37653 resultaten.
In de tuin
gedicht
2.3 met 15 stemmen
4.721 Waaronder wij,
weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken
wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in
dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen:
deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.…
vraag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 Heb je zelf wel eens
een vrouw in je armen gehad
zo aantrekkelijk
waar je zo gek op was
gek op alles van haar
haar kont, haar borsten, haar buik, haar haar
haar gezicht, haar lippen, haar lach, haar geur
haar stem, haar schouders, haar armen, en weer haar stem
alles wat ze zei en niet te vergeten
haar ogen, altijd weer haar ogen…
Snelheidsborden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 .
------------------------------------------------
Ik heb geen zin om (weer) bekeurd te worden:
“Hoe snel precies is het hier toegestaan?”
Onzekerheid begint weer toe te slaan,
Het is een chaos met de snelheidsborden.
Ondanks Tom Tom, maar door de overheid
Ben ik toch bij de weg de weg soms kwijt.…
een visie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Tot Hij me weer het leven schonk
En me eruit trok, met een boodschap.
Een boodschap om een visie te bouwen.
Nu schaats ik weer over het ijs,
Op Hem is het waarop ik zal vertrouwen,
En niets brengt mij nog van de wijs.…
Momentopname
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
677 Ik wek je tot leven
met dit gedicht
je krijgt weer een gezicht
al is het maar voor even
ik zie je weer voor me staan
wat krom, meer gebogen
ik bekijk je met lede ogen
want je gaat toch zoals je altijd bent gegaan
je kunt niet tegen dat geluid
van al die mensen om je heen
je verdraagt het gewoonweg niet
wat je wenste kwam uit
je bent…
elke keer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 ik hoef je maar te zien
als je aanbelt en voor de deur staat
elke keer als je voor de deur staat
en ik je weer zie, hou ik van jou
oke, oke, nu zou je kwaad zijn
dat ik zeker niet van je hou
als je niet voor m'n deur staat maar
schat, ook als je niet voor m'n deur staat
hou ik van jou, elke keer weer, hoe
zou ik niet van je kunnen houden…
Wandelen in Nederland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Met flesjes water en etenswaar
staat mijn rugzakje reeds klaar
Paraplu er nog snel ingepropt,
je weet maar nooit hoe het weer zich ontpopt
Winddichte jas, stevige schoenen aan,
popel ik weer om te gaan
wandelen met een groep leuke mensen
die, net als ik, even niets meer wensen
dan te genieten, ook al is het guur,
van de schoonheid van de Nederlandse…
Terugspoelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 Teruggespoeld en wel,
met een druk van een kindervingertje,
wist ik opeens weer:
dit gebaar vergeet ik nimmer meer!…
Wekker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
758 Mijn schakelaar gaat weer om,
ik heb mijn taak vervuld.
Het is me gelukt,
want het moet.
Eindelijk is het voorbij,
de zware ochtendstrijd.
Ze wil het niet,
maar ze moet.…
Visite
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
709 zeg maar…
wat een weer vandaag
geef mij maar Portugal
veel zonniger
wil je nog iets drinken?
over en weer gepraat
en dan vallen er stiltes
uitgesproken en verzitten
op de klok kijken
langs elkaar heen zien
de hond moet uitgelaten
hier heerst de kunst
van het zwijgen.…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Wanneer het straks licht wordt,
wordt ook de nacht weer morgen.
Ondanks alle sombere voorspellingen,
krijg ik dan weer zin om op te staan.
Nieuwsgierig…
Gehandicapten en "lief te hebben"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
671 Gehandicapte kinderen, volwassenen
ze komen, ze zijn hier, ze gaan weer
maar dan komen ze ook weer
ze zijn hier voor de norm in hun vorm
gezonde mensen te leren vooral lief te hebben
ze zijn doorgaans veel verder ontwikkelde zielen
als ze ogenschijnlijk tonen, uiten in dit leven
ze offeren hun leven, dit leven op
om ons vooral te leren…
Stroming
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 Ik zie haar betoverende silhouet
De bevroren rivier kraakt
Ik ben ontwaakt
Haar verschijning heeft me gered
Gered van het kansloze gevecht
Het leed is geleden
De strijd is gestreden
In mijn voordeel beslecht
Ik voel de rivier weer stromen
Ontsprongen door haar silhouet
is de stroming weer in werking gezet
Het allermooiste ooit is tot mij…
Veerkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Doch met daadkracht en vertrouwen vind het zijn weg om weer te kunnen bouwen.
