Alle inzendingen over Een evaluatie

De uiteindelijke evaluatie van een medische behandeling dient door de patiënt te geschieden…

Dit was een evaluatie Van mijn fascinatie.…

met nog een uur te gaan vastgelegd in de genen van tijd stokt een adem na alles wat is gezegd over voortgang en bij tussentijdse evaluatie blijft er nog een open veld wachten op bewolking op het volstrekt helder onvoltooide waaronder ons eigen gelijk verder geen nieuws en telt niemand zijn dagen…

er staat een thuiskomst op de agenda daarna een evaluatie van de dag onder het gewicht van onzinbanen ‘s avonds hoeven we het huis niet te poetsen na zonsondergang is de toegang verboden ramen en deuren gesloten, de slimme thermostaat regelt het klimaat, Tesla aan de steenkoolstroom, carrière aan de competentieplanning, wintersport geboekt…

jij oogt storm in met vlagen hyperactief bewegen ik kwam je tegen tussen de buien door gelukkig geen regen jij voer uit tegen mij zonder een bekende reden ik liet je razen trachtte een evaluatie te maken van jouw averij pas later in rustiger vaarwater kwamen de tranen het mooi weer spelen is gedaan donkere wolken kunnen je…

ik zag de lach in je ogen geboren worden toen jij bezig was de tijd te vertalen in het schrift van vandaag nog even tappen uit het gesproken woord en de these waarop jij zo zat te zweten was met een dosis humor gefikst dat is wat de laatste jaren zo node werd gemist dat stukje zelfkritiek in de evaluatie van het belang…

In de sleur van moeder en huisvrouw Is ze in 't huwelijk ondergegaan Niet gelukkig, haar wereld grauw Angst voor 't onbekende doet voortgaan Kinderen worden ouder en ze scheidt Ontdekt dat sociale vangnetten bestaan Er was nooit tijd en gelegenheid Voor evaluatie van huwelijk en leven Voor 't groeiproces naar volwassenheid Geluk mocht…

Het is een uiting van een ongeremde vrije geest, maar voor vannacht is het wel weer genoeg geweest, evaluatie, morgen, niet te vroeg, van mond tot mond.…

Evaluatie: onduidelijk.
 Wit heeft ruimte,
 zwart de tijd. Als riposte 
 een hand zonder zet. Het bord ligt open
 maar niemand noemt nog de kleuren. De koningin weet
 hoe ver zij mocht gaan,
 de olifant
 dat hij nooit werd gevraagd. Niemand wint,
 geen hand
 raakt het bord. Alleen de tijd
 bleef even staan.…

The only true wisdom is in knowing you know nothing – Socrates Zo kijkend naar de situatie begint mijn evaluatie Decennia geleden begonnen met zoeken, geregeld dingen gevonden zonder ze af te ronden Het najagen van de fundamenten van het leven Het ongekende waarin ik rondrende Het verfijnde van de uiteinden hier en daar opgedoken…

Onbewust van tijd leefde ik in ‘n roes tot ik verrast door de sleet die doorheen m’n lijf vreet, me afvroeg hoe lang ik in ‘t verleden in ‘n spleet buiten de tijdstroom heb gelegen Bewustzijn gewekt door de historische rilling; vrede van de koude oorlog maakte plaats voor strijd om gunstige posities in de nieuwe machtsverdeling Zak…

Voor wijzen vervaagt Grens tussen leven en dood Ze begrijpen het Levenslang de dood vrezen Is erger dan eens sterven…

Het veelvuldig ervaren van ergernis veroorzaakt door computerproblemen kost gedreven werknemers enkele jaren van hun leven.…

geef mij tenslotte maar de Drentsche man zo één die uitkijkt over landerijen met een tevreden blik van wat er ook gebeuren kan het zal wel weer betijen gun mij een landelijke man die als de boer over zijn hekje als "eigenaar" genieten kan van weiland, akkers, boerderijen want niemand komt daar verder aan schenk mij toch de tevreden man…

Je zou de korrels in de woestijn tellen Tot je adem geel kleurt Er is nog een gedeelte te gaan Dat als ‘leeg’ te boek staat Daarna zouden we gaan reizen Naar het uiteinde van stofwolken Het schijnt dat daar nieuwe sterren Ontstaan als dichtheid compact genoeg is Niemand die ons zou opmerken want Afstand is geduldiger dan vlees…

