'k gedregen, die 'k gebaard hebbe, in pijn des dichtens, en gevoesterd aan dit arem herte mijn; mijn dichten, die 'k zo dikwijls her- kastijd heb, hergekleed, bedauwend met mijn tranen en besproeiend met mijn zweet, o spreek voor mij, mijn dichten, als God eens mij reden vraagt, is 't zake dat gij, krankgeboor- nen, 't…

waarom mensen dichten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 979
, waarom mensen dichten' kan lezers gaan verrassen! KIJK toch! www.albertweijman.nl, vliegt als een vogel in de lucht!…

Het leven gedicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
en geeft lucht in een verleidelijke lach aan wat leven ons toedacht soms slaat ons het leven heel hard in het gezicht en de woede die even aangewakkerd oplicht schrijft schrijnende schurende woorden in droefenis gegeven de dichter zal naast al zijn zoete fijne zijn tot hij is uitgeraasd het leven spiegelen in pijn hij dicht…

Dierbaar gezicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Schuldig is jouw mooie liefdevolle gelaat, dat stelt deze dichter niet tot dichten in staat. Veel vrouwen zijn door dichters bezongen, hebben daarmee veel respect afgedwongen. Toch waren die fraai bezongen dames allemaal helemaal niet zoals jij zo bijzonder en speciaal.…

Ondanks

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 396
Ik weet zo weinig van de dingen ik weet zo weinig van de wereld ik weet zo weinig van het leven Toch moet ik er over dichten maar vraag niet waarom zelfs dat weet ik niet.…

Lezen of dichten

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Ik lees veel vaker en veel meer dan ik schrijf of dicht Het een gaat zonder 't ander niet het sluit elkaar nooit uit Zolang de stof van een verhaal een boek of een gedicht Imaginair is met allerhande geestvullend, -verruimende verhandelingen diepzinnig metafysische beschouwingen betoverende voorstellingen van…
Maxim24 januari 2020Lees meer >

Dit is een dricht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 463
Een dricht schrijf ik nu, terwijl ik dronken ben. Niet erg goed kan zijn, bij mijn verstand. Oude remmen zijn heden, van hun ruwe schijven af. Dit gedicht verzin ik niet zelf, omdat ik niets verzinnen kan. Ik schrijf er maar wat op los. Ongewild. Spontaan. Ik schrijf wat ik zelf niet weet. Iets of iemand schrijft in mij. Ik noteer wat…

Tien jaar

snelsonnet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Ik ga mijzelf eens uitgebreid trakteren Op ‘aangeklede’ koffie met gebak. Geloof maar, dat ik ook een ‘glaasje’ pak, Vanwege tien jaar vormvast badineren. Van sleet op al mijn rijmsels nog geen spoor, Voorlopig ga ik dus nog even door.…

binnenin

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
onder wolken van lood tekende ik sporen in het zand in smeltende hitte schreef ik een goddelijk woord ik vluchtte voor beelden van de krokodil doofde de vlam verbrandde mijn ziel vouwde een zingende vogel van papier fluisterde mijn traagste gedicht ik spelde mijn naam op de schutting uit de binnenste muren kwam geen enkel geluid…
J.Bakx31 maart 2023Lees meer >

Nooit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
Als erik, bomans' foliant Nooit was een kind dat las alleen Met pietje bell en prikkebeen, Kruipt uit z'n schaduw anoniem Nu dicht het, onder pseudoniem…
Maxim13 april 2023Lees meer >

K ?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Ik zoek je naam in het woordenboek, Leen, voor liefde kom je en leed laat je achter jou. De letter L van leven en lachen voor de M van miezerig en muur, na de K van koorts, tussen warm en koel. Jouw naam klinkt: een uitroep van verwondering!…

19/02/1985

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
De woestijn, wat haatte ik dat strand immens groot zonder toeristen op vakantie zonder zee van verwachtingen. Ooit wenste ik een vloed van troost doch vond hier enkel een oase. Druppelsgewijs doordringend mij ...…

Avondwonderen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Op de treden van de schaduw stap ik reikhalzend voort. Boven mij worden in het avondvuur plannen voor de ochtend gesmeed. Op sterrende ramen staan pinksterend de antwoorden van vallende vragen. Ondanks de kortwiekende maansikkel bereiken die meteoren toch mijn oren. Stil weergalmen luid in mij de vreugdeklokken. Gonzend doen ze konde van…

