5925 resultaten.
Liefde
poëzie
3.3 met 37 stemmen
5.504 Liefde is niets dan daaglijks verder gaan
Door dorre woestenijen,
Om na de nacht saam moe weer op te staan
Uit duistere valleien.
Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen,
Een stijgen tot het licht,
En niet oneindig zijn en ook niet rijpen
Tot innerlijk gezicht.
Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig
Dolen in 't labyrint…
Brommerdans
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
894 Een jongen draait rondjes
om een groepje meisjes.
Een omtrekkende beweging
op het natte plein.
Een rookgordijn ontstaat.
Wie wordt er gevangen door wie?
Een brommer bewijst
wat in potentie bestaat.
Een ritueel zo oud als
het marktplein van Vianen.…
DE SCHALMEI
poëzie
4.1 met 22 stemmen
4.477 Zeven zonen had moeder:
Allen heetten Peter,
Behalve Wanjka die Iwan heette.
Allen konden werken:
Eén was geitenhoeder,
Eén vlocht sandalen,
Eén zelfs bouwde kerken;
Maar Iwan die Wanjka heette
Wilde niet werken.
Op een steen in de zon gezeten
Bespeelde hij zijn schalmei.
"O, mijn lieve,
Mijn lustige,
Laat mij spelen
In de…
kijk papa ik maak een loop
gedicht
2.2 met 17 stemmen
11.613 kijk papa ik maak een loop
dat spreek je uit als een vergrootglas
ik ben kwetsbaar als een lek regenjack
je hebt een hoed op die iedereen stom vindt
en of je 'm nu ophoudt of afzet
de boot is aan en niet de hoed maar de critici hebben het gedaan
ander voorbeeld ik roerde in mijn soep
en je jeremijohee overstemde het tak van m'n pollepel…
Enkeltje ergens
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.297 We lieten ons overzetten
in boten van licht gingen wij van land.
Voor ons het water,
waarvan wij niet wisten wanneer.
Bij iedere golfbeweging dachten wij
aan dat wat straks voorbij.
De zon verblindde ons
kijken, ons zien.
Zo voeren wij niet wetende waarheen,
niet beseffende waartoe.…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.
Maar ik weet…
Liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.372 De boer keek naar de lucht.
Vogels vormden samen een woord.
Het bewoog van de ene kant van de hemel
naar de andere kant.
Toen doken de vogels naar
beneden en gingen recht tegenover
de boer op een hekje zitten.
Ze zongen het lied van de polder.
De boer pakte een boterham
en gaf hen allemaal een stukje brood.
Na het eten vlogen de vogels…
En zoveel schande werd in liefdes naam...
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.694 En zoveel schande werd in liefdes naam
Met rein gelaat, gemeen gemoed bedreven,
Dat ik mij vaak genoeg voor liefde schaam
En walging mij belet om voort te leven.
Een felle blos, een bloedgolf stijgt naar 't hoofd,
Het wordt mij beurtlings rood en zwart voor ogen.
Ach, alles wat geluk is wordt geroofd,
Bevochten op almachtige gier en logen.…
Ons verbond*
netgedicht
3.3 met 43 stemmen
8.886 We fietsten langs de fontein
bij de kerk. Gelukkig was hij aan.
En scheen de zon.
Een regenboog. Hij wees naar water.
Ik zocht een ark, dieren, een oude man
met een baard, een hamer in de hand.
Ik keek mijn ogen uit. Zag je dat?
Ik zag het niet, maar ik geloofde.
Ik wist wat het betekende. Ik knikte.
-------------------------------…
Waar rook is...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.009 Als het menselijke wezen
Door gewoonte wordt geleid
En haar diepste verlangen
Voor haar zonden pleit
En als dat diepste verlangen
Door verleiding wordt gevoed
En verleiding door de zonde
En gevolgen wordt beboet
Als telkens wordt vergeten
Dat de oorzaak van genot
Niet smeult in onze mond
En niet ligt op het schavot
Dan is het ook misschien…
Noordlander, bedankt!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
964 Nul komma nog wat procent
Van elke opgepompte cent
Blijft in het Noorden
Miljarden aan gas per jaar
Verlaten zonder een 'maar'
De miskende aarde
Er gaat niets boven ons Groningen
Maar in de Westelijke woningen
Wordt de klomp nog steeds bespot
------------------------------------------------------------
Geschreven naar aanleiding van…
Dame seule
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.008 Zij voelt zich onder 't donker van de bomen
Zo eenzaam, dat zij zelf haar schouder liefkoost.
