5925 resultaten.
Is dit leven?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.257 Toen het werk voor het dagelijks brood
velen weinig uitzicht bood
op een leven van rust na werk
alleen de zondag en de kerk
Kwam de tijd dat na een leven van hard werken
zij dit tegen het einde konden beperken.
Nu doet de vooruitgang ons de mogelijkheid geven
op een gezonder en rijker leven.
Helaas is van een rijker leven
door steeds naar…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 Dichten doe ik nog, maar als in droom,
In een droom waarover 't voorgevoel
Van te ontwaken in een werklijkheid
Die geladen is met ramp op ramp
Hangt als een zwaar onontkoombaar onweer
Dat in laatste stilt zijn donder uitbroedt
Over 'n lieflijk maar al rottend landschap.
Tussen zwammenwoekring bloeien bloemen,
Pluimen rijzen uit vergrauwde…
Nadat ik jou
gedicht
2.8 met 51 stemmen
14.416 Nadat ik jou met mijn gejammer had ontnuchterd
smekeling aan een verloederd hof
wierp ik jou je escapade in
degradeerde liefde
tot waakvlam
pyrrusoverwinning
die ik tot balsem heb gemalen
mezelf tot misselijkmakends toe ingewreven
en zolang ik mijn gal monster
missers rubriceer
verdriet inlijf
leef ik als de kat van een verdwenen gastgezin…
Hetzelfde lachje
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.358 We waren toen nog jong en ik zag je,
voor het eerst daar aan het strand,
je hebt nog steeds hetzelfde lachje,
ik gaf je al mijn liefde, we liepen hand in hand.
Je sloeg je ogen neer,
en kon nog blozen,
dat lukt je nu helaas niet meer,
en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen.
En nu, na zoveel vervlogen jaren,
zie ik je weer en herken je…
Ik ben jouw schaduw niet
hartenkreet
3.6 met 38 stemmen
2.978 Ik ben jouw schaduw niet,
‘k begreep toen ik jou verliet,
‘k heb teveel van mezelf gegeven,
nu heb ik weer mijn eigen leven.
Ik ben jouw schaduw niet,
jij bracht me veel verdriet,
liefde had mij onteigend,
teveel had ik me weggecijferd.
Ik ben jouw schaduw niet,
niets dat ik achterliet,
het zonlicht ging verdwijnen,
nu zie ik hem weer…
'k Verkeer in weelde
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.598 ’k Verkeer in weelde tussen de bloemen met wijn,
Maar ook in armoe: drinkend zonder vriend.
De opkomende maan, mij zo verlaten ziend,
Wekt mijn schaduw, zodat we met zijn drieën zijn.…
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 Een andere toon
‘k Loop dromerig door het boerenland,
plots ruist de regen langs me neer,
zo triest dat ik mij in mezelf keer,
geen oog voor bloeiende wilgen aan de kant.
En met gebogen rug,
ga ik wat later,
haastig langs het water,
naar huis terug.
Hij valt met stromen neer,
ik ben doorweekt, koud tot op het been,
‘k voel me treurig…
Fluisterend naar de zee
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
558 Wit besneeuwde bergen, waar hij zijn oorsprong vond,
klaterend, vol van zacht kristal de rotsen rond,
vol van levenslust ruisend, dromend,
tot een machtige rivier samenkomend.
Vredig tot rustige stroom verheven,
dan weer briesend door dooi omgeven,
vloeit hij langs de oevers van het dal,
rotsen omhelzend, polijstend na hun val.
Oneindig…
Sneller, meer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
551 Ik heb mijn jeugd reeds lang verlaten,
verleden kan mij niet meer raken,
de tijd, stil in het niets opgeheven,
een leven met lief en leed doorweven.
Veel idealen zijn gestorven,
niet altijd ‘t goede inzicht verworven,
en kwam er ook op mijn pad,
veel waar ik niet op te wachten zat.
Van dat alles heb ik wel geleerd,
‘t hoort bij het leven…
Kom, Volken, nader!
