Alle inzendingen over Fairouz

Zij die zoveel leven bracht op Internet is heengegaan zonder ons te verlaten want wat zij achterlaat is blijvend gedachten, emoties, verbondenheid in de hemelse tuin van mijn onderbewustzijn bloeien de mooiste bloemen eeuwig voor Fairouz.…

Een geliefde dichteres moest deze wereld ontijdig verlaten zij schreef lange tijd haar ruime denkbeelden met vreugde of leed verschool zich deemoedig onder de vereerde naam van een Oosterse zangeres deze gedichten geven vele lezers bemoedigend hernieuwde zienswijzen blinden kunnen hen ontvangen als kundige klanken moge haar werk…

een blik naar buiten we zien hoe de avond zich langzaam ontvouwt lente regen zo zacht zo mild… we omhelzen de komst van de nacht (en elkaar) fluisteren dingen in elkaars oor die bij aanvang van de ochtendstond alleen wij beide zullen weten met op de achtergrond altijd Fairouz www.fairouz17.123website.nl…

bedwelmd door liefde, jouw hongerige ziel heeft mijn temperament aangewakkerd tot ongekende hoogte de gevoelens die jij liefde noemt hebben mij echter aan het wankelen gebracht het zijn de naamkaartjes die jij er zo graag aan hangt. liefste, lief, liefde voor altijd jij ik wij samen is dat wat ik wil ..…

kelken nog een keer de wereld zien maar de herfst was daar en het oogsten al grotendeels klaar ongemerkt was hij naderbij geslopen sloot onverwacht de zomer af woordloos is er afscheid genomen en ging jij naar de wereld van jouw dromen maar herinneringen zullen blijven bloeien in kelken die nooit zullen verwelken Dank je fairouz…

Voor Fairouz die te jong overleed…

daar waar jij en ik elkaar vroeger ontmoetten daar ontstond een liefde wanneer ik terug denk hoor ik in schemerlicht muziek van Fairouz zie ons samen, altijd samen, hoor een dronkenmanslied jij en ik, wij dronken niet lief, de bloesem op het plein groeit dit jaar roze wij genoten er zo van, foto’ s zijn stille getuigen in…

Inspiratie : documentaire , fairouz we hielden zo van elkaar Vrij vertaald…

In het avondlicht verzamelen zij zich ze hopen op unieke woorden voor een gedicht dat ergens al in de schemer ligt. puur ongeschminkt over leven dood bedrog en liefde tot alles op zijn plaats valt en hij- zij voelt zich een dichter…

als stille getuigen stonden de bloemen en verjaardagskaarten op de tafel, och het was een drukke dag geweest het had niet gevoeld als een feest vorig jaar toen haar man nog leefde en haar koffie en een ontbijtje bracht. zijn warme lippen in een liefdevolle zoen….maar ja, dat was verleden, dat was toen. och ze kwam de dagen wel door, ze…

Je houdt nog steeds van hem ik zie het elke keer als we hem toevallig treffen ik voel je verstrakken het doet me pijn de waarheid is dat je liever bij hem wilt zijn je zegt dat het niet zo is dat ik me echt vergis maar ik weet dat als hij je zou vragen terug te keren bij hem je niet hoeft na te denken de waarheid is dat je liever…

altijd wat haastige gebaren (te) luide lach innerlijke zucht van mijn kant zaken, ze gaan me niets aan, ik hoef het niet te weten mijn tuin lonkt… uit beleefdheid luister ik zwak – ziek - misselijk niet te veel reageren al is het geen persoon die snel los laat gelukkig al klinkt dit niet aardig vandaag is de…

ik kom hier als het kan ieder jaar om mijn land te groeten, zittend aan de rivier een stille tuin vol groen wonderlijke vlinders een strakblauwe lucht genietend van mijn familie zie een blozend, donker meisjes gezicht, zwart haar gevangen in goudgeel licht ik flirt een beetje met haar dat is zo de gewoonte daar groet de buurman…

je zoekt me bij het kanaal daar ben ik niet je zoekt me in de stad ook daar zul je me niet vinden kroegen misschien? verdoe niet je zo kostbare tijd. wil ik wel helemaal niet worden gevonden ben ik er nog wel? waarom nu? men heeft je altijd gestimuleerd niemand heeft je ooit tegen gehouden…integendeel. toen, jong en boos vond…

als de zon opkomt dan omarm ik mijn dromen, innig… dankbaar (geef ons nog wat tijd) het verleden en sommige mensen heb ik reeds achter me gelaten ik ben nog niet klaar wij genieten van de zon, van elkaar van de natuur, en wederom van elkaar de herinneringen die gemaakt zijn vastgelegd ik ben nog niet klaar en ook zo bang…

de spreuken zijn gezegd rituelen volbracht blauwsel op verborgen plekjes vooral als mensen je graag zien geliefden beschermen je want bloed is dikker dan water hun cultuur kent mogelijkheden Menig keer werd er een als vijandig gezien individu besproken hardop , in een kring werden de bijpassende spreuken gezegd deze woorden met…

Al jaren zijn ze uit elkaar gegroeid… waarom doen ze nog alsof? Al wat hen vroeger ooit verbond voorbij. Ze slapen al jaren niet meer bij elkaar Hij ziet het niet als ze een ander kapsel heeft. En wat hij doet interesseert haar niet. Ze dansen de dans der passie al zo lang niet meer Ze blijven bij elkaar en ik vraag me af: waarom…