Daardoor worden broze gedachten verzacht en is er weer een toekomst die wacht.
Een toekomst die naar je lacht en je innerlijke pijn verzacht.…
Samenkomen, samen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Deze rivier ben ik over
nu ga ik weer
anderen zien, liefhebben
als het lukt, iets voor elkaar
krijgen, zo nodig strijd voeren
nieuwe doelen halen
andere feestjes vieren
en eigen wegen volgen
Maar morgen of later
komen we weer samen
bij het…
Afstandelijke weken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Zonder vastigheid
lijken dagen op elkaar
de laatste weken
Soms weet je niet meer
welke dag het ook weer is
je mist van alles
maar dan denk je weer
wat ben ik toch een zeikerd
gezond en zeurend
terwijl elke dag
duizenden mensen doodgaan
of erg ziek worden
de tijd van afstand
zal nog wel even blijven
ongewoon gewoon…
Laat maar lopen?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 Discussie laait weer op
We dachten het is passé
Geen item meer vandaag
Abortus is accepté
Baas in eigen buik
roepen vrouwen weer in koor
Mannen hoor je weinig
Al schrijven ze er wetten voor
Bolle Dolle Mináá’s
Waarom was je bij de daad
met vrijwillig ontvangen zaad
even niet de baas?…
Koud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 weer…
bodembewerking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 al deze aardedonkere dagen
ploeterploegde ik
door de dikke, te vette klei
voor de vierkante vragen
in mijn volle voorhoofd bereid
had ik nu niet de tijd
in een nevelige laagte
loerde de materiaalmoeheid
na maanden werden de
dagen weer wat lichter
werd de bodem weer wat
beter te bewerken
was wat vaker het
heldere zicht er…
Voelde mij weer sinterklaas
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.309 je hakte hoger in
weerkaatsing van het glas
naast de laarzen en de prijs
zag je mijn glimlach later pas
het leer was zacht
paste naadloos aan je voet
de rits wat stroef
in eerst gebruiken
natuurlijk liet je mij de
kwaliteitsverschillen ruiken
ze zaten als gegoten
je kon er goed op lopen
ook tot de knieën zonder vouw
je was weer…
De uitverkoop is weer voorbij
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
915 De uitverkoop is weer voorbij, maar niet
die van mijn al te nijvere gedachten;
ze komen en ze gaan, ze staan niet in 't gelid
maar drentelen en dralen, of buitelen dooreen.
Waar moet dat met dat denken heen?…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas…
warme zoenen in een koperkleurig woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
801 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
we braken muren af
en liepen uit de pas…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 natuur, zo krijgt het jonge blad
weer licht en ruimte op den duur
kan zich dan eindelijk zomer dromen
als de warme zon gaat komen…
de ravijnen zijn gebleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 als gevaar
borgen nu elkaar weer meer dan ooit
we zijn op weg
niet alles is gezegd, veel is
ongeweten en nog niet vergeten…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
ik pak ze stuk voor stuk
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
884 veren uitgeschud
ik voel me opgelucht
als ze weer vliegen
de kleine zonde van
het liegen blijft bij mij…
schoenen zwaar van afscheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
730 je bent niet meer
weer hangt de dood
te schemeren totdat
de dag gaat sterven
we hebben haar ontkleed
ontdaan van waardevolle zaken
kou kwam later over ons
toen stilte weer ging praten
we rilden toen het licht
steeds minder kleurde
wachtten tot het zwart
uiteindelijk het wit afkeurde
we zijn gegaan met
schoenen zwaar van afscheid…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 komt gaan wortels zich
ontplooien en zal haar bloei zich
weer met korenblauw gaan tooien…