Alle inzendingen over overig

Ongevraagd komen wij uit bloemkegels en herinneringen de grenzen over, we bekoren vriend en vreemde met de geur van vrijheid de zalf van hartelijkheid en onze onverzettelijkheid om klein en stil te leven tot het uiterste het juk te negeren alleen op de lentes en de zomers in de wind te letten en in nacht en mist wegen te vinden naar…

De feesten vielen stil alle drukte liep weg uit de cafés en de straten En de lucht werd bleek Wij doen niet meer mee zolang het winter is en we zonder kunnen Alleen het hoogstnoodzakelijke kopen we, niets onderhouden we dat de bezetting in stand houdt haar landvraat, mensenvraat Vrijheidsvraat Ons bloed stroomt, onze adem tovert ons…

D'ochtend gloort door ’t raam, zonnestralen bespelen m’n gezicht. vogels kwinkeleren er vol op los de nieuwe dag roept me tegemoet. Ik stap blij gestemd in deze dag, Die mij omhelst, mij kust vederlicht. Ik zweef als een veertje op de wind, Gedachteloos dronken van geluk. Weg, vergeten is de donkere nacht, de boze droom ligt diep begraven…

Het is geprobeerd: goden, een god boven de mens en nooit kon men vertrouwen op het goddelijke als men bad en een wens deed: een wens om gezondheid een wens om gerechtigheid een wens om vrede En toen: de sprong in de diepte van de ziel en die bracht geen soelaas Ook de goddelijke ziel was een wachtkamer zonder deuren naar vrede…

Ik kijk in de lege verte, ontwaar alles overal, ik zie overal leegte vol met herinneringen. Mijn gedachten zijn gevuld, Met alle herinneringen, verdampt in ’t lege al, komen, gaan, elke keer weer. In dromen wolken vol met gedachtebeelden van weleer. Verdriet en vreugde vullen samen mijn verlangen. Ik zie in de verte, vol met verdwenen…

Ik krijg een hand, eindelijk ben ik van de wachtlijst af en mijn eigen wachtkamer uit - bij iemand die net als mama naar mij luistert om me houvast te gaan geven wat mij helpt, wat er kan werken bij mij, iemand die van tijd tot tijd Actie! en Stop! mag roepen, zodat ik uit de baan van de vicieuze cirkel raak die ik beter ken dan mij…

Ik spring tussen de ernstige mensen voor de kerk, het café is nog gesloten en ik denk nog verder terug in de tijd In een late lente was hier een slootrand ginds een molen, de wallen en de kroon van de oude Wester Alsof het een dik beschilderd doek is wis ik verflagen geschiedenis Ik leg turfstekers bloot, zie de wind in het bloeiende…

Beeldschoon was hij goddelijk geraakt voor liefde gemaakt de jacht was zijn leven geen nimf kon hem vangen hij hield zich verheven vrij van verlangen Echo bleef treuren treuren om hem kwijnde weg en verdween in galmende oorden werd woorden na woorden ze vervaagde tot stem Het meer was kristalhelder toen hij zich boog de natuur hield…

In Gilroy verkopen ze knoflook -koffie, -appels, -ijs, en -koekjes In Deventer kleurt alles geel: mosterd, tongen, en baarden het asfalt, rozen, en de zon schilderijen in het museum honden, kleren, overal mosterd -soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren Ze leven ervan, ze zijn wat ze eten, ze zouden Garlic en Mosterd willen heten om…

Een plotse val, Met de neus in de boter, Is als dat wonder geschiedt, Een waarlijk geluk, Maar vaak, Komt het besef Te laat.…

Wat me in de wereld opvalt is belangrijk: ontevreden gezichten op straat behalve de mannen die me onderzoekend bekijken wanneer ik hen iets vraag Zo zag ik blije mensen en veel vrouwen met een kinderwagen mijn gedachten weerspiegelen toen ik zwanger was, en zag ik borden Huis Te Koop toen we gingen trouwen Buiten zie ik beelden uit…

Ik ben mijn zin kwijt, Het was de zin ik zeer omgaf, De zin, die zin aan m’n leven gaf, En zo door ’t leven leidt. Die zin is spoorloos uit zicht, Ik ben nu zeer ontzind, Want erin is vermeld, Hoe’t in m’n leven is gesteld. Mijn zoektocht heb ik gestaakt, Leef nu zonder levenstaak, Mijn leven is niets meer waard, Ik sta als zinloos op…

Wat ergens een collega om niet te blijven steken in dilemmas nodig heeft gevraagd of opgemerkt door een ander, regelt het grote hart dat ons voedt in de symbiose van mens en aarde, de samenwerking van bedrijven in de wereld - onze Ubuntu, gericht op ons voortbestaan en een goed leven voor onze kleinkinderen zonder piraterij en kolonialisme…

Het is nooit saai bij mij is er rotzooi om elke dag weer verbaasd te luisteren naar muzen ziekjes te horen dat de buren weer overstag gegaan zijn naar de supermarkt voor een drinkontbijt want ze happen de apen in bananen uit bedreigde diersoorten zoeken zij waar ik bij hoor onder tussen alle saaiheid.…

