4095 resultaten.
Jana Arianne
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.387 `kijk` zeg je tegen mij
je danst de zonnedans
vangt een handje lucht
en nog een tot je stil blijft staan
een vuistje tegen je aan
dat je bemoedert zoals ik jou
soeja meisje zacht en zoet
je kruipt op mijn schoot
angstvallig blijft het knuistje dicht
tot je met een zucht zit
je opent je hand
`voor jou, mammie, kindje van licht`…
Die man
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.161 Tot dusver was alles nog te doen
- houd moed, zei pappa
wees sterk en lief voor zusje
- huil niet, riep mamma
het komt allemaal weer goed
maar hier
rillend naakt naast zusje
nu die man hem schopt en slaat
zijn rechtervuist ontbalt en
pappa's zakmes pakt
pappa's mes
zijn pappa
moet hij huilen
huilen zoals alleen een wees
soms huilen…
Vertrek van dochters
gedicht
3.8 met 78 stemmen
25.626 Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien
aan hun gezichten die langzaam veranderden
van die van kinderen in die van vrienden,
van die van vroeger in die van nu.
En gevoeld en geroken als ze me kusten,
een huid en een haar die niet meer voor mij
waren bedoeld, niet zoals vroeger,
toen we de tijd nog hadden.
Er was in ons huis een wereld…
men neme een schep
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.367 opnieuw onder zand bedolven
het hoofd vrij, een mens
moet lucht, horen en zien
de oudste maant de jongste
tot voorzichtigheid
als hij zichzelf onderschept
vader troost en zegt
dat hijzelf ook onhandig is
en aan de welwillendheid
der goden is toevertrouwd
waarop de oudste lacht
de vader hulpeloos achterlaat…
MOEDERDAG
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.311 Moeder
is niet meer
Onder steen
heeft ze zich
teruggetrokken
Haar hemel
heeft 'r geroepen
Ze stak over
met het veer
Te voet en
moederziel alleen
De rivier scheidslijn
tussen leven en dood
Het zal wennen zijn
deze keer:
Geen bloemen
niet het noemen
van haar naam
Eerste moederdag...
zonder moeder.…
Mama is ziek
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
2.930 Mama is ziek en dat is niet fijn
Mama heeft kanker en dat doet mij pijn
Ik hoef dan niet geopereerd, geen bestraling en zo meer
Maar zij moet naar het ziekenhuis, elke dag weer…
En als ze dan thuiskomt is ze zo moe
Dan wil ze nog maar één ding; zo vlug mogelijk naar haar bed toe
Ook is ze niet meer zo vrolijk en blij
Maar chagrijnig, ook tegen…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 Misschien mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren…
Welterusten mam
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.716 De stilte van de nacht
Trekt een spoor over mijn rug
Naar onder en weer terug
Een traan teweeggebracht
Als wees niet thuis te rade
Te vroeg van mij ontnomen
Aan het stigma nooit ontkomen
Van een joch vol geestesschade
Ik wou dat je kon zien
Mijn trots verdiend behaald
Op het pad weer neergedaald
Een man nu van aanzien
Welterusten…
PEDAGOOGLE
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
1.354 “Ik houd je nu al weken in de gaten
en zo vond ik in jouw account iets geks:
een site met blote meiden, wilde seks,
daarover wil ik graag eens met je praten.
Nee, ‘k ben niet boos joh, kijk maar niet zo sip.
