Alle inzendingen over haiku

Roze herfstasters ontluiken tussen vleugels van dagpauwogen. 's Avonds strijkt de bij in een fabriek neer, rust uit van haar bloemendag. De zeilboot vaart 's nachts, straalt een rossige gloed uit; thee met beschuit geurt.…

Zonder te vluchten omarmde ik mijn vrijheid. Serene morgen.…

één voet raakt de grond binnen hemelsblauw zweven toch aarde vinden…

Beginnen is zwaar. Maar de herfst toont verleiding. Het blad valt gekleurd.…

de haiku dwingt je om weinig woorden te gebruiken nu regen…

Dichten tussen riet. Verborgen woorden zingen. De wind dirigeert.…

bijen en bloemen zomerherinneringen vol zoete nectar…

Zij kust een vlinder Lucht zo blauw, druppel van dauw De hemel glimlacht.…

Illusies rijker. Een potlood naast een leeg schrift. Poëzie leest voor.…

Andermaal destijds. Zonsondergang liet kustlijn. Ogen schitteren.…

Geliefd achter schroom. Etaleer jouw kundigheid. Door kou en hitte.…

Eén paar pracht en praal. Maanlicht vormt het levensboek. Vuur bij open haard.…

Vruchtbare toekomst. Content gesolliciteerd Oogst geurig lentebloesem.…

alom aanzwellend afnemend aanzwellend geronk op rotondes wachten op afslag en klap…

Voorjaar bracht teder. Warmte ontkiemde leven. Liefdevol begroet.…

wolk glijdt voor de maan maan schuift achter wolken weg wat beweegt mijn blik…

het bos is vol zon; uit dicht loof valt een druppel: verlate regen.…

zes eenden dommelend op de reling tot ik passeer als één man kijken ze me na ik voel me diep vereerd…

jij geeft mij zoals de zon de maan een blos van leven…

mijn levenszomer vrouw ben ik en meisje ook met cup A hartje…

(In een haiku-treintje) Kwetsbaar, gevoelig is zij al vanaf dag één Echter sterk in doen Broos en sensitief door de bomen nóg geen bos Uiterlijk soms hard Gecompenseerd door fragiel, frêle innerlijk Ingebouwd goed hart Korz'lig, soms kribbig delicaat, indien nodig 'k Herinner mij noen Nacht in wit satijn daarna een New-York-minute…

Tussen haakjes; wéér haakjes - (nog immer geen roos die stekel-loos is)…

Drie gouden berken glanzen bij zonsondergang; zacht verdwijnt hun wit.…

Verblindend schittert de wijde zandverstuiving; een hoge treurberk glanst luchtig en opwekkend, vol verkwikkende schaduw.…

De uier wiebelt: stiertje en pinkkalf drinken gulzig tezamen.…

Héél langzaam stappen door gras: naar alle kanten vluchten jonge padjes heen.…

Een dood vogeltje zal nooit meer kunnen vliegen jou help ik opstaan…

daar staat ze weer in al haar glorie zuster maan…

Oosterse feestnacht, geluksballonnen zoeken de rijzende maan.…

die pluizen dansen op het geluid van één klappende hand…