Netgedichten over actualiteit

zelfs haar blote voeten smaakten subtiele succesjes in het raken van moeder aarde iedere stap ontbond een stukje contact herstelde dat snel in de volgende trede ritmisch dansten ogen en lach in het zwierig passeren van zoveel vitaliteit met alle gemak zelfs de choreograaf applaudisseerde voor de kunstzinnige interpretatie…

('haiku's') een Turkse tortel een kleine vredesduif is onderweg – te laat ~~~~ de tortel vliegt met zijn wijd gespreide vleugels bezweert de vrede? ~~~~ de tortel schrikt vliegt op redt een leven door het zijne te geven…

zacht kleurde je adem het vlak schreven woorden lijnen die jij dacht vervloeiden en kozen daarna weer hun eigen pad omdat ontdekken spannend was jouw harmonie kende geen contrasten zodat misverstanden hoogst zelden barsten wel liepen zij samen de tweestrijdweg waarbij ieder zijn eigen perspectief voor ogen had vaak bracht…

jij hebt iets met de tijd gedaan voorzichtig aan de vinger er op gelegd een zere plek die kloppend verder ging in zijn race tegen de klok minuten door uren verving glorieus stond jij daar tegen een majestueus volle maan het sterrenlicht jouw overwinning glinsterend op je gezicht…

Het is donker in onze benedenkamer. Hier leven rode rozen in hun glazen vaas. De tijd is even stil gaan staan. Toch blijft hier ons hart aanwezig, dat rood bloed stromen laat. Er stroomt hier rozensap, dat door groene stengels gaat. Een lampje is spontaan gaan branden in mijn bovenkamer. Gedachten veranderen in openheid. Er schijnt een…

ik wist dat ijlte en kou met hoge tonen door mijn ziel konden snijden zonder muziek in de melodie van rouw is herhaling als refrein een remedie tegen existentiële pijn omdat schaduw als fantoom nog altijd zichtbaar is in het licht van diep gemis juist als loslaten het kwetsbare toont van de eenzame verwerking van een…

ik heb nooit sprookjes gekend was toch immers een grote vent vaak bouwde ik met veel blokken grote muren met een raam om door te gluren ik metselde compact dat toch een kiertje met uitzicht had op de woelige werkelijkheid wel had ik mijn dromen waarin alles een keurige zachtheid kon tonen zij wolkten en dolden rond zon…

kleine woordjes dansen in de ruimte hun verlokkend lied kom zing met mij met deze melodie hoor je er echt bij ja hier waar iedereen ook steeds zijn eigen pleziertjes heeft in warm lachen en huilen en de wereld buiten voor even wordt vergeten want niemand heeft een echte naam zij komen overal vandaan hebben de wereld rondgezworven…

als ik je zie ben jij het beeld waar achter de wereld zich vult met wat is geweest in kleine correcties actualiseert het decor naar vandaag waarin jij zoals altijd de hoofdrol speelt ze hangen aan je lippen dansen en springen door blikken willen je raken om jouw stukjes leven mee te maken onverstoorbaar is de lach die jij hen…

De stikstofcrisis heeft ons in de greep Hoe moeten we die gifwolken weg krijgen Waar zit de angel en waar zit de kneep Beleid zit boeren in de nek te hijgen 'Halveren' roept D66 vlug 'Dat zal die megastallen boeren leren!' De boeren slaan met harde hand terug De snelheid op de weg kan hun niet deren En masse trekken de tractors naar…

de boeren staat het water aan de lippen en ze verliezen nu toch hun geduld want uit Den Haag werd weer iets stoms gebruld: 'halveer je varkens, koeien en je kippen' de getergde boer komt in 't geweer ze knorden eerst maar roepen nu toch boe en worden het gekakel uit Den Haag zo moe; is er iets mis dan zijn zij het elke keer! maar de boer…

ik voelde in warmte de energie die jij met mij wilde delen ooit heb ik in kleur de krachten van je aura even mogen aanschouwen op de rand van jouw overgang naar een andere levensfrequentie er was altijd al iets om je heen dat buiten het normale viel met een hang naar vreemd in je lach scheen het derde oog dat zag hoe binnenkant…

Ik zie een boos klein meisje, woedend over de wereld waarin ze leven moet. Terecht woedend op leiders, landen en bedrijven vanwege de puinhoop die ze achterlaten. Ik deel haar woede en haar zorgen, ben ook bezorgd over haar. Zal ze ooit nog lachen, liefhebben, beminnen, lijden aan een gebroken hart in plaats van aan de wereld?…

Onze weekendkrant biedt nieuws voor méér dan een volle week. Onze televisie biedt méér leed, dan we consumeren willen. Informatiebronnen zijn het, waarin we niet willen verdrinken. Informatievijvers zijn het, waarin we niet graag ondergaan. Onverstoord draait onze wereld door. Vandaag slapen we onbekommerd uit. Onze smartphones zijn onbereikbaar…

weer hoor ik traptreden keuvelen over jouw schreden geschuifel wat gekraak in bibberend beven de kreun het steunen als je op de overloop bent het gemak van de traplift heb jij nooit gekend als je boven was liep alles altijd keurig in de pas jouw heerlijk ochtendritueel was voor ons nooit te veel een nieuwe dag met heldere…

