13348 resultaten.
LAIS CCLXXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 In het verdroogde oord van dit bestaan
horen mensen hun naam, en ze steken
een licht aan, jaren nog van hen vandaan:
gekromde stralen geven letter-bleke
schijn van wat nu handig wordt ontweken.
Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets
echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past
jouw hand niet in de handschoen van dat niets?".…
LAIS CCLXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 December. Bomen staan naakt en bevrijd.
De huizen glimmen en de spin gaat dood.
De kale maan houdt niet van narigheid:
zij wil haar aarde echt en recht en bloot.
De zon loenst schuin, zijn gluren is van lood.
De mens loopt krom, kop in de kast en koud
zijn de gedachten, lelijk, dom en oud.
Niemand heeft haar licht gezien. Hier ging zij…
LAIS CCLXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 November. Verlangen werd gehunker.
Zwart zijn de wieken van het gedane.
De schriele gestalte in de bunker
vermaakt zich met wentelen in wanen.
Het is verdriet, maar dan zonder tranen,
bedrog als gevolg van de belofte,
doos voor het andermaal verkochte,
liefde verstrikt in het haten van toen,
lust met de wansmaak van het bezochte.
Hoe…
LAIS CCLXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 “Schlaf und Tod, die düstern Adler / Umrauschen nachtlang dieses Haupt”
Georg Trakl, Klage
Slaap en dood, uw zwarte zeilen ruisen
en vermalen worden 's nachts in het hoofd
woorden tot korrels, letters tot gruis en
buiten stormt het Niets, stom als beloofd:
koud en stil wordt het leven weg geroofd.
Lijven rijten open op de tanden
van…
LAIS CCLXVI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 ” Wenn es Abend wird,
Verläst dich leise ein blaues Antlitz.”
Trakl, Verklärung
Blauw, violet met purperen vruchten
vouwt de avond zich langzaam de handen
en vogelzang waart weids door de luchten.
Streng de nacht bekruipt de trage wanden
en zon bloedt uit in wazige randen.
De peulen der graven barsten open
in het wit van de maan. Lijken lopen…
LAISCCLXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Van het gebeuren meende het dat het
geschapen was, en van die schepping dacht
het zelf het doel en de betrachting, ja, hét
van het te zijn. Tot plots, o stille dag,
gezegend uur, toen het het echte zag.
Het echte heeft geen naam en ook geen doel.
Het echte is niet iets, niet eens gevoel
dat je in rust alom ervaren kan,
met het gebeuren mee van…
LAIS CCLXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Nu het zich afwendt van het bestaande,
vindt er vreugde plaats en tijd. Er ontstaat
gelegenheid, ruimte voor wat gaande
is. Het bedachte was slechts wrede daad
want verstokte woorden koesteren haat
voor wat hen van het onbestaande scheidt,
omdat hun zin nooit naar het echte leidt.
Pas wanneer LAIS hen klank en waarde
geeft, laten zij voldaan…
LAIS CCLXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Het wrede ik ontdeed zich van zichzelf
en werd onzijdig het, categorie,
decimaal bestaan, een tien zonder elf,
abstractie van de spiegel, weg van wie
het ziet, zag, gespiegelde reflectie,
beeld in een regel die elk beeld ontkent,
spectraal gezichtsbedrog, het zijn ontwend.
Als haar ogen het tot man herlezen:
tot marteling wordt lust, en vorm…
LAIS CCLXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Van achter het masker, uit de gaten,
aan hun git gebonden zijn de woorden,
slaan een laken rond niets dan hiaten,
verwijzende naar verlaten oorden,
pracht van niets waartoe het nooit behoorde.
Lyriek ontkent net zo haar verwoording,
haar zang gaat dwars doorheen elk woordending,
het perforeert elk 'ik' en de persoon.
Maar, bazuin, leg niet…
LAIS CCLX
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 O kwade wijven vol van nijd en spijt,
hoe wrang uw tongen rollen in hun hol!
Hoezeer het schrokken van uw haat u leidt,
dat u zich in uw gal verslikt en bol
uw rode hoofd laat draaien als een tol,
dat zweren van verwijt te barsten staan
in uw bevroren schoot, tekort gedaan
door het wier pen u nu ter dood benijdt,
omdat het u bij leven koud liet…
LAIS CCLIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 Het werd het liefst van al door haar versierd,
niemand anders kon het meer bekoren.
Het werd heelal voor gans haar sterrensliert.
Geheel had het zich aan haar verloren:
het werd haar vod, haar vuil, haar toebehoren.
Het speelde mee dat het haar niet deerde,
veinsde dat het echt alleen begeerde,
dat niets van het haar hemel waardig was,
dat het…
LAIS CCLVIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Donker en rood en traag gaat alles dood
in dit stilmondig begrepen heelal.
Van rot vergeven en van nijd en nood
klemt de mens zich vast in eigen val,
gefnuikte lusten in een tranendal.
Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal:
er hoeft dan niet per woord gedacht. Is taal
de vriend niet die verraadt, en god vertaalt
tot rot dat met zijn woord…
LAIS CCLVII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Het krast het uit. Het is erg aangedaan.
Het knipt de draden door, er komt niets vrij.
Verbanden zonder reden van bestaan?
Zij leeft het uit en het kan daar niet bij.
Het is er niet, er slaapt dood aan zijn zij.
Was het niet meer dan van het lot een gril?