Volgens ongeschreven regels gedraag ik me voorbeeldig, mag ik mijn man niet tot last zijn, niet wild zijn, en alleen in bed kussen Verder doe ik alsof ik geen lichaam heb terwijl vriendinnen gewoon op een warme kei kunnen gaan liggen, in een nest in het hooi, in het water en in hun kamer waar niemand op hen let en niemand het van belang…

In woeste geluiden van de grote stad reeds opgemerkt door rode oren ontmoeten klanken stemgeluiden woorden en levendige zinnenspinsels er is een nieuwe sound geboren eigen intensiteit, zachte melodieën door opzwepende harmonie vitale intonatie vol herkenning ik kan me bij jou thuis voelen in openstaande tijdelijkheid.…

De grond bewaarde tekens van duizenden jaren oud leven op deze plaats - later, in het jaar duizend, een moerassig gebied met een terp aan de Ame, de Aemestelle zoals overal in Europa vanuit een abdij opgeworpen om het land te ontginnen Er werden huizen gebouwd op huijen, een woud van dunne heipalen als ankers in het veen, en als…

Fantasieën zijn heerlijk om te lezen en te bedenken als verkenning van jezelf en de wereld Daarna moet je eropuit en deuren gaan openen naar je wensen, niet blijven steken in mooie dromen en niet blijven uitstellen omdat je nog niet durft en jezelf wijsmaakt dat je eerst meer zou moeten weten Als je wilt leven, moet je vuile handen…

Ik houd van gerafelde landschappen, waarin je nog van alles ziet, niet te opgeruimd, te Zwitsers zeg maar, waar beheersingsdrang heeft verzuimd. Ik houd van gerafelde stemmen, die het net halen of niet, anders klinken dan anders, met een ondertoon van verdriet. Ik houd van gerafelde mensen, waar iets mee is of niet, die anders zijn…

Ik ben als de dood en ren hard weg maar de angst is sneller en trapt mij op de hielen. Struikelend dender ik voort en gejaagd praat ik mijn mond voorbij met woorden waar niemand op zit te wachten. Het gaat maar door in een niet te stuiten drift rollen ze over elkaar heen Ik vergeet ze een voor een. Onrustig sluit ik me op in mijn…

De wereld is te groot geworden Alleen in het klein zou ik nog iets kunnen veranderen, verder ben ik passief en kan ik me laten vermaken door reproducties die geen concentratie vereisen: pratende stemmen zonder gezicht en lichaamstaal spannende verhalen op platte schermen en reclames voor een snelle tevredenheid commerciële zowel als…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

hoe kraaien in dichte bomen krassen watergeesten kronkelen in woeste grond hoe zwarte engelen zich verschuilen achter struiken de buizerd hongerig boven velden zweeft hoe wolven huilen in duistere nachten de grillige wind gestaag bloembedden vlecht hoe de dood in koele watergronden geduldig wordt gewiegd hoe de veerman wacht bespiedt…

De oranje blauwe bol aan de hemel, Zendt stralen van warmte en licht, Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel, Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht. Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij En kust de horizon met een gouden gloed, De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal, Waarin elke hartslag…

Ik krijg te eten, als ik me groot genoeg maak anders tel ik alleen maar mee in de statistieken van het probleem Er brandt licht in het kantoor dat nooit open is Het galmt achter de deur die niet wijkt onder mijn vuisten Dit kan geen kantoor zijn Te hol voor mededogen een dood lichaam met een bol oog en ik ben de niemand die niet kan…

Er wordt gehuild, hoor ik maar dat ben ik zelf en dat klopt niet met mijn leven het goede leven waar zovelen van dromen In de spiegel zie ik hun gezichten in mijn zorgen en betraande ogen Ze bedreigen me niet met afschrikwekkende slangen Ik versteen niet niet van honger noch van gestold bloed Ik kan meer delen en het met eigen…

Ik zie de zon. Ik hoor de wind. Ik ruik het gras. Ik proef de lucht, maar voelen, voelen doe ik niets. Mijn hart is leeg, wat eens was, verdween, kan het niet meer vullen. Hoe meer ik probeer, hoe leger ‘t voelt. Weet niet wat mist, nergens te ontwaren. Mijn hart bonst Zonder doel. Ontbeert gevoel, Gevoel dat was, Verdween voorgoed…

Je kent het wel: taxiën, de aanloop en omhoog, de wolken met luchtzakken in De gewoonste zaak van de wereld tegenwoordig Juist dan ben ik bereid om te sterven, overzie ik de samenvatting van het leven onder mij, langzaam uit- gewist door de witte wolken- gum, tot een blauwe hemel- leegte met op het eind van de dunne vleugel een…

Op het nieuwsscherm zijn dode mensen niet taboe -- Ze zijn slechts pixels.…

Vrijen? Vroeg ze bij ’t ontbijt, Hij vroeg, Waarom nu, Het is nog zo vroeg. Waarop zij zei, Voor vrijen is ’t nooit Te vroeg. En ze voegde De daad bij haar woord, Daar had hij Niet van terug, Ook niet toen ze ’t deê bij de koffie, Lunch en de thee, Ze nam ook ’t diner En ’t slaapmutsje mee.…