Alle inzendingen over Horatius

Carpe diem, quam minimum credula postero.…

Moed die niemand ziet, verschilt weinig van lafheid, die men diep begraven heeft.…

O matre pulchra filia pulchrior!…

Hij die het leven uitstelt, is als de simpele ziel die wacht tot de rivier is leeggestroomd voor hij oversteekt.…

Boëtius, u bracht ons in extase d'Erupties waren flitsend furieus Vesuvius naast u een echte kneus Horatius, Ovidius: twee dwazen Het stadion kreeg jubelend orgasmes Nog gróter Rotterdammer dan Erasmus…

HORATIUS. Een eerzuil hechter dan metaal, En hoger dan de Piramiden Die aan de wolk haar spitsen bieden; Die regen, wind, noch zonnestraal, Noch tijdreeks, ooit omver zal stoten; Ik gun u die, mijn Kunstgenoten, Zo goed als kaak of geselpaal.…

Een eigentijdse parafrase op Epode 7 van Horatius * Moordenaars, waar ren je heen en waarom grijp je naar je zwaard dat weggeborgen lag? Is over land en zee dan nog te weinig bloed gevloeid?…

Non sum qualis eram bonae sub regno Cynarae Horatius I Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet; dat mij dit vuur verslindt, de laatste zal 'k niet zijn; dat mij de slaap niet vindt voordat door het gordijn de grauwe ochtend sluipt - 't is duizendmaal geschied.…

Om jou zinnen over leven mee te kunnen geven, zijn het intrinsieke grenzen aan de betekenis die ik er intertekstueel in leg; tijd en aandacht zijn niet meer dan posters over scheuren in het ethisch behang van fervente dromers, onveranderlijk verlangend naar een brandend activisme. Dan moet het toch over hoop gaan, of zand in geluksmotoren…

We dansten naar een nieuw jaar in de utopie van de muziek en de Gouwe Ouwe liederen van liefde verlangen en verdriet die in onze longen wonen en onvoorspelbaar ineens uit de diepte van onze adem naar buiten komen strelend of stormend vol ervaringen die ons laten voelen wie we zijn en waar het om gaat, de eeuwigheid van ons leven te…

Of waarom heb ik, nu ik wijs ben, niet langer frisse wangen - Horatius, Oden IV, 10, 7-8). Zeldzaam is het leven dat tot de in de privé-sfeer beheerst blijft.…

Beati possidentes, schrijft Horatius: gelukkig zijn de bezittenden. Felix meritis, mi fili, gelukkig door eigen verdiensten." Zijn stem klonk zalvend, zijn gebaren waren die van een priester. Ik had al heel wat van de mensentaal geleerd zo vlak bij het huis in de bosjes of onder de veranda waar ik in het voorjaar mijn nest had.…