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.116 [fragment]
Kom, Volken, nader! trots op uw voortreflijkheid!
Beklim de rechterstoel! Beslist gij zelf het pleit!
Durf vonnissen! en wij, bewust van onze waarde,
Wij schromen 't vonnis niet, noch de uitspraak van heel de aarde.
Neen Neêrland zwicht niet! In het rijk der Wetenschap
Handhaaft zij hare roem, staat op de hoogste trap;
Gij, die…
Hebzucht
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.937 De winsten groeiden naar behoren,
de economie bloeiden als nooit tevoren,
bankgebouwen die tot de hemel groeiden,
helaas, veel banken knoeiden.
Winsten die tot bonussen kwamen,
‘t waren de bankmanagers die namen,
zij waren het die oogsten,
wij mogen ons nu met hun erfenis troosten.
Dat nu ons belastinggeld,
opnieuw door de banken wordt…
Avondhemel
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.066 Van de frisse ochtendgeur vervuld,
paarden schrapen hun hoeven van ongeduld,
loop ik langs de bedauwde weide,
ik breng het voer, ’t is voor hun beide.
Ze duwen ongeduldig met hun mond,
zwiepen met hun staart vliegen van hun kont,
en hinniken, misschien als dank,
ik ruik de paardenmest met warme stank.
En voor de zon hoog aan de hemel…
Laat ze nog maar even wachten
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
2.622 Hij is met zijn negentig jaar,
vaak moe maar zijn hoofd is nog helder, klaar,
hij weet, er wordt met ongeduld gewacht,
en naar zijn geld gesmacht.
Ze blijven hem dan ook trouw bezoeken,
neven, nichten, ze komen uit alle hoeken,
en brengen een sigaartje voor hem mee,
en hij… hij zegt, pakt maar een kopje thee.
En bij het afscheid nemen,…
Epitaaph
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.280 Hij ging veroverend, niets ontziend,
Een ontzette wereld door,
Heeft onbegrensde rijken gesticht,
Alles gaat weer teloor.
Vrouwen en vleiers zat; vrouw noch vriend
Die hem vrijwillig verkoor;
Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht
Voor zichzelf, buiten elk gehoor.
Waarvoor heeft dit woeste leven gediend?
Rijk en roem…
Ik heb jullie lief
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
960 Vanmorgen zag ik jullie spelen,
het speelgoed met blijdschap delen,
er werden soldaten en tanks opgesteld,
het kleed stond vol met speelgeweld.
Geheel opgaand in jullie spel,
geen tijd, eten alleen heel snel,
om daarna weer spelen te gaan,
hoe kunnen we de vijand verslaan.
Toen zag ik in de krant de slogan staan,
“het leger biedt je een…
K(i)c(i)k
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
524 Midden-Zweden, 29 december 2004
In het midden van de stilte
zit ik met mijn naakte ik
en het suizen in mijn oren
vormt een koele kille kick
en de vlakten en de verten
ijzig lang en luchten leeg
doen mijn lichaam gloeien
doet mij beseffen: ik leef.…
Passie-gedachte 2009
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Wie opziet naar het kruis
ziet z'n eigen lijden
afglijden…
Aardige aarde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.363 In 't midden van China's aarde
eb ik weg van de vervloed
van het vele, grote, mooie
dat alsmaar verwonderen doet
en de oevers, wanden, rotsen, banken
nu nog droog met steen, gruis en groen
worden bodems van verloren oude steden
nieuwe stromen wat in feitelijk mensenhanden doen
om meer welvaart, meer welzijn te verkrijgen
zou China zijn ego…
Met liefde bekroond
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.662 Zittend bij het raam, ‘k bekijk de oude prenten,
herinneringen, verdrietige gedachten,
flarden van lang vervlogen momenten,
’t brengt een traan, geen onverwachte.
Veel wat eens was en niet meer is,
verbleekt tot stille herinnering,
alleen nog een vergeelde getuigenis,
waar naar ik kijk, in mijmering.
De jaren sloegen littekens, soms diep…
Multi-cultureel Tafelgebed
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
845 Wij zijn even stil
om onze enigheid
en eindigheid
te ervaren
maar bovenal
onze betrokkenheid
bij elkaar
hier aan tafel
dat willen we delen
dat zullen we helen
dat het zo
mogen zijn en blijven
in respect voor ieders
geestelijk voedsel
eet smakelijk…
Solo-duet
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.257 Er was eens een jongen in Dongen
die had niet twee maar vier longen
eerst wat onwennig
toen heus tweestemmig
heeft hij solo duet gezongen…
Onze Vader
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
625 Toen ik mij verbeeldde
te bidden
tot onze Moeder
in de Hemelen
verbreedde en
verdiepte zich
mijn geloof
Ik had toch al
geen goede relatie
met 'onze vader'!…
Syndroom van West
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.797 SYNDROOM VAN WEST
"De Here heeft gegeven,
de Here heeft genomen"
en wat rest
ZINDROOM VAN WEST
We doen ons best
meer dan ons best
voor Giulia
en haar wereld,
de onze...
wij, zij, jij en
Hij...??
Wij allen samen
amen, amen, amen!
----------------------------------------
Toelichting:
Amsterdam, 4 en 5 mei 2007
Op donderdag…
Afscheids-geste
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.008 Bij een afscheid
hoort een wens
't liefst
van mens
tot mens
niet zomaar
een loze geste
ik wens jou
het allerbeste…
Lieveling, schoner ben jij
poëzie
2.2 met 25 stemmen
3.705 Lieveling, schoner ben jij dan de heilige Foedsji,
Die maar één welvende sneeuwige top heeft,
Alleen bij het vroegrood één rozige spits toont.
----------------------------------
uit: Nagelaten gedichten…
Opgeruimd!!
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
748 Lieve
lage
late
landse
luchten
lonken
levensleegtes
leeg.
---------------------
Toelichting:
Augustus 2005 reed ik met mijn camper uit Midden-Zweden terug naar Nederland. Voor op de weg springende reetjes en in de verte, die bijzondere 'ruimte'..dat uitzicht van en op Zweden.
Een opgeruimd geestelijk gevoel als gevolg van het spontaan…
Silence
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.201 De coupé is bijna leeg,
vier passagiers, een ieder zweeg,
alleen de cadans van de wielen was te horen,
niets deed onze reis verstoren.
Opkijkend uit mijn krant,
keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant,
zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren,
hoe mooi het voorjaar begon te gloren.
Toen hoorde ik een mevrouw, heel ontevree…
Vrij en ongebonden
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.376 Hij hield veel van het leven,
vaak te lang in de kroeg gebleven,
zo pratend met zijn vrienden daar,
dacht hij te weinig aan haar.
Zijn dorst werd al te radicaal gelest,
‘t verstand werd keer op keer geflest,
zo heeft hij al zijn geld verzopen,
te vaak is hij naar huis gekropen.
Zij is niet langer blijven hopen,
die avond telde ze haar knopen…
Aan vlijt ten onder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.069 Er zijn zaken in het leven,
waar teveel tijd aan wordt gegeven,
heel lang werkte men tot het einde toe,
dan stierf men uitgeput en levensmoe.
Toen het pensioen werd ingesteld,
had men de jaren wel geteld,
met vijfenzestig was je blij,
een enkeling kreeg er een jaartje bij.
Nu velen het mogen beleven,
nog jaren met pensioen te leven,
wordt…
ZO KAN HET ECHT NIET MEER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.174 Soms wil je iets dat niet meer kan
omdat de tijd niet was bemeten
van wat je voelt maar niet kunt weten
en vraag je eindelijk:'Wat dan?'.
Respect voor leven en voor liefde
brengt je vaak dichter tot jezelf:
wat in jou zingt in jouw gewelf
lijkt op wat iemand van je diefde.
Dan vraagt de geest die levend maakt
om veel geduld en dat vertrouwen…