22312 resultaten.
WK-voetbal Zuid-Afrika
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
756 zoals ik het gewend was bij Den Haag
riep ik van de tribune luidkeels ‘boeren!’
gewoonweg om de opponent te voeren
die geef ik graag verbaal de volle laag
nu greep een harde hand me bij de kraag
en zou een onverwachte slag mij vloeren
agenten poogden mij de mond te snoeren
een pijnscheut teisterde mijn kruis en maag
ik wou nog schreeuwen…
Tabee Driek
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.067 het mooiste meisje van de klas
veegt triest de tranen uit haar ogen
wat was u aardig en bevlogen
dag meester met de vlinderdas
het valt haar zwaar, het lieve kind
ze had hem heimelijk bemind
(Een laatste snelsonnet voor Driek van Wissen)…
acceptatie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 onrust
giert,
afgeleid,
heen en weer
schieten gedachten.
In aandacht,
accepteer,
wat is.
Aandacht
voor wie
ik ben,
mag zijn
Rust,
in acceptatie.
Hoop op beter,
maar zijn in nu
en sterk in mij
groeit de hoop
die rust gezaaid heeft
en opkomt in mijn lente.
Loop de berg op
en rust wanneer,
het mij te moede is.
Bezoek mijn…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 In een Amsterdams park waar ik graag kom
ligt een vijvertje met in en rondom
begroeiing van planten die water minnen
en waterbewoners beschutten daarbinnen
Lopende richting dit lieflijk geheel
hoor ik helder gekwaak uit menige keel,
en gelokt door dit monter orkestgeluid
wil ik meteen op onderzoek uit
Maar dichtbij het poeltje aangeland,
voorzichtig…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De molen heft zijn armen stil
In de blauwe zonnige najaarslucht
En laat ze vallen met een zucht,
Als een moe man, tegen zijn wil.
De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.
En nergens zweeft een zweem van gerucht:…
Slechts nog de enige optie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
945 Uit haar ooghoeken keek ze voorzichtig opzij
Ze was onzeker
en in haar hoofd nog maar dat kleine meisje
Op de straatrand stond ze veilig
Of tenminste toch voor zolang
Zolang de mensen maar blijven lopen
Weglopen
De uren vaagden zich met het licht mee
Had ze daar al zo lang gestaan ?
Te onzeker of gewoon te vroeg
Vragend aan…
Zoek de quotes
snelsonnet
1.5 met 10 stemmen
1.088 Ik zie een ster in peilingen steeds dalen
Er is rond haar van alles aan de gang
Je denkt: "Zeg meisje, duurt het nou nog lang?"
Het is een wonder als ze het gaat halen
U denkt van wel? Geef mij één goede reden
Nee, dan destijds. Wat is 't lang geleden…
Verdriet van een dierbare
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
624 Je ogen verward
vervuld van verdriet
pijn in je hart
je trekt het nu niet
Strelend over je lokken
wordt mijn hals langzaam nat
van jouw snikkende schokken
huil maar uit, lieve schat
Voor jouw diepe leed
heb ik dan geen medicijn
maar wel de belofte gereed
dat ik er voor je zal zijn…
Slang
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 de vernieuwde slang
kronkelt zonder omzien weg
van haar oude huid…
Carpe Diem Du Deja Vu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 Ik heb wel eens vragen
En ik weet zeker dat iedereen ze heeft
Er zijn wel eens dagen
Dat je alles opnieuw beleeft
Je hebt me nooit overal antwoord op gegeven
Gelukkig verwacht je dat ook niet van mij
Want al zou je alles voor een tweede keer beleven
Schiet de dag en haar waarheid wederom zo aan ons voorbij…
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
De Grote terugkeer van de koning (proloog)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 O, koningstroon van zilverschoon
wiens plaats is lang verschoten
De bladeren liggen in het rond
gevallen van de bomen
Wel stratenlang luidt weegeklaag
de roep om lichte dagen
Zijn krachten die men putten kan
voldoende om te dragen?
Decennia vervuld van geest
gebroken door vervreemding
De waat’ren hebben toegespoeld
een ongeleefd verleden…
Puur genot
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
979 Ondanks veel bewuste omwegen
kwam ik je gisteren toch weer tegen
Zo onweerstaanbaar als je lonkte
en met je opvallende jasje pronkte
moest ik wel zwichten, de verleiding te groot,
dat ik je een plek in mijn huis aanbood
Trots dat ik je nog een dag kon weerstaan
ben ik nu toch te zwak en laat me dus gaan
Kopje thee erbij, melange geurt zacht…
Cocon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Samen gaan,
vooruit! En
stuiteren, laten we
samen gaan vissen
Jij en ik naar
liefde gissen in
vijverogen…
(Soms gaat één onder
in een ander, als
in een waan)
Lachend samen gaan,
vooruit! Laten we
samen taart eten en
de room van elkaars
gezicht likken!
Jij en ik in een droom
wonen we koele vlinders bij
die uiteen gaan.