Ik wou je slechts bedanken voor de tip”.…
mama
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.714 kon ik de tijd maar keren,
keren terug naar toen..
opnieuw met jou beginnen,
de dingen anders doen..
als ik toch had geweten,
dat jij er maar zo kort zou zijn..
had ik het zeker anders gedaan,
zonder het verdriet en de pijn..
de relatie tussen moeder en dochter,
gaat niet altijd over rozen..
maar we hebben er het beste van gemaakt…
Kind van de rekening
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.885 kind van de rekening
Dit kind geen pakje boter
te halen in een tas
te kneuzen en te vormen
alsof het stopverf was.
te kleuren naar jouw wensen
te kneden naar je hand
gestuurd naar vreemde mensen
buiten de deur beland.
pionnetje bespeelbaar
als troefkaart uitgebuit
spionnetje heel deelbaar
twee kanten kneedt het uit.
geduwd en uitgetrokken…
Verwijt
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.963 Ik wist het, maar kon je niet zeggen
dat je onverwachts op reis moest
een dief in het holst van de nacht
me achterliet met te veel vragen
Heb je niet meer kunnen vertellen
hoe ik me met je verbonden heb
in gedeelde tijd voor je zo verdunde
je huid steeds witter werd
Je ging als een luchtvaartballon
dreef weg omhoog in de lucht
zonder geluid…
Dochterlief
hartenkreet
4.9 met 52 stemmen
2.290 Hij is volkomen
veranderd door zijn oudste dochter
Er is een tederheid
die zelfs liefde
niet wist aan
te wakkeren…
Bij een oude foto
gedicht
2.5 met 43 stemmen
15.011 dertig was ik
(in 1963 was ik niet lelijk)
de vrouw die me fotografeerde zei:
nu moet je aan mij denken
ontspan je lippen
een gescheiden vrouw
met vier aardige katten
maar even dominerend
als mijn Duitse hospita
dus hield ik flink afstand
ze had een donkere kamer
waarin ze mij heeft ontwikkeld
zelfs uitvergroot
(later ingelijst
hoelang…
Adhdertje
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.156 Zijn verleden
torst hij al
met zich mee
hij is nog
maar negen
erg druk
adhd
en eigenlijk
verlegen
De storm
drijft hem
alsmaar voort
kan zich niet
concentreren
Ook al is hij
slim genoeg
uit die boekjes
kan hij niet leren
Hij wil best graag
het maakt niet uit
alles wel proberen
liefst met zijn handen
stap voor stap
kunnen…
passend
netgedicht
3.9 met 40 stemmen
2.728 hij is te groot gegroeid
de kleren van zijn vader
passen al lang niet meer
pa blijft nog even groot
eens 's nachts klopt hij aan
op de kastdeur van binnenuit
in het maatpak van zijn zoon
mouwen, broekspijpen omgeslagen
vraagt om een degelijke riem
de broek kan niet meer dicht
verzoekt dan om mee te gaan
samen naar het verre licht…
MOEDERKOEK
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
895 Moederkoek
niet keurig opgevouwen
in de kast
als noodvoorraad
voor later
maar als ganzenmaal
door mijn strot geduwd
kruimels achteloos
verspreid over het
tapijt van verstikkende
moederliefde…
Ons paradijskind
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
792 je bent
ons paradijskind
altijd al geweest
we zien de hemel
in je ogen en je lachen
is het wolken van de wind
je handen spelen met de zon
zonder jaren te beloven
want de tijd kijkt nog niet om
jij maakt de zorgen
die wij hebben lichter
in je stralende weerkaatsen
wij zijn blij met onze
godgegeven plaatsen nu en
naast jou in…
Je latend met je dromen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
754 ik kijk altijd naar boven
al in mijn wieg
zag ik heel hoog je ogen
mijn eerste stappen
aan jouw hand voeten
die mijn vrijheid kozen
jij wilde dat de bomen
hoger zouden reiken
dan mijn aards begrijpen
zag verlangen in je blik
je maakte mij onzeker
dat moeten gaf me schrik
voelde pijn als ik
niet kon voldoen aan wat
jij dacht…
strand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.660 mijn dochter heeft
