ik zag een stukje hemel in Averbode,
de abdij, een poort naar hoger leven
droomde ik mezelf in het hart
en alles werd zwart door zoveel wit.
de grandeur van barok
en de gedachte aan de rok
die je ooit kocht, waarin jij beeldig,
waarop ik dolletjes was
maar überhaupt veel te duur,
vond je.…
De abdijtoren van Averbode,
de koepel met de gouden sterren.
In Scherpenheuvel
word ik weer deel
van mijn ouders,
van meester-verteller Ernest Claes,
van vele generaties,
die in drommen
naar het bedevaartsoord trokken.
Ik voel hen allemaal.
Ook al zit ik alleen in de basiliek.…
819
Bezig met laden