“ Wat…
De hond of de kat
snelsonnet
2.3 met 14 stemmen
991 De coalitievoorkeur wordt weer zichtbaar
Hoe handig om te weten wie met wie
Straks af wil glijden tot een compromis
Want met intenties scheelt het menig lichtjaar
Vol valse hoop en quasi-blij van zin
Slaan zij zo nieuwe middenwegen in…
De dichter en de nimf
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.048 Ik huil je een rivier als
je zegt dat je gaat
Ik muilkorf je als je
over ons afscheid praat
Ik zwem in zilte tranen
naar je toe
Hoe lang ik ook dobber,
kopje onder,
in je milde stroming
In je golven die verlangen,
dan weer kolkend
dan weer gedwee
Zwem samen met mij nog
een eindje mee
Ik verdrink liever samen in
je zielepijn…
Voor niets?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
513 Ik vlucht in
stroken lucht
omdat ik even niet wil
dat men mij ziet
met tranen op en
zonder lach.
Ik vlucht in iets
maar niet voor niets
ik laat een ander in waarde
en schep een lach
al is het niet op het gezicht
maar wel in het hart
het is het waard
ook voor mij.
Ik vlucht in iets
maar niet voor niets.…
IJdele hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 (Een hoop ijdelheid)
Virtuoos doch afgeleid
toont zijn kunsten achteloos
Onderdaan der ijdelheid
Roem en rijkdom- gekkigheid
Om den brode nodeloos
Lust als broze paria
Publica hysteria
Aanbidden van gebrekkigheid…
Zomerzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
570 De nacht nog amper weggevlogen,
wek jij mij zonder mededogen
om met jouw stroom lauwwarme stralen
mij wéér zo vroeg uit bed te halen
Mijn lichaam voelt zwaar, ik zucht en gaap,
ik aarzel tussen wakker en slaap,
doch jij maant mij kalm en tevreden
na het douchen snel aan te kleden
Heel mild werp jij je gouden licht
direct op mijn gepoetst…
Nee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 Nee
Ik zoek je toch niet op
Hoezo dan zoek je mij op
Ik drink geen koffie
Dus die staat niet voor je klaar
Nee
Meestal wanneer ik op bezoek kom
Breng ik een bosje bloemen
Of kom ik met iets lekkers
Maar jij geeft niet zo'n gebaar
Nee
Je komt
Meestal onverwachts
Je brengt al je zorgen en je ongeluk
Blijft nooit al te lang…
Van de kaart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.121 Ik kan geen nieuwe landen meer ontdekken
En de zeeen drijven op allang bekend gebied
Ik zou nog kunnen pionieren tussen onbekende sterren
Maar daarvoor is het nog te vroeg
Columbus en Marco Polo
Vasco da Gama en James Cook
Ze hebben de hele wereld al in kaart gebracht
Een ontdekkingsreis naar hart en ziel ligt enkel mij voor de boeg…
De ouderdomseweg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Een heer
zo oud als pulverhout
Zo teer en broos
dat hij bezwijkt
(of dat het lijkt)
Zijn adem wee, verzwakt en voos
maar ondanks dat
Een sterke wil
Een scherpe blik die alles zag
Ook wat God en mens vermag
De zaligheid der ouderdom
Helaas, ook deze man komt om...…
Lokkende netmeloen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
640 Op tafel ligt hij zwaar en rond,
ik ruik de zachte geur
Het water loopt mij in de mond
denkend aan de groene kleur
van het vruchtvlees vol zoet sap
dat voor ‘t oog ras zal ontstaan
verleidend tot een eerste hap
als ’t lemmet er doorheen is gegaan.…
Da gehen wir wieder...
snelsonnet
2.3 met 7 stemmen
966 Der Lothar geeft voor Nederland geen cent
Het zou de harde waarheid kunnen wezen
Maar dat is niet echt van belang in deze
Wat hier telt is een oeroud sentiment
De strijd kan op papier alweer beginnen
Al valt ook daar -wie immer- niks te winnen…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Dikke klotsende regenstralen,
die met veel geweld uit de hemel dalen,
vormen met hun waterfonteinen
plassen als vijvers op straten en pleinen.
Met wissers die vergeefs het water wegvegen
gaan auto’s haast stapvoets voorbij op de wegen
Fietsers gaan voort in bonte pakken gehuld
en trappen hard door vol ongeduld
Op trottoirs vele plu’s omhooggestoken…
Catharsis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Een ijle naam
op het raam, van mijn
gedachtenplantsoen
Als een wasem zich
kristalliseert tot een ijsbloem
van algehele catharsis
en doet slapen in de
armen van een stille strijd
of het ongunstig winnen
van looptijd in binnenruimten
Als het ongeluk stuk slaat
op een bedrand van gelijke
stemming
Als jouw hart, zacht gestemd
spreekt…
Verkiezingskater
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
914 De overwinning van twee rechtse partijen,
die haast al het sociale willen laten verdwijnen,
stemt mij tot zorgen en droefenis,
niet te geloven dat dit de uitslag is!
Ik volhardde namelijk in mijn stille hoop,
tot in de láátste minuut van de stembusloop,
dat toch nog massaal in de stemlokalen
met gerichte kleine roodkleurige halen
het potlood…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 Opgedragen aan T.
De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het…
Wilders' keuze
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
568 Vanuit de PVV klinkt het geluid
Om veel meer zware straffen op te leggen
Dat is merkwaardig want je zou toch zeggen
Die lui zien er vaak zelf niet zo braaf uit
Dus als Geert zorgt dat ’t veilig wordt op straat
Verliest hij dan niet zijn electoraat?…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!
Bij ‘t gloren van de dageraad
telt men opgelucht tot zeven
Ogen als planeten…