Je wordt dikwijls geraakt door een humaan verhaal We evolueren ook als geschoeid virus Altijd stimulerend voor de bestaansrust Een narratief betoog zonder wrange moraal Een wervend discours wetenschappelijk gestaafd De schrijver zalft en slaat spijkers met koppen Vlees geworden illusies zijn niet te stoppen Niet alleen een exquise top leeft…

stuur (varkens)boeren met pensioen hun aantal moet rap naar beneden het kost ons wel een zak met poen maar 't stikstofleed is dan geleden veel vlees eten zit er dan dus niet meer in en zo krijgt de vegalobby ook haar zin…

zij wist de ketting vol te maken zag hoe handen elkaar raakten de cirkelkracht zijn eerste schijnen gaf indrukwekkend klonk het sonore geluid waarmee duizenden mantra’s werden geuit hun gelijkvormig bewegen openden warme uitnodigingen om in de wereld te leven en er deel van te zijn om zo de patstelling teniet te doen…

Ik maak me over Greta grote zorgen Hoelang zo’n kind dat hele circus trekt Oschoon haar boodschap wel de lading dekt Was in New York de stemming :’Goedemorgen Die kleine puber met haar kwaaie kop Gaat dat niet wat te ver over de top?’…

de lach in je stem is als een fluwelen vocaal zacht doseert haar muziek de ritmiek in je woorden waar zinnen dansen in het spel van begrijpen neemt zij jouw hand om even accenten te knijpen in een pas de deux volgen wij de dansante lijn van het verhaal tot in een naderend einde de lach verstomt het van elkaar scheiden…

wij zijn de schemering tegemoet gelopen hebben onze laatste dromen meegenomen in passend avondrood stilte heeft al lang geleden de herrie overwonnen en vindt geen laatste woorden in atmosferen zonder wind drukverschillen zijn structuren van enkele uren nog draaien dag en nacht hun maanden vol maar in seizoenen is leven leeg en hol…

ik heb je in vervoering zien gaan er fysiek nog zijn maar geestelijk uitgetreden geen kortsluiting een verplaatsing van krachten waarbij lichaam stand bye in rust zal wachten contact maken gaat het raken aan de schepping zijn om zo voor even te delen in het goddelijk volmaakt dan weer terug compleet met een aura dat…

Natuurlijk is twee ton niet al te veel En elders valt beslist nog meer te graaien Je moet je daarvoor in wat bochten draaien Maar komt die kans dan ga je commercieel Humberto, Toine en Jack: ‘Gegarandeerd Dat Eva straks ‘Het Spijt Me’ presenteert’.…

wat zon een vleugje wind klein veegje glinsterende regen is alles waar een kind mee kan leven door buiten te zijn een heerlijke wereld om met eigen ogen zo in te drinken kleine stappen om de ontwikkelingen te kunnen behappen een verzadigde zucht als dit alles genoten is dan komt de rust om met alle elementen een droomwereld te…

jij hebt altijd intens met jezelf kunnen praten geluisterd naar wat je lichaam jou had te vragen om dan door tweespraak weer in balans verder te gaan van die kleine gesprekjes deden je ogen geestdriftig verslag ik zag in je blik stromen en krachten van een omgeving die wachtte hoe jij een blokkering omzeilde door een confrontatie…

Kordaat en kaal, gewapend tot de tanden Kreeg hij de opdracht om als franc-tireur Het vege lijf te redden bij malheur Aan de oranjeleeuw der lage landen Zijn naam is klein, hij draagt een wapenrok Ziehier de man van staal. Zijn naam? Stef Blok.…

onhoorbaar dansten voeten dichterbij op bewegingsmuziek van het samenspel door spieren en pezen die uit herinnering van vloersegmenten ons de ruimte wezen een update had de plaats gevonden toen wij wisten waar wij ons bevonden niet tussen wal en schip maar wel als breukeling zoekend naar een veilige steigerkling levensblokken…

Waarom kun je nou niet gewoon als man Een wapen in je eigen huis verstoppen Als zoonlief daarmee dan wat keet gaat schoppen Spreekt stad en land er luidkeels schande van Waarom kun je nou niet gewoon als man Wanneer gevraagd wordt of je thuis wilt komen Omdat de toestand hoog wordt opgenomen Haar appen dat mevrouw de boom in kan Je moet…

het is ontluiken jij zet met je ogen de wereld buiten door het ophalen van het doek dat de afstand markeert tussen warm bloed en kille stille zakelijkheid transparant maar nog altijd oorzaak nummer een van dodelijke kramp door affectief gemis bijna onder handbereik maar de groepen zijn hun leiders van vroeger kwijt het is de…

nog kleuren kapotte woorden restjes klank aan zinnen die ooit verbrijzeld zijn door dissonanten in de muziek van hun zelf gemoduleerde dramatische ondergang in beat en dance bedwingen zij adrenalinestormen met peppers en relaxers gaan zij totaal los rekeningen worden pas verstuurd als alles al is gedaan en chaos rijpt in…