Alle inzendingen over haiku

Een jongen wijdbeens ongegeneerd in de bus wijst op groot geslacht…

vrouwelijke kracht innerlijke schoonheden laten haar hart zien zachte rondingen vormen de basis van haar bestaan…

prachtige kleuren doen mij beseffen, dat ik hou van dit seizoen…

kijk eens naar de maan die is er niet vanavond dus teleurgesteld…

klein paddestoeltje met je rode stippelhoed een kinderfeestje…

in de dageraad verschijnen silhouetten donker uit de nacht…

miezer en regen denk ik de zoveelste keer: altijd november…

Drie bogen één brug twee witte zwanen drijven in het spiegelglad…

och paddestoeltje totaal ondersteboven zo het spoor bijster…

mijn avondlicht brandt boven wolken een glansrijk weerkaatsend leven…

O Gij, rode tulp niet de bloem der liefde, doch mijn hart gestolen…

draag het kruis waardig oprechte schouders torsen naar hun vermogen kracht van binnenuit verbindt de moed om verder te gaan…

klein onderkruipsel laat slijmerig spoor achter waarheen het ook gaat…

de wind draagt het blad naar het kleurrijke tapijt het regent zachtjes…

de zee geeft haar hart kleine geschenkjes spoelen mijn verzilting weg…

Roodbont een hoofddoek in mooie blonde haren vrouw zoekt zeker boer…

Volle maan schijnt klein in de wijde nevelkring vol licht en krullen.…

een uitwaaiering gelijk engelenvleugels as in verstrooiing handen gevuld met afscheid geven zachte tranen mee…

ontrouw na de nacht met mij vind ik haar ’s morgens terug in morpheus armen…

regelmatig ruist de zee vandaag hun namen uit in schelpengruis…

"Arme" liberaal voelt zich met zijn maatkostuum in het pak genaaid…

Hoofd in de wierook vol ontroering over mens te vroeg heengegaan…

Kaarsjes branden op; vragen en dankgebeden klinken door de walm.…

Een wintertuintje het stremt zich in de stilte tot 't laatste blad…

binnen lichtbanen kleurt grasgroen nog intenser mijn blik valt omlaag leeuweriken bewegen in hun hooglied naar de zon…

Een vader die liegt voelt zich niet aangesproken hoe hard de waarheid…

de bladeren weten niet dat ze daar liggen want ze denken nog aan vallen…

Rijp blinkt vol zon. Koud en dof hangt herfstloof neer; de ree smult ervan Statig en wit staat de berk, vol kale, grauwe bruidssluier.…

Pikzwarte kater hoe donkerder hoe later Koning van de nacht…

Dorre denkbeelden waaien als herfstbladeren door mijn achtertuin…