Alle inzendingen over haiku

uit het westen waait een straffe wind en bijna val ik om maar de geur de zware geur van hyacinthen beurt mij op…

hoog opgetrokken hangen reigers volledig in hun spanwijdte…

Mijn buurvrouw heeft een hond hij blaft hij keft kortaf mijn buurvrouw een hond…

iedere stap knarst als zand tussen mijn kiezen lange weg te gaan…

vertrouwen draagt je op weg naar een evenwicht slaat de balans door één kant gaat steevast vooruit de ander laat je achter…

ineens zijn ze er - vrolijke blauwe druifjes op groene stelen…

haiku De citroenvlinder vliegt wild rond, zuigt hier en daar aan een voorjaarsbloem. tanka Een dichte kluwen vechtende eenden wankelt; daaronder lig stil het fel begeerde vrouwtje, wacht af, is opeens weer vrij.…

Het water stroomt langs Geluidloos in beweging Volgen kan ik niet…

wat ze zegt: we worden op de proef gesteld spant me op oeroud raamwerk wie verricht hier onderzoek?…

af en er vandoor ongehoorde tijd schrijdt voort aan koude handen vloed raakt eb in achteruit een gang naar bodemloos diep…

waarom huil ik nu ik je zin herhaal en niet toen je hem uitsprak? (koan)…

De tong van een hond is ruwer dan de rappe tong van z’n baas, maar voelt veel zachter aan.…

Over de bosbeek ligt een boom: klimopslingers wiegen in 't water.…

krokussen lachen die dekselse winter uit hij antwoordt met sneeuw…

Het zijn die knoppen ach die op het springen staan die koude nachten…

op het pad een katje van de populier vertreden…

hij sprak het brood een zegen brak alles deelde hij uit hij deelde zich mede…

Zingen ze dan echt vroeg ik aan de tovenaar hij schokschouderde…

Ik open de deur de straat is akelig leeg één auto bibbert…

als magere Heijn handhaaft Appie zich nog graag in volle schappen…

Gebald als een vuist gebelgd getergd doodgeverfd daar in het landschap…

de eenvoud lijkt goed blinkend wit spreekt zijn gewaad buona sera zegen de onschuldigen in opgeheven blikken…

Luid schreeuwende gedachten doelloos dwalen ze door de mist heen zoekend…

Vertrekkende vlucht Een groep ganzen in v-vorm Vee staat nog op stal…

herken ik jouw stem in die ijzige stilte onderhuids protest…

Een vreemde wellicht een vriend, die je nog niet kent Een vriend schaars geluk…

zie je, ik hou van je ik leg een vers neer van Gorter en wens luidop het minnekozen * 'n golfje op mijn wang waai me zonder schroom naar de ruimte van de zee opdat ik kan zien * aan de rand in een vuistvol licht richt een vlinder zijn vleugels net boven de dood * vaas voor het vensterglas gevoelt een roos de lente en…

Twee dagen lente daarna is het weer winter: mensen krijgen griep!…

eindelijk weer eens het gekraak van scheermesjes onder de voeten…

een dag en dan weer een dag wacht ik op warm weer roepende vogels…