Hartenkreten over emoties

NEE ik wil het niet NEE ik kan het niet NEE ik kon het niet NEE ik was te laat NEE ik ben te vroeg NEE STOP NEE ik geloof je niet NEE het is mijn schuld NEE je gaat te snel Nee dit kan niet langer NEE ik heb het verpest Nee ik ben een prutser NEE DIT IS MIJN LAATST NEE! LEER NEE ZEGGEN! VOOR HET TE LAAT IS!…

Soms lijkt het wel of ik gisteren nog knikkerde mijn eigen fiets uit ballorigheid de sloot in flikkerde Soms lijkt het wel of ik gisteren nog belletje trok appels pikte uit de boomgaard de klepel stilhing van de klok Soms lijkt het wel of ik gisteren nog zwemmen leerde mij afzette tegen alle regels en me overal vanaf keerde Soms lijkt…

Zo echt zo ongetemd zij kust de aarde en als het regent modder…

mijn woorden bouw ik in jouw nest rusten in zachtaardige warmte van de laatste zomerwinden daar laat ik mijn hart vrij voelen en waar je vervolgens iets van kunt vinden dat er nu niet meer toe doet, genegenheid is immers weer in beweging gezet een liefdesbriesje, dat waait door je blonde haren erkenning van het onmogelijke waar het…

Lopend langs de vloedlijn Het schreeuwen van meeuwen en de stem van een kind verwaaien in de stormwind Schuim rolt golvend naar ’t land, bereikt donderend het strand Keer op keer landt de zee En de branding bruist De verre einder als een lint scheidt het water van de luchten Wolken vluchten voor de wind Lucht je hart maar in de storm…

De kilte verarmde De stilte verwarmde Totdat het vuur bluste En ik in het onbewuste Alles innig omarmde Ik de deken omsloeg Die ik tot dan droeg En het vuur berustend toeliet Weg van de pijn en het verdriet En ontving de troost, waar ik om vroeg…

Als men mij waardeert om wat ik ben, geniet ik met volle teugen Als men mijn onderwaardeert om wie ik ben, met mijn soms achterblijvende geheugen kan ik zeggen, klip en klaar dat mijn geheugen niet kan worden opgewaardeerd. Omdat mijn hoofd zegt, je bent nu wel uitgeleerd er kan in dat hoofd niks bij Moet ik accepteren net…

Waarom moet ik steeds zo huilen kan ik het verdriet geen plekje geven ik wil zo graag gewoon weer ik zijn uitbundig kunnen genieten van het leven Maar als ik dan al die graven zie waaronder mijn familie begraven ligt dan komen heel spontaan de tranen en biggelen zacht over mijn gezicht Verdriet moet je een plekje geven maar dat plekje is…

Ze zeggen dat engelen niet bestaan Maar zeker weten ze het niet Ze zeggen dat je een engel wordt Als niemand je meer in levende lijve ziet Ze weten dat engelen wel bestaan, dat je ze niet waarnemen kunt maar, al zie je hun schaduw niet ze zijn er wel, ook al zie je ze niet.…

Verlangen naar jou is zo groot. Verlangen om met jou door te gaan is zo mooi. Verlangen is te groot om het in woorden uit te drukken. Ik verlang naar je...…

Soms zit ik zo vól emotie dat ik m'n tranen niet kan temmen en als ze vloeien ik écht niet weet hoe ze nu nog af te remmen. Want als ze rollen langs m'n wangen begrijp ik toch eigenlijk niet: kwamen deze zilte parels voort uit intense vreugde of tóch m'n stil verdriet?…

Je stem trilt. Je ogen razen. Je mond spreekt vuur. Je weet de waarheid. Je wil maar je mag niet, gedachten slaan op hol. Hopeloos verliefd misschien. Niet kwaad maar vergevend. Toegevend, toch wel. De woede is weg. De liefde is gekomen. Duizend woorden in je hoofd. De kamer is stil.…

Mijn tranen stromen gedachten zijn bij jou Heb zo met je te doen omdat ik van je hou Mijn tranen stromen om jouw intense verdriet Je hart wreed gebroken en dat verdien jij niet Mijn tranen stromen in golven bloedrood Jij bent me zo dierbaar hebt emoties ontbloot Mijn tranen stromen voor jou voor je pijn Jij deed er alles aan om…

Wat zal je doen als er geen morgen zal zijn? Zal je dan veranderen in je doen en welzijn? Zal je dan aardig en lief zijn? Zal je dan wel je eigen IK durven laten zien? Zal je dan je hart openstellen en je ziel laten zien? Wat zal je doen als er geen morgen zal zijn? Zal je hart die nu van steen is, veranderen in een warme gloed? Zal je dan…

herfstwater gebotteld uitgewrongen mij doordrongen In stilte anijsjes eten daar onder het bladerdak van die lindeboom en allengs terwijl ik de dartelaars gadesla klopt de vloek weer aan en nog het eeuwige klitten dit besef van voorbijgaan omstrengelt het mij met sterker garen…

