64956 resultaten.
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
Die schemerig herhaalt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 jij hebt mij
de muziek gebracht
die ik in je ogen zag
melodieën van
de steile bergwand
afgrond en een verre overkant
de donkere kou
die schemerig herhaalt
wat jij uit vroeger hebt vertaald
het ritme en de kracht
om eonenlang te overleven omdat
het land slechts schoonheid bracht
de mystiek waar
generaties voor gevallen zijn
diep…
Wat wilde takken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 jij hebt mijn blaadjes beschut
de knoppen gekoesterd
toen storm de kruinen neersloeg
gebroken takken verwijderd
wonden gedicht voordat
zij door rot waren gezwicht
jij wist in verzorgen
de mogelijke gang naar de zerken
tot een minimum te beperken
mag ik je in bloei laten merken
dat ik weer groei in standvastigheid
ook al ben ik wat…
Een tikkeltje ondeugd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 je oogde klassiek
met een tikkeltje ondeugd
in je soepele loop
dat nonchalante
van blik en het koppie
stimuleerde mijn hoop
in een eerste contact
sprongen tot onze schrik
de vonken er af
wie geladen was
blijft nog altijd een vraag
over de aarding doe ik maar vaag…
De som der delen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 je hebt mij geanalyseerd
gewikt en gewogen
alles keurig op een rij
vlees en bloed
het klopte allemaal
psychisch was ik ook normaal
je dacht mijn ziel te raken
door de som der
delen te gaan maken
maar mij
ben je vergeten
terwijl jij alles dacht te weten
het is je
door de vingers geglipt
alleen liefde kent de ware ik…
Reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 bergen
Voorbij zijn de groene dagen
Eeuwig duurt de voortkabbelende stilte
Eindig zijn de bemoeizuchtige vragen
Ooit stond ik alleen, te paard onder de kraan
Nooit was ik samen, maar enkel zonder hart
De reis die ik heb afgelegd, heeft me gebracht naar natte gronden
Daar waar het veen mij nog steeds tart
Huilen doen de dolfijnen die mijn leven…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 heb altijd van succes gedroomd
een kroon linten en wat lauwertakken
maar kreeg de hoofdprijs nooit te pakken
een ideaal als spiegel voor de wensen
van talloze mensen om eens in hun bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
De solo's voorbij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 heb mijn vleugels gestrekt
ben tot de toppen gegaan
wist dat ik niet hoger kon
kende de verte
daalde langzaam in glijvlucht
keek af en toe achterom
maar de horizon wenkte
in het nieuwe verkennen
de solo’s voorbij ook voor mij…
De laatste rafels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 ik heb ze uitgehangen
aan de takken van bomen
mijn zwakheden en dromen
in kleur en kwaliteit
gedateerd door onvermogen
om ze onder ogen te komen
het zijn geen geheimen
maar het voelt fijner om ook
de onzichtbare stukjes te delen
hebben en houden is nu compleet
de laatste rafels dansen op de wind
ben weer zo gelukkig als een kind…
De tegenpolenkracht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
494 de dag heeft
jouw kleuren vandaag
met af en toe een vleugje bekend
in de wind
die altijd door
je haren speelde met de zon
ja dat kon
in een kort en vlot kapsel
de trend iets vooruit
ik danste om je heen
trots als een pauw
om je blikken te vangen
wij zijn aan elkaar blijven hangen
door de tegenpolenkracht
liefde trok aan stootte…
Romântico
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 geliefde
krul je in mijn armen
dan laat ik je de vertes zien
bovendien het lieve leven
voorbij de horizon
laat mij je dragen
over jong groene akkers
bloemrijke velden
en glooiende heuvels
waarover ik je vertelde
laten wij oprijzen van de aarde
hangen boven turquoise zeeën
zwevend met de vogels mee
tot wijzelf vleugels krijgen
transparant…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 plotseling gaan dan ogen open
herken je dat?