Haar handje, met de ronding ingenomen,
Die over 't zomerkleed is bloot gekomen,
Daalt af, dwaalt af; zij richt zich op en bloost,
Gaat dan weer voort een kledingstuk te zomen.…
De broodschrijver
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.097 Van lucht kan ik niet leven
Leven doe ik dan niet
Geef mij toch wat te eten
Wat brood in het schiet
Want lucht dat eet ik niet
Schrijven is mijn leven
Mijn leven en bestaan
Niets anders kan ik geven
Ik hou van deze baan
Dat zal me goed af gaan
De woorden zijn zo even
Geschreven door mijn pen
Je moet het mij vergeven
Daar ik niets anders…
Waarom dit geen liefdesgedicht is
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.680 De boer staat voor de spiegel.
Een cliché van zichzelf
bekijkt zijn spiegelbeeld
naakt in een overall
van huid. De pet bedekt
het lulligst lichaamsdeel.
´Dit ben ik dan´, zegt hij zacht,
terwijl de spiegel hem na doet.
Achter hem de boerin,
geen tijd voor zichzelf.
´Kom je, Arie, je wordt
er toch niet knapper op.´…
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Is ‘t waar dat ik, in langvervlogen dagen,
Geloofde in dromen en een dichter was?
Dat jonge meisjes met mijn verzen lagen
Zich te verzadigen, eenzaam in ’t hoge gras?
Waarom wil geen mij, eenzaam nu, hergeven
Wat van de liefde, aan hun bloei verloren?
Nu ik verminderd ben, na zoveel leven
Nog zelfs niet zeggen kan: ik ben geboren.
Is de…
Blaaskaak in windstilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
890 Haar allergrootste straf
Is haar voorspelbaar lot
Voor haar rest het kaf
Het koren van de zot
Ik laat mijn grieven
Dan ook voor wat ze zijn
Geen vuur, geen sneer, geen wraak
Geen krenk en ook geen pijn
Laat, voor deze blaaskaak,
De tijd mijn oordeel vellen
Zodat ik dan naderhand
Met vreugde kan vertellen
Toch gelijk te hebben…
Levensteken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.471 Mijn verbeelding sleurt mij mee
Onthutst in mijn ideeënstroom
Daar ik dit amper kan bevatten
En ik hier wakker over droom
Mijn traag besef drijft mijlen ver
Achter mijn kennis van het feit
En zal pas tot wasdom komen
Na ongemerkt verstreken tijd
Ik betwijfel toch mijn vondst
Die zo macaber is gebleken
Terwijl ik alle woorden zoek…
Gedenk de liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
927 Vergeet niet dat onze blikken
En onze paden kruisen
Om nooit meer af te dwalen
Vergeet niet hoe sterk wij
Elkaar toen vingen
In de ban van beider baan
Vergeet niet dat ik nooit
Een andere zoete geur
Zal ruiken als de jouwe
En dat mijn slotwoord
Mijn nachtkus
Op jouw lippen
Zal zijn……
De bloedcirkel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.299 Kent u het conformisme?
En de wet der vrije wil?
Geschiedenis en erfenis?
Het slot van elk geschil?
Kent u het harde lijden?
En uw wraakverlangen?
Kent u het eind der einde?
Of wilt u iemand hangen?
Kent u het bloedige verwijt?
Uw beurt uw zet te maken?
Verslaat u dan uw vijand?
Of kunt u toch ontwaken?…
Een gedicht schrijft een man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.164 Een gedicht schrijft een man.
Het gedicht kijkt naar het vel.
Zijn blik is somber, er valt
geen woord te lezen. Littekens
verzwijgen een verhaal.
In de tweede strofe komen
de woorden op gang: hand,
die over het vel gaat, hoofd en hart.
Voorzichtig krijgt de man vorm.
Langzaam ontstaat poëzie.