Zeg Femke, Mona, Fleur en Marjolein, wat hebben jullie voor elkaar gekregen? Ik wijs hier elke maandag weer de wegen, hoe moeilijk kan regeren dan nog zijn? Maak Nederland niet tot failliete boedel, ik schrijf mijn poëzie niet voor jandoedel!…

Macht verheft niet.…

Macht verheft niet.…

De evaluatie of je trukendoos in het omzeilen van rechtvaardigheden wel degelijk geslaagd is. Spannend is het natuurlijk wel. Die brief. Voor hij geopend is, jaagt het de adrenaline tot ongekende hoogten. Bij sommigen slaat het letterlijk op de darmen, met alle gevolgen vandien. Laat ons zeggen dat het bij mij een mengelmoes van de beiden is.…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Klein en weerloos gepest, getreiterd, je niet voldoende veilig voelend op school maken je tot een moeilijke puber. Je grenzen verleggend, zoekende… maar vooral depressief, steeds verder wegzakkend. Bang ben ik, omdat je leven geen zin meer lijkt te hebben en je alleen maar dood wilt. Nauwlettend houd ik je in het oog je steeds tot praten…

Over de bessen en de bladeren gaat mijn voet, en ik kijk naar de kleuren die dagelijks veranderen nu. Morgen ben ik jarig en ik kijk terug op een tijd die anders was dan anders; veel droeviger en met meer tranen. Maar werd ik wijs? Heb ik echt illusies losgelaten? Veel meer vragen dan tijdens de voorbije jaren; ik werd geschud, geschokt en…

Een vlindertje zit op het raam Zittend wacht hij met zijn vleugels gevouwen Niet wetend van de faam Niet wetend hoe hij zijn leven zal opbouwen Maar ondanks dat gaat hij de wereld tegemoet En pompt zijn vleugels vol met bloed Hij vliegt verzekerd over de heg Zoekend naar zijn levensweg Ik kijk met grote ogen naar zijn cocon Die hij als rupsje…

Gebroken door pijn, Gecrasht door verdriet, Grote scherven, kortsluiting en veel schade. Het slachtoffer, onschuldig en getekend door littekens. Onherstelbaar! Toch wordt het gelijmd en gereboot. Maar, zoals bij een vaas die opnieuw in elkaar is gepuzzeld, zie je krassen en littekens nog, voor altijd.…

Ik leef in een leugen dat jij terugkomt maar dat gebeurt toch niet meer. Als ik er over nadenk dan doet mijn hart zo'n zeer. Zie je dan niet wat je aangericht hebt? S'avonds rollen de tranen over mijn gezicht. Heb je niet door dat je me pijn doet zo? Kijk je nooit in een ander licht? Dat je nu met me afspreken wilt alleen voor mijn beste vriendin…

Groene ogen waar ik zoveel in zag. Groene ogen en jou lieve lach. Door en door blijft het steken dat je het met mij wou breken. De tijd verstrijkt met grote slagen en toch wil ik je nog steeds vragen: mis je mij ook? kom je terug bij mij? Maar die vragen zijn vast zinloos, verspilde tijd. Elke dag weer denk ik aan je , je ogen , je lach. Ik…

Hoe kan je mij dit aandoen terwijl je zoveel weet van mij. Terwijl we al zolang vriendinnen zijn dit maakt me echt niet blij. Je pikt een jongen voor mijn neus weg terwijl ik al flirtte met hem. Je weet dat ik niet makkelijk met jongens omga is er voor jou geen rem? Want jij hebt al zoveel jongens je houd ze stuk voor stuk voor de gek. En als ik…

Het begin van acceptatie begint te ontstaan. Het is tijd geworden om verder te gaan. Het zal nog niet altijd even makkelijk zijn. Maar mijn hart begint langzaam te helen van de pijn. Ik ga niet eenzaam zit kniezen want de keus is aan mij. Ik doe leuke dingen en word weer sneller blij. Ik begin de herinneringen al mooier te vinden. In plaats van…