Het in stilte zo persoonlijke, intieme gebed!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Vandaag ging ik toch wel weer helemaal los vanochtend bedoel ik, 1ste Paasdag 20 april 2025 in de Westerkerk, Prinsengracht te Amsterdam niet alleen met gezang van mijn Cantorij maar ook met het schrijnende schreien niet dat de tranen over m'n wangen liepen maar echt droog hield ik het niet van binnen Maar dan in het stille gebed voor het…

Blind vertrouwen

hartenkreet
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Met mijn ogen dicht voel ik je handen mijn lichaam strelen Met mijn ogen dicht wil ik mijn leven met je delen. Met mijn ogen dicht kan ik zielsveel van je houden Met mijn ogen dicht, een blind vertrouwen…
beta16 maart 2003Lees meer >

Perpetuum Immobile

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
~ na gedane arbeid ~ Mijn harde schijf een megazee Een oceaan die niet meer stijgt Zodra mijn tekstverwerker zwijgt Perpetuum Immobile Een laatste woord van Zonnegod Adieu, gij kleine laptopzot.…
Olean4 februari 2020Lees meer >

Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Dichterlijk recensieverslag (writing with sound) van Sigfrid Karg-Elert's Passacaglia und Fuge über B.A.CH. op 150 gespeeld door organist Arjen Leistra in de Westerkerk Amsterdam, op zondag 27 juli 2025, 13 uur in de seie REMBRANDT ORGAN SERIES, painting with sound!…

HET IS GELUKT, DIT IS GELUK: CRYPTE IN DE WESTERKERK AMSTERDAM

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
​ Mijn as wordt bijgezet in de crypte van de Westerkerk in Amsterdam de mensen die komen kijken kijken hun ogen uit de kinderen ook zo voorspel ik zelfs de kleinste de JordaanDichter Jan Jacob Krediet Van den Bos naast de JordaanSchilder Rembrandt van Rijn het kostte een cent: 10.000 euries maar dan heb je ook wat levendigheid…

De deur

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.424
Die deur hoort open of dicht, leerde je me in jouw huis. Dicht, als ik er ben, en open wanneer niet. Ik leerde de routine van open en dicht. Tot het moment van verdwenen begrip. Met mij nog op de bank, deed je de deur dicht, maar je was er niet.…

Liefhebben

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
Ik verspreid een zuiver licht om me heen en ik ben me ervan bewust dat ik dat kan, nu dat het gaat om liefhebben en houden van.…

Samenspel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Wat kan één oog zien zonder het tweede? Het dieptezicht ontbreekt. Men botst alleen. Wij zijn de noten van een majeurakkoord, neem één weg en gehuil is wat rest van harmonie. Wij zijn klinkers en medeklinkers die voorkomen om taal te blijven. Hoe klinkt liefde zonder: lfd iee. Het slaat nergens op! Onze liefde draagt kussen over…

Al fietsend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Ik keek al fietsend naar jou. Je beeld bleef me voor de ogen. Het landschap ebde weg in ruimte en tijd ... Ik keek in mijn levenswiel: al mijn spaken vergleden, naarmate tijd mij versnelde, tot één doelwit, namelijk: jij ...…

Déjà ému

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 834
In trossen snoep ik van je borsten, zwevend en weldadig stromen ze. Ik aanvaard de beker van je bekken, met volle teugen nip ik ervan, ik smelt. Wiegend malen jouw heupen mijn grofste korrels tot teder. In je mals vlees zwem ik uitgelaten, jouw haren zwaaien me friste toe, sirenend zing je, jaja, ik kom, ik kom al! Met genoegen nestel ik…

Nut in het minnen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Met spetterend vuurwerk in haar ogen, hoog opschietende gevoelens met o’s die de omgeving doen blaken en mij met kleuren bombarderen. Ik lig plat van bewondering. Met mijn voeten op de grond en mijn hoofd in de wolken heb ik banden van tederheid, liever dat dan boeien van zogenaamde vrijheid: met banden kan men ver rijden.…

De weg is

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
De weg is een stroom waar gevoelens meevloeien naar die weilandenzee zonder Jan van Genten. De weg is een slang, herinneringen flitsend, bijt zij mij in het hart, me op twee plekken verscheurend. De weg is een weg van het heden weg, van het stuk verleden dat maar niet wou gaan.…