In het park,onze blote voeten in het gras Weet je nog die avond ? Duizenden kleine sterren, die dansten met ons mee. Ik zag ze in je ogen als je naar me keek Ik ben je niet vergeten Al is het voorbij. De zomernachten brachten we door op het balkon. Wat voelden we ons vrij. Waar de sterren plaats hadden gekregen van de zon.…

De jonge vrouw beklom de heuvels van Song Pan. ze hield van het landschap daar zocht ze rust, daar zocht ze oplossingen bij problemen. En daar vond ze vaak zichzelf. vandaag vond ze geen antwoorden en ook geen rust automatisch vouwde ze haar smalle handen ineen. Ze wilde dat hun regering anders kon zijn. groot was haar wens, veel kinderen…

Wie was ze ? Iedereen had de vrouw op de bruiloft gezien. Maar niemand scheen te weten wie ze was. Als men de bruidegom vroeg was zijn antwoord Ik denk dat ze de vrouw van een collega van me is. De bruid zei ongeveer hetzelfde. Wat een feest, Men zou er nog weken over praten. Het was een sprookjeshuwelijk geweest met dagen van eten en dansen…

De zon kleurde de bladeren van de bomen Sprookjesachtig mooi. Zijn ogen plaagden haar terwijl zijn lippen haar zachte mond zochten. Een onvergetelijke zomer lang waren ze nu samen. Hij was niet langer onzeker dat ze zich bij hem zou vervelen, na deze nacht vol hartstocht, hadden ze samen deze morgen begroet. Deze heerlijke oktober morgen…

Lemok hoorde de vrouwen die achter de omheining van het mannenhuis behoorden te blijven, zacht zingen. Hoeveel weken was hij hier nu al ? Duizend sneetjes in een volmaakte huid, hij en de andere jongens waren samen met hun Vaders, Ooms en Dorpsoudsten het mannen- huis binnengegaan. Als jongens wel te verstaan….Als man kwamen ze er vandaag…

Ze draagt de thee op de veranda Daar zitten ze dan. Het verleden zit tussen hen in. Ze ademen de zachte ochtendlucht. Haar smalle hand schenkt hem de thee. Samen zitten ze daar. Hij kijkt naar haar en ziet nog altijd haar schoonheid die hij aanbad…rust straalt ze uit. Van het verleden hebben ze geen spijt. Samen zijn ze volwassen geworden…

Mijn broer kwam langs en vlak voor hij zou gaan, gaf hij me een envelop. Ik zei nog: niet jarig en tòch een enveloppe met inhoud. Waarop mijn broer beweerde 'èn onbetaalbaar'! Maak maar open als ik weg ben …..En zo gebeurde. Tranen rolden over mijn wangen toen ik in het gezicht van een vierjarig kind keek…een meisje met donkere krullen…

Een laatste blik in de spiegel vóór hij op pad gaat. Hij is tevreden met wat hij ziet. Zijn zwarte haren, zijn kleren apart en toch stijlvol. Nog even zijn eye-liner bijwerken, Dan besluit hij dat het goed is en het is tijd om te gaan. Hoewel hij zenuwachtig is, ziet men hem dat niet aan. Hij komt zelfs wat arrogant over. Mensen kijken hem…

Ze zijn beiden net zo breekbaar als sterk in hun verdriet. Dat ze herkennen als ze elkaar in de ogen zien. Hun gezamenlijk leed, daaruit ontstond dit lied. Oh, het oordeel werd snel geveld. Sinds wanneer liggen Israël en Palestina in Europa werd er gevraagd. Dit kan niet, het is zo politiek beladen werd er geklaagd. Een Joodse en een…

'Bloemen houden van mensen' zegt men. Joanne uit Aalten krijgt ze sinds vorige week, elke dag! Ze liggen op straat een hele bloemenzee Ja hoor dat mag. Helaas kan Joanne er niet van genieten. Ze is vermoord. Bloemen in allerlei soorten en kleuren. Maar wat of wie moeten ze nu eigenlijk opfleuren ? De wereld lijkt wel gestoord. Er valt…

Ze kijkt naar haar gezicht. Ze heeft prachtige ogen en mooie volle lippen. Maar ze is kaal, haar wenkbrauwen en winpers ontbreken. Ze is zo dicht bij de dood geweest dat ze die bijna als een vriend omhelsde. De dood leek zo púúr. Ze is pas eenentwintig jaar. Vandaag voelt ze zich iets beter en ze bekijkt zichzelf in de spiegel ze is blij…

Dus besloten ze te gaan protesteren. Ze zouden dingen gaan zeggen Nee, schrèèuwen… Wat nooit gezegd mocht worden Want wat zou de wereld wel niet denken? De avond van te voren. Zijn ze goed voorbereid? Ze gaan met allèèn hun mond als wapen. Want krachtig is het woord. Maar ze waren zich bewust van het gevaar. Hun vreedzame demonstratie…

De nachtmerrie eindigde in Jemen. Dácht hij. Nu, jaren later voelt hij zich zelfs in gedachten nog niet vrij. Elke nacht beleeft hij alles weer in zijn dromen. En ze blijven maar komen. En wat had hij nu helemaal gedaan? Als student te Cairo in een protestmars meegelopen. In Cairo nam men het echter niet zo nauw bij ondervragingen,…