Iets onvervangbaars Raak ik kwijt 'k voel het wegglippen Maar zonder spijt Ik deed m'n best Maar heb gefaald Ben véél te ver Van je afgedwaald Tot ik het vond Waarvan ik niet wist Dat jij dat óók Zo had gemist Iets onvervangbaars Raak je kwijt Je voelt het wegglippen Hebt nu zóveel spijt Jij nam me voor lief Hebt daar gefaald…

Gek dat je je sommige dagen vanuit je jeugd haarscherp kunt herinneren ik weet nog, dat we door onze broer Leo wakker gemaakt werden met de woorden “mama is dood” het was dertien september 1955 ook nog eens op een vrijdag ik was vijf jaar oud we waren met zes kinderen onze jongste broer moest nog twee jaar worden de oudste was twaalf jaar…

Weekend van zoveel woorden. Zoveel gebeurtenissen Achter elkaar. Van het ene verhaal in het ander. Het waren de gevoelens Die mij zo bruut de grond in boorden. Nog nooit snakte ik zo naar vrijheid. En nog nooit settelde ik me zo graag. Nog nooit heb ik zo van iemand gehouden. En nog nooit iemand zo gehaat. Alles draait nu rond In mijn…

Soms wil je zeggen de tijd gaat zo vlug soms wil je zeggen kwam mijn kleine meisje maar terug soms wil je zeggen ik bescherm je voor altijd soms wil je zeggen dat het je spijt Maar soms kan je maar beter je mond houden…

Haar ochtend begon bij hem aan een afgeladen ontbijttafel vol broodjes, koffie, jus en citrusvruchten Het zonlicht van de ochtend scheen door het open raam weerkaatsend in haar lange ogenschijnlijk gouden haardos Ze keek naar hem, hij naar haar Een lachje verscheen op haar gezicht, een verlegen tronie terwijl ze elkaar al jaren kenden In…

Weg, ja weg van de wereld Dromen over kleur Nee, er is geen angst In de nacht Voor het slapen gaan Denk ik na… Over wat de vorige nacht Gedroomd is In mijn bed sluit ik me af Ogen dicht en gedachten uit Wachtend tot iemand me die droom brengt En het slaapzand in mijn ogen strooit Soms is het een goed iemand Maar soms slecht Dromen…

De deur afwerend met een stalen slot gesloten was de dag, dat ik daar voor je stond. Grimmige grendels hadden alles stevig vast versloten verbitterd verscholen was de voor mij vijandige grond waar elke blijdschap steeds bleek uitgesloten daar men geen licht, slechts schemerduister vond. Ik wilde juist van daar vertrekken naar elders…

een traan zo zuiver als een vloedgolf over m'n wang niemand die eraan ontsnappen kan mijn traan tranen zo helder brandend op m'n huid niemand kan het horen huilend zonder geluid mijn tranen huilen 1 traan en zoveel tranen een zee uit m'n ogen ik zie het maar kan het niet geloven mijn verdriet…

Ik heb net aan jullie graf gestaan en liet mijn tranen rijkelijk stromen toen het graf van Ko en zijn dochter het leek opeens zo kort geleden nog Maar toen ik naar de datum keek leek het een lang vervlogen tijd ik weet opeens weer hoe ik jullie mis en voelde me zo teneergeslagen Ik heb mijn tranen weggeveegd want ik weet; zo is het goed…

Ik hield van jou Jij niet van mij Ik was verdrietig En jij was nog vrij Ik kon er niet tegen Gedreigd zelfmoord te plegen Jij merkte niks Maar ik was al dood…

Hij bloeit weer wit en teer en dat al voor de tweede keer vijf september jarig ben je en ik zie je bloeien wit en teer als een rododendron weer…

Diep verdriet angst om te verliezen een aanvaring te veel? geen woorden over om uit te kiezen? Ze zwijgt te langdurig negeert me vanaf de bank stil zit ik achter de laptop met onzekerheid, vragen en een glas frisdrank Hoe verlaten zou het voelen zonder haar ergens in een of andere treurige flat? wordt het spoedig werkelijkheid? zal ik…

Als een heldere druppel in donker stilstaand water viel jij opeens m'n leven binnen. Niet te stoppen kringen vermeerderden gevoelens voor elkaar. Groter en groter onze liefde, oneindig als cirkels in water ...…

Jouw lijf veilig gevangen in mijn armen, gedachten loslatend langs jouw oor laat ik je rusten in mijn schoot. Je gezicht naast m'n lippen. We staren in dezelfde richting, klampen ons vast aan elkaar als drenkelingen in de zee waarover onze blikken dwalen.…

Ik heb gedroomd vannacht van water groen water het mooiste water dat ik vroeg in de ochtend zag stil was het wij waagden 't bijna niet te spreken er lag een steiger er zat een meeuw die onverdroten was het de stilte peilde…