langs lentegroene stroken lopen
waar jij van zegt tegen mij
het lijkt wel of jij erin huist
okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente…
Wolkten als guirlandes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 je zei dat jij
geen schoonheid was
maar je straalde warme kracht
droeg je haren
in engelendracht
compleet met hemelse lach
ik stond perplex
door je verschijnen
voelde schuchterheid verdwijnen
jij raakte me
diep in mijn ziel
wist dat ik meteen voor je viel
samen zijn we weggegaan
vlinders wolkten als
guirlandes achter ons aan…
Hemel en vurige hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 ik penseelde
in kleurige streken
de muziek op het doek
mijn hart zong woorden
die zich lyrisch voegden
tot een liefkozende groet
een enkele strofe pastel
met ijle tonen reikend
naar hemel en vurige hel
midden op het linnen
danste het hart onze melodie
van een purperrood leven
een gedicht met liefde
gegeven in dit schilderij
vol…
Vol jeugdig gekwetter
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 ik woon
in de kruin
van mijn boom
overzie met trots
de heerlijke stek
vol jeugdig gekwetter
geen monument
maar wel erkend
door het bos
heb gebogen en
in opkomen weer
naar hoogte gereikt
twee keer een
gele stip van hakkers
ze konden mij niet pakken
rond mijn stam
bloeit lente reeds
de winter is niet langs geweest…
Hemel maken zonder bed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 ik blijf
aan je zij
verwachtingsvol
blij
voel ik
je vingers haken
kijk opzij
hoe onze blikken
elkaar raken
hemel maken
zonder bed
liefde in het net
onze lach
is de ontlading
samen in aanvaarding…
Dure schijnintimiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 voor anonimiteit ben jij gezwicht
nu durf je weer te schreeuwen
tegen de golven van de zee
alleen echte liefde breng je zelf mee…
Jouw donker wuiven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 in een laatste glimp
van de ondergaande zon
zag ik het strand weer stuiven
tegen de achtergrond
van dieprood licht
jouw donker wuiven
wind brak
ons spel vandaag
zat stormachtig tegen
we ploegden
door het zand dat
nog nat was van de regen
de hemel klaarde
bij de laatste paal
decoreerde deze avond
ik zag je
voor de laatste…
Transparante scherpte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ik wist van glas
dat het doorzichtig was
fragiel en breekbaar
in al zijn componenten
heb je verwond
met transparante scherpte
die diepe sporen
in jouw kristal kerfde
er was geen schaduw
in doekjes voor het bloeden
voelde mijn onmacht
jou daarvoor te behoeden
dacht dat glans en glitter
zouden binden
maar de waarheid
liet zich niet…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit van nu is kostbaarder
dan een aangeschoten leven…
Het tweede gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 ik heb je
als schaduw begeleid
in pijn en onzekerheid
vaak was ik
je kwijt omdat jij
jezelf niet kon vinden
dan hinderde het licht
was ik te zichtbaar
in het tweede gezicht
wij zijn verweven geraakt
hebben na lang zwart en wit
heel schuchter kleur bekend
bij de eerste stappen
in het volle licht vielen
eindelijk ook onze namen samen…
Triomferend in je lach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 je ademt bloemen
terwijl het groent en
plotseling hoog grast
het heeft
mijn schuchterheid
en jou compleet verrast
zo uit het paradijs
van onvoorspelbaarheid
nemen wij nu alle tijd
ik zie het
in je ogen
triomferend in je lach
jij weet mij
weer onverwacht
heel zacht te raken
het is magie
die langs de vingers speelt
verleidelijk…
Is er een ander leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 het wenkt
met warme hand
op een roze wolk
met gouden rand
en ik stond
in de kou en regen
accepteerde het als zegen
omdat ik niet beter wist
of heb ik
me toch vergist
is er een ander leven
dat zoveel meer lijkt te geven
waar je lente ademt
en kippenvel krijgt
als je alleen al
naar die ander kijkt
heb mijn kleding uitgedaan
ben…
Heb je schaduw gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 jouw lichtval
inspireerde me
jij mijn godin van glas
in het koele blauw
van zelfverzekerdheid
met roodwarme handen
die in subtiele strelingen
mijn koude huid
s-nachts deed branden
heb je schaduw gedragen
zonder te vragen
mezelf gekoesterd aan jou
tot de kleuren verschoven
jouw verborgen diepte
langzaam naar boven kwam
en ik…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 voor blad
maar de kring
wilde niet sluiten
omdat er een ontbrak
diep in je hart
heb je dat geweten
het onvoorwaardelijke
is in de tijd vergeten
maar eist nu zijn part
om de krans
volmaakt te laten zijn
heb je gekozen
voor de pijn
van een nieuwe start
waardoor jouw bloem
langer in warmte
zal blijven en met
onvoorwaardelijke liefde…
In de schaduw van licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 zacht vloeien herinneringen ineen
van het kleine beginnen
tot de meest sprookjesachtige dingen
in de carrousel van tijd
glijden emoties en formaliteit
moeiteloos door vele jaren
van woestijn tot oase
bergen gletsjers en zee
wij hebben het allemaal ervaren
toch tonen bijna alle foto’s
in de schaduw van licht
het nog nooit uitgesproken…
Naar onbewoond aldaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 ik wilde je omspoelen
een tropisch eiland
van je maken in de oceaan
zongele stranden
wit blauwe golven en
jouw koesterende handen
maar ik kon je
niet scheiden
van het vasteland
onze wortels
reikten dieper
dan alleen hand in hand
nu vliegen we
twee keer per jaar
naar onbewoond aldaar…
Het rag is verwaaid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 wij sponnen een web
ieder met eigen draden
kwamen in het kruis samen
met vlechten en hechten
beschermden wij onze plek
zij aan zij de wereld voorbij
leken vrij in doen en laten
maar wat wij maakten
bond ons te veel aan elkaar
wij waren geen jagers
maar voelden ons prooi
met het web als bewaker
het rag is verwaaid
de spinsels herinnering…
Jij bent het paradijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
541 het zijn jouw ogen
die de werkelijkheid
weer hart en ziel geven
jouw handen die me raken
en met hun warmte
mij eindelijk weer mens maken
woorden die opbeuren
me laten kleuren
in het beste wat ik heb
jij bent het paradijs
dat mij is overkomen
toen ik dromend je hemel vond…