een kuil gegraven
in het zand
daarin heeft zij
de zee gevangen
en ook een grote krab
die hulpeloos
naar houvast krabbelt
langs de rand
net als ik
die op het wijde strand
willoos ronddrijf
in haar kuiltje
dat mijn leefwereld
omspant…
Vergeten
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.291 Vergeten
de vergezichten
Maar ook
de blik op heel nabij
Het kleine
maar zo zeldzaam
Vergeten
de kooswoorden
Zei zij,
m'n stiller moeder
Vergeten
m'n gedichten
Zei ik
wat meer eenzaam
dan voorheen.…
Rantsoen
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
1.037 Moeder is
op rantsoen
gezet
Haar woorden
blijven steken
in haar keel
Geen buurvrouw
geeft ze
meer haar vet
Gunt iedere tante
een pijp kaneel
en meer nog
Stilletjes
zit ze
achter haar geraniums
Ik weet niet
of ik steel
in dit gedicht
Diefstal van
haar woorden.…
MOEDERS VLEUGELS
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.603 Haar ziel
moet wel
vleugels hebben gekregen
Zij liet
haar duiventil
voor wat het was
In haar huis
kwam
geen woord
Gebaar
van haar
me tegen
Er werd
gezwegen
als het graf
Maar boven haar tuin
kon de lucht
niet blauwer
Het KNMI
voorspelde
regen
Deze zonnige
eind-julidag.…
Wachtstand
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
709 voor streeploos glazen ruit
verstilt de blik naar buiten
nergens stuit het lege licht
dat schel de kamer vult
onaangedaan
schijnen oude ogen
zodra een weerklank binnendringt
raakt het koude aangezicht
peilloos
diep bewogen…
Vaders
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.786 Vaders
Op straat hield ze
me even aan
en vertelde
zomaar
over haar leven
ze was toen zes
over haar vader
zo opeens weg
was hij
nu al meer dan
vijftig jaar geleden
begrijpen deed ze het nog steeds niet
zei ze
en liep door
ik bleef staan
en keek om
begreep het ook nog steeds niet
over míjn leven
van meer dan vijftig jaar nu…
En dan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.679 26 jaar
Billen niet meer de volle perzik waarin je wilde bijten
Je man, zijn huis, zijn vrienden
Heb je zo makkelijk gekregen
Met nagels meer verzorgd dan de huispoets
en gewillige borsten altijd bereid voor meer
Geen tijd om te studeren, want wat wil je
Elk feest uitgenodigd, Met alle vrienden aan koffie
je sport, je lijn, je outfits…
Veroudering
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
1.331 deze boom is uitgegroeid
minder buigzaam nu
gehuld in ringen eerder leven
dat de eigen bloei besnoeit
en langzaam op doet geven
krachten getrotseerd
gevormd door het verleden
te lezen in verharde lagen
die het tere binnen schragen
tot ze eindelijk zijn verweerd
de weerstand in het heden
het opgewassen zijn
vastgelegd in rimpellijnen…
Kleine mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.312 Ik zie een kleine mens
halverwege de akker staan
in een zachte najaarszon.
Gebogen, bijna biddend.
Hij ziet me niet.
Zijn handen
steeds opnieuw
de aarde tegemoet,
verzorgend, bewerkend,
liefhebbend.
Zijn lichaam
in diezelfde schoot nu,
omarmd.
Als ons iets is geleerd,
dat in de aarde niets sterft
maar slechts wacht
op nieuw leven…
ALS EEN KINDERTEKENING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Ze krast
nog van links naar rechts
Van onder
naar boven
Het kleurpotlood
onhandig vast
Als bang
voor de grootte
Van hun hemel
als 'n blauw vel papier
Gaan ze
met hun strepen beloven
Trouw te zijn
aan hun 'eigen levenslijn'?…
de limo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.011 de limo / uit leem geformeerd
het hagelde twin towers osama bin laden
pim en palestijnen dolfijntjes op het strand
en steeds die verbazing: amos op schier!
haar lippen gingen nog net zo rap
en glinsterden in decemberlicht
zoals de morgendauw toen in april
het haar dat hij nooit ontplooide
was grijs geworden gestuwd nu
in een…