Alle inzendingen over Huba de Graaff

In èèn woord: "VOORBIJSTEREND" Componist Huba de Graaff gebruikt een memorabel tv-interview (1996) van kunstenaarsduo Gilbert & George met Theo van Gogh als libretto. Een 'retropera'over kunst, seks, religie, fundamentalisme en de dood.…

koud is mijn bestaan en ook mijn vingers oud en afgedaan en zonder slingers? zooi in het verschiet, 'k wacht ongedurig dooi treed in; ik hoopte het al vurig warm wordt het, ik voel het langzaam komen arm of rijk, we worden bij de hand genomen…

Het hart klopt rustig onverstoord geen woord geen onvertogen woord wordt hier wordt hier door mij gehoord mijn oor ligt luist'rend aan jouw hart en midden onder 's werelds smart kom ik tot rust niet meer benard mijn ogen zwaar alleen nog maar jouw rustig kloppend kloppend hart…

in je haast vergeet je haast de plaats waar je nu staat al in gedachten daar waarheen je reist, maar zo geniet je niet van hier en ook geniet je niet van daar want bén je daar dan denk je alweer verder…

lange zinnen slepen zich eentonig langs een wollen woordenbrij hypnotisch star zit ik de zinnen uit en hoop op stilte na 't verbaal proces een frisse stilte zachte bries die door mijn haren speelt verkoelend overkomt mij dan een rust die nooit verveelt de lijst, het schilderij de duisternis, het licht verzengend heet, en koelte de…

ben toch gezwicht: heb net gedicht 't is licht ontwricht maar 't ligt op zicht als netgedicht nu hoop ik maar dat mij hierin wat dicht-inzicht wordt toegedicht…

niet toegedicht wat dicht-inzicht men vindt het niet een dichterslied. men vindt: dit heet een hartenkreet! toch komt het dicht bij een gedicht en ach, wat geeft 't welk' naam het heeft een kreet, een dicht een vers, verlicht 't is relatief dit perspectief een hartendief neemt het voor lief.…

traag sleept de week zich door de nachten voort als koude stroop door een gesloten poort ineens is daar het uur c'est un Moment Suprême opeens ontwaar ik vuur en snelheid zonder rem minuten uren dagen weken maanden jaren eeuwen de tijd heeft alle tijd en uren duren uren om toch weer eindig te gaan blijken er was alleen een eindeloos…

In mijn koperen geheugen rent de archivaris rond, zoekt naar waarheid, desnoods leugen, labels liggen op de grond. Kasten worden omgestoten, grijze schimmel vreet het woord dozen zijn voorgoed gesloten niets is meer zoals het hoort. Schuldig zijn drie stramme heren, grotesk in hun driedelig pak, vernielend al het moeizaam leren, systematisch…

Daar zit op takje stram en stil, en listiglijk verhuld in groen, de kameleon in rust heel kil. Hij jaagt door niets te doen. In sier spiraalt de staart Fijn kantwerk in de huid Verborgen is de ware aard Hoe mooi is de schavuit! Plots ketst het licht van harde huid! Wat is het dat daar zoemt en snort met vlieggeluid? Ten dode is die vlieg…

indien de grob ontslimpt door badwedder doen wij er goed aan de zompbevoetsels ferm van onder te verblubberen. al gluwend en flebberend zuigen wij dan in waddentred ten einde toe de slemp en doorzien wij een diepzogende voetzomp bijtijds!…

Zo snel als je was gekomen, Zo snel werd je ons ook weer afgenomen. En dat kwam toch niet voor in onze dromen. Een lief, hulpeloos wezentje, nog zo klein.. Jij had hier op aarde ons kindje moeten zijn. Voor altijd in ons hart...…

woord voor woord verwoordt een zin de zin en krijg je zin dan heeft het woord bekoord…

Iemand zei eens dat mensen die tijdens hun speelse vermaken geen serieuze gedachten toelaten, op iemand lijken die heiligenbeelden niet durft te aanbidden wanneer ze geen gewaad aan hebben.…

Het licht verandert, geritsel van de bomen -- onweer in de lucht.…

Vandaag las ik een stukje in de Margriet over de moeder van Bart de Graaff. Nog steeds loopt ze over van verdriet, over zijn dood. Daarover zou ik graag het volgende willen zeggen. Je eigen kind en zeker iemand als Bart verliezen, is een ramp. Die knul kreeg al zoveel voor zijn kiezen, dat ’t niet eerlijk is dat hij zo jong moest sterven.…

Mevrouw de Graaff probeert haar hondje te weerhouden een lantaarnpaal aan te vallen, maar ze slaagt er niet in. Uiteindelijk laat ze hem gelaten haar gang gaan. Het beestje is niet meer te redden. Ik draai me om en richt mijn aandacht op Nicky. Ze heeft nog geen hap gegeten.…

F. de Graaff, derde druk…

Patissot voelde een rillinkje, alsof je voor de eerste keer de vrouw ziet die je ziel zal verwoesten.…

De Telegraaf Binnenland wo 26 jan 2005, 22:05 Driek van Wissen nieuwe Dichter des Vaderlands AMSTERDAM - Driek van Wissen is de nieuwe Dichter des Vaderlands. Hij is de opvolger van Gerrit Komrij en interim Simon Vinkenoog. Dit is woensdagavond bekendgemaakt in Amsterdam. De verkiezing van de Dichter des Vaderlands werd georganiseerd…

Voor wie niet kan kiezen is er van alles genoeg, behalve tijd…

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

Vorige week werd er met man en macht gewerkt aan het pleintje bij Buurtjeskerk. Verbaasd vroeg ik aan een van de stratenmakers of het plein nu al gerestaureerd moest worden terwijl het er amper in ligt. De man sprak Bargoens, een taal die in deze streek onbegrijpelijk is, hoewel mijn vrouw hem wel direct begreep. Het had iets te maken met een feestelijk…

Miskend! Miskend zijn wij! Het katholieke volksdeel is miskend! Dries van Agt heeft het zelf gezegd! Het heeft Hare Majesteit niet behaagd de uitvaart van Johannes Paulus II bij te wonen. Het kabinet vond de gereformeerde J.P. Balkenende – als hoogste politieke functionaris – voldoende. En dat terwijl bijna de helft van alle wereldleiders daar in…

Ik heb het geluid van jouw val uit het niets op de vloer niet gehoord omdat mijn hart zo keihard brak.…

even voor half zeven of iets later snelt zij binnen mijn prinses mooier dan ik ooit kan dromen gevatter dan ik ooit zal zijn toch zal de dag ooit komen waarop mijn lijden zich zal lonen en ik haar voor altijd tot mijn koningin zal kronen ----------------------------------------------- geschreven in 1993 - ongepubliceerd…

ik wandel langs de graven alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn als een stip in de duisternis mijn ogen vallen toe…

Als jonge jongen moest ik op de lagere school een keer meedoen aan een uitvoering van de kerststal. Niet dat ik Jozef was of het kindeke Jezus, maar één van de drie koningen of zoals het mij later werd verteld: één van de drie Wijzen uit het Oosten. Met die laatste kwalificatie was ik wel blij. Ik vertelde toen trots aan één van mijn vriendjes in de…

zonder jou zijn er momenten dat de pijn mijn reflectie doorboort mijn gevoelens boven me uitstijgen ik streef zonder hersenen maar met een rikketik dat het lichaam verlaten heeft wat een pijnlijke scheiding is…