Alle inzendingen over Hanna

De mensen van voorbij wij noemen ze hier samen. De mensen van voorbij wij noemen ze bij namen. Zo vlinderen zij binnen in woorden en in zinnen en zijn wij even bij elkaar aan ‘t einde van het jaar. De mensen van voorbij zij blijven met ons leven. De mensen van voorbij ze zijn met ons verweven in liefde, in verhalen, die wij…

stoere man in haar armen niet in Bosnië of Kongo niet in het jaar 1945 maar vanavond gewoon in Nederland gewoon in de 21e eeuw huil je in haar armen vecht je met herinneringen van een oorlog waar je was ergens in Irak een oorlog die niet eens de jouwe was…

als haar teleurstelling mijn hart bereikt is het of troostend Hanna in me schreit.…

In ons handelen mogen we uitdrukking geven aan veelvormigheid en vrijheid beslissingen nemen op grond van gelijkheid niet krachtens dwang of geweld daarom is handelen een werk van de hoogste menselijke activiteit niet te verwarren met arbeid waar we ons zelf en anderen letterlijk slaven van maken van wat wij werk noemen zij…

Heer, ‘k ben vandaag weer ongesteld geworden en ‘k was al negen dagen over tijd. ‘k Had zo gehoopt dat het nu echt zou doorgaan maar ‘k heb me weer voor niets verblijd, ik word er zo immens verdrietig van, Peninna kan zo naar me kijken, ik weet dan niet meer waar ‘k het zoeken moet en wil het liever ook niet laten blijken, hoe zeer ik…

'k zat gist'ren te dichten als op elke andere dag maar gist'ren was 't anders ik rijmde op jouw lach Geen gedachten in woorden geen woorden op papier maar dromen van je ogen glinst'rend van plezier Toen schreef ik dus mijn dromen gevangen uit de lucht maar net voordat 'k ze opschreef zijn ze dus gevlucht…

Ik kijk naar buiten En ik zie Allemaal mensen Mooi en vredig Ik kijk naar binnen Binnen in mijn hoofd En ik zie Allemaal gedachten Kolkend door mijn hoofd. Onderbroken gedachten Ik kijk rond En ik zie Mezelf Eenzaam en alleen Vredig en stil. Vreemd en toch normaal. Ik kijk naar buiten… Onafgebroken……

"Ik Hanna," zei het meisje. Na de bron een tijd te hebben bekeken, gingen zij hand in hand terug. Leeftijd deed er niet toe: beiden hadden een maatje gevonden. De bijzondere plek zouden zij altijd kunnen opzoeken. Met of zonder elkaar. "Dag Verveine!" "Dag Hanna!" Verveine maakte nog een kushandje richting Hanna.…

dag, ik ga nu echt, wacht op mij, hier bij de poort, verander niet teveel in mijn afwezigheid zodat ik straks de weg nog weet en jij mijn baken bent. heus, ik kom terug, het gaat niet vlugger, niet meer zoals ik wil, mijn wil heeft plaats gemaakt ik heb de stempels staan het visum dat ik terug mag keren gegarandeerd door de doktoren…

. ----------------------------------------- uit: 'Sonnetten voor Hanna', 2016.…

Twee weken daarna moest hij alles wegdoen van Hanna. Het geeft alleen maar smerigheid, zei ze. Houtbewerken deed hij ook heel graag maar dat vond Hanna teveel rotzooi geven. Dus daar moest hij ook mee stoppen.…

De kat en de muis, maakten veel kinderen blij, met razen door 't huis!…

Ik heb over Hanna en Verveine geschreven, over de bron die zij vonden. Kan ik daar niet verder over schrijven? Proza lijkt me beter af te gaan dan poezie. Een roman? Mijn eigen levensverhaal in boekvorm? Ik werd geboren in Den Haag in een huis gebouwd in de stijl van Berlage, een huis in een volksbuurt.…

Rosa, Femke, Maarten, Jasper, Ellen, Elise, en later ook nog Wouter, Tom, Michelle en Hanna. Veel mensen. Vandaar af werden de herinneringen vage splinters, halve beelden.…

Hanna van Eeden Hij maakt een belezen indruk; wellicht bezit hij een citatenboek. B: Citaten vind ik dus niet leuk. Liever hoor ik dat iemand zelf iets heeft meegemaakt en dat weet te verdichten tot een zin of zucht. Misschien komt het omdat ik niet zo van lenen houd terwijl dat in onze society juist wordt aangemoedigd.…