Met de pen leest het gedicht
wat er niet…
Mannetjesputter
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.385 De putter zat hoog in de linde
en zong zijn liedje met plezier.
Een kleurig bolletje en hier
kun je die overal nog vinden.
Ik floot terug in c-majoor;
zijn kleurig kopje draaide rond
tot hij mijn grote lichaam vond
maar toch ging hij er niet vandoor.
Tot hij een soortgenootje hoorde,
een vrouwtje dat hem echt bekoorde:
hij danste naar…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 El mar és un espai de temps
les hores passen, no conten gens;
els gavians i les onades
fan junts un joc amb les pujades.
Escuma blanca, cel i blau:
La Gola és un braç que mou
com una serp del ponent
com un final i un vinent.
Dibuixes rápids en el banc:
l'aigua del Ter és com un cranc
senyal del temps, senyal en blanc.
Un home sol amb…
De nachtegaal zingt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
880 Ineens zingt weer de nachtegaal
een beeldschoon lied met een verhaal
van helder water, groene bomen
die met de tijd zijn meegekomen.
Omar Khayyam en duizend jaren
hebben zijn ragfijn lied gehoord:
miljoenen mensen zijn vermoord
maar niemand kan mij ooit verklaren
Waarom de nachtegaal weer zingt
en daarmee dom geweld verdringt
ook tijd,…
Bolleboos limelick
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.040 Een bolleboos uit Purmerend
klom bovenop een circustent.
'Zo zie ik het betel'
sprak hij heel vermetel
'en kijken kost geen looie cent'.…
Drijfsijs
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.024 Je wiebelt op het blauwe water
je hebt geen haast voor nu of later:
't is jou wel goed, je hebt geen zorgen
voor gisteren, vandaag of morgen.
Je draait je kopje naar de wind
en als je soms een visje vindt
dan pik je even met je bekje:
het smaakt best lekker op jouw stekje.
Ik ben jaloers op al dit drijven
en zit daar nu wat van te schrijven…
De Brouwerskolk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Achter mijn rug rijdt de wereld rond
maar in het bos zingt een merel de Zomer
heldere klanken, lied voor een dromer
ver van mij weg ligt een tijd zwaar gewond.
Achter mijn rug raast het stadsgekerm
maar in het water zwemt rustig een eendje
zoekend naar voedsel gooi ik vast een steentje:
banden van gekken verschroeien de berm.
Achter mijn…
Maandag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
4.263 Het diep gesnerp van loden remmen
Vertraagt de pas, omklemt het hoofd
Zal dan weldra het waken stollen
En heeft, tot slot, mijn ziel gekloofd
Dan heeft de kim, de gewisse verte,
De dood gezalfd met mijn geduld
Wanneer mijn lust in ochtendmist,
Als in een rouwgewaad gehuld,
Afscheid neemt van vrije dagen
En ik ook dan fortuin verloor
Aan Charon…
Orenetes / Zwaluwen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.068 Les orenetes canten al sol
dibuixen amb línees llargues, gracioses
salten i cauen, vestides precioses
bellesa ajunta i marca el seu vol.
Les orenetes son músics de llum:
jugant amb les ratlles,
no paren les balles,
ocells blancs i negres de tot un volum
Amb fulles omplertes
d'una obra llunyana,
joglars sense mides
D'un artista infinit…
Kuurhotel in Catalonië
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Witbruisend water uit een bron
van honderd lange menseneeuwen
springt uit een kruikje in de zon:
ik hoor een zwaluwpaartje schreeuwen.
Een kind met helderblonde haren
en ogen waar wat licht in speelt
komt in dit zwembad tot bedaren
omdat het water nooit verveelt.
Groenlichte blaadjes tegen wolken
die grijs en wit en helder zijn
gaan nu…
Bergwandeling over de Montgrí*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 De wind zingt woedend door de bomen,
gaat ijzingwekkend hard tekeer.
Olijfblaadjes slaan rechtsomkeer:
de storm lijkt kleuren te verchromen.
De berg beeft mee in dit gedonder
wordt ook een dreunend zwaar geluid.
Ondanks de woeste wind die fluit
blijft zijn kleur grijs toch heel bijzonder.
En dan valt plotseling een stilte
tussen het groen…