Netgedichten over haiku

Oude Spartanen Trekken richting overmacht Strijdend op de fiets…

Elektrisch licht heeft alle spoken uitgemoord maar schept geleerden…

De avond wordt moe in de verte blaft een hond nog voor het slapen…

genade is een kersenboom langs de weg als de dag heet wordt…

Grolsch in Groenlo een ommetje om de kerk en ik vind een kies: midden in het leven zijn we door de dood omgeven…

‘Ganadiekoetoe’ - geen vreemde taal maar een boer wijzend op zijn koe…

onophoudelijk achter joelende jongens slaan de golven om…

tegen windmolens vechten hoeft niet meer nu zij groen opwekkend zijn…

Vallende ster miljoenen jaren door het heelal gevlogen lichtend weg geflitst…

Op het Malieveld zwijgen de brandganzen - hees van het gakken?…

het lied van de straat duizenden melodieën onthoud er een paar…

in mooi Leeuwarden schrijf ik verzen voor later stad met veel water…

klankbord van stilte open vragen geschreven in slapend schrijven…

het leven ..leven verstrengeld in verlangen in open einder..…

de onder hun wiek geschoten duiven vluchtten met al hun vleugels.…

de pure waarheid jouw warme omhelzingen doen mij verkleuren…

Veld witte bloemen Stijgt op achter de duinen Een havik verschijnt…

warme lucht ontvlucht de staart van de stofzuiger ficusblaadjesdans…

En zijden vleugels de Heer had het haar beloofd Uit de hemel dank…

het rijpe koren de halmen zwaar gebogen klaar om te oogsten…

vier en veertig jaar als ik deze haiku lees zie ik niet meer scherp…

De mensheid heeft haar parasol geplant, schaduw valt over een half verlichte wereld. De zon lekt over graven, tekens van ontmoetingen, mededogen gekerfd in stenen. Waar licht komt baden, rekken luie schaduwen tot een nieuwe dageraad. °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° uit de bundel: - Wie de zon ziet,mag het zeggen. -…

Wie het licht van de zon kan zien, draagt de kinderen van de wereld. We schieten gaten in de maan, waardoor onze eindigheid zal schijnen.…

over de lat heen armen in de lucht, juichend, je hebt het record!…

herfst: opgesloten achter tralies van regen in je eigen huis…

gaat water lopen angstig door vele goten bang van riolen…

drie en veertig jaar dat boek lees ik later wel eerst de kinderen…

een herfststorm steekt op als het niet regen regent regent het blaadjes…

zaadbollen kleuren papavervelden maanrood zielen bedwelmen…

scherpe woorden flitsende demarrages de Boss is terug…