Er was niet eens Parijs, laat staan april.
Het legt zich bij de boeken neer. Ze zei
het…
LAIS CCLVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Uw wereld is de wereld niet. Het heeft
zichzelf in deze verzen omgezet
en kwam zo vrij van 't web dat het omgeeft
en het tot prooi verlaagt. Rol uit uw wet,
het biedt daartegen nauwelijks verzet.
't Zal knagen in het lijf, oud spijt dat blijft
omdat uw haat erin werd ingelijfd.
Kabaal? De taal staat van uw misbaar krom,
het is niet het dat lelijk…
LAIS CCLV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Haar ogen zee die in zijn ogen strandt,
haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt,
haar oren krullen krullend in zijn hand,
heur haren goud waarin het zonlicht joelt
en al dat stralen was voor het bedoeld.
Zij was een maan, het liet haar schijnend staan
tot al het licht van haar was heengegaan.
Het gunt u zicht, laat u lezen zelfs haar huid,…
LAIS CCLII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Doorheen de ogen der omwonenden
met dol de dreun erin der maatschappij,
LAIS wordt wet, zichzelf verschonende,
in ieders denken bijgezet en blij
en dwars door nijd en los van spijt, wordt zij
een vrij gegeven, zo straal en blakend
rein haar naam, haar faam is wereldbaken.
En in dit rijmgraf ligt wat levend was:
plooitjes en wat haren in het…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
LAIS CCXLIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 In de nare tombe van het bestaan
waar mufte heerst en van de nijd het kwaad
verzegeld met de letters van de waan,
geketend aan de regels van de haat,
komt plots weer leven vrij. Een vlinder laat
de wanden los, vouwt de vleugels open
en dat, wat niemand nog kon hopen,
gebeurt : het diertje komt bij hen terecht
en de code gaat in hen weer lopen…
LAIS CCXLIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De liefde is een rare lamp waar al
het donker zacht in glimt en glooit rondom:
schaduw maakt in haar klaarte vrije val
en waar de liefde liefde plooit rondom
de wantrouw als verzinsel wijkt alom.
Wanneer zij zelfs maar even heeft gebrand
brengt zij een zaligheid in ons tot stand
waarin beweging wordt tot werveling,
waarin de hand in hand na…
Vastgoedfraude
snelsonnet
1.8 met 4 stemmen
805 Die J. de V. wiens naam is Jan van Vlijmen
Die witwas-rommel-ritsel-graaifraudeur
kocht om, verduisterde en dacht: ‘Ik beur
en grabbelgrijp, de baas kent mijn geheimen’
Gebeiteld zat hij, snor en strakjes vast
Dan achteroverdrukken in de kast!…
Laatste Wil
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
583 Er komt, zo heeft het klootjesvolk vernomen
Van Rutte en zijn derde kabinet,
Een einde aan de referendumwet,
Waarmee hij moeilijkheden wil voorkomen.
Akkoord, maar schrijf inzake dat besluit,
Nog wel een bindend referendum uit.…
Mijn Ouders
gedicht
3.6 met 56 stemmen
24.531 na eenentwintig jaren
bracht ik hen het bos in
geblinddoekt
met broodkruimels in hun zak
(waarop ik al mijn vogels losliet)
en nog
keren zij weer.
----------------------------------------------
uit: 'Alleen maar het gevoel van leven', 1977.…
jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 mijn alles
jij
weg
niet genoeg
pijn
dood
zo'n pijn
niet te dragen
verscheurd
alleen
help
kan niet meer
wil niet meer
zonder jou
tien jaar
weg
gefaald
mijn lief…
Samen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.492 Wil je heel je leven
Lopen in het warme licht
Samen met je vriendje
Als in een mooi gedicht
Je nooit meer echt vervelen
Verliefd zijn ieder jaar
Grijs met mij gaan worden
Haar na haar…
Met politiek
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
897 Want denken is hun
brood als ze spreken en beloven
wat we weer voor de volgende vier jaar
mogen geloven.…
amour fou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
836 Een tikje zenuwachtig vroeg
de psychopaat zijn vrouw
of zij na al die jaren nog
een beetje om hem gaf.
"En mocht dat niet zo zijn", zei hij,
"dan houw ik toch van jou
gewoon met deze bijl een
aantal onderdelen af".…
JEUGDPUISTJES
netgedicht
3.7 met 47 stemmen
8.174 ‘k Ben vijftien jaar, en wat ik van haar wil
staat op mijn hoofd in hormonale braille.…
Geluk
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.440 Geluk,
Ik was er jaren naar op zoek,
Ik vond niet wat ik zocht.
Totdat ik gister wat voelde,
Op mijn schouder.
Ik draaide me om en zag,
Dat het geluk mijn leven
Zachtjes was binnengeslopen.
Juist toen ik het niet verwachtte...…
De W van wachten
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.363 Nu een jaar later,
ik hou nog steeds van
hem
wat een flater,
aan de andere kant blijft het
stil…
REDDER DES VADERLANDS
snelsonnet
3.8 met 28 stemmen
5.140 De nestor van de speedsonnettenhorde,
die ruimschoots al zijn sporen heeft verdiend,
heeft zijn kandidatuur nu ingediend
om Dichter van het Vaderland te worden
Dus geeft uw stem aan deze grote dichter,
dan wordt het nieuwe jaar poëtisch lichter.…