Ik zit met mijn gezin op de Lofoten.
Nou ja gezin is wel een heel groot woord.
We zijn slechts met zijn tweeën. Ongestoord
genieten van de zee en vissersboten.
Is er dan niets waarvan je misschien baalt.
Eén ding: de stