Alle inzendingen over haiku

zware onweerslucht mijn binnenwereld kleurt mee in zwarte tonen…

geleidelijk aan kookt het warme weer mijn vlees mijn hersenzachtheid…

In de tuin lezen; daarbij naar mussen kijken: veel nieuws ontdekken.…

Een blauw vlindertje verwonderd op je vinger Bloesem — sluit leegte…

Plotseling begrijp ik het geheugen is de echo niet het bestaan zelf…

de stervormige stralende gele bloemen van de wederik vieren met mij de triomf in de klimtijdrit van Anna van der Breggen…

In het park zit ik stil te kniezen, wil schrijven, maar kan niets vinden; opeens wekt kikkergekwaak nieuwe gedachten in mij.…

Liefde is geluk In je hart, rouw is liefde Zonder dat geluk.…

Nonchalant wiegen de boomtoppen voeren me gedachteloos mee…

Onder bloeiende bomen blijft het lege bankje warm van wie verdween…

in één ogenblik draagt een klein gebaar het hele bestaan…

In de grauwe lucht grijpt gerafeld donkergrijs in gebroken wit: een engel der tekenkunst werkt daar met verdunde inkt.…

Zelfs het lege veld vol beweging die niet stopt- gras dat teveel weet…

varens komen nu als vraagtekens uit de grond nemen hun plaats in tal van tuinhommels op de cotoneaster nijver, zachtzoemend vingerhoedskruid en jacobskruiskruid versieren het nieuwe tuinpad…

Achter een bankje verscholen, onopgemerkt praalt de witte bloem…

Moeders zijn liefde, Dat wordt van moeders verwacht, Van wieg tot haar graf.…

Zacht dooft het zonlicht Langs kieren van haar kamer Maar ik, slaap elders…

De nacht was kleiner dan alles wat morgen zonder antwoord bleef.…

zacht regengeruis eindelijk troost voor de tuin balsem voor de ziel…

Zacht wit en purper fijn geweven in het groen stilte in de wind Rankende stengel tussen stenen zoekt ze stil donker op wit rust Wit met paarse stip rankend door het milde groen zachte lentewind…

een houtduif strijkt als een Russisch vrachtvliegtuig neer in de achtertuin hapt als ontbijt in wat groen en klapwiekt weer weg…

aan één tafel nog woorden blijven aan de rand we eten elkaar kwijt…

Lente is’t begin, Na de zomer komt de herfst, Winter is’t einde…

arbeid adelt soms met zinvol werk leuk contact en dito contract…

snaren ademen een stem zonder woord spreekt tijd buigt in klank zacht…

Tussen grijze steen groeit stil en zonder woorden een klein koninkrijk…

Lente is’t begin, Na de zomer komt de herfst, Winter is’t einde.…

Op oude leeftijd aan pech van vroeger denken... Dat kon Gods hand zijn om erger te vermijden of zorg voor later geluk.…

Diepe zwarte rouw tranen als regenbuien, hart nog vol liefde.…

Een witte bol glimt in de nevel. Vroege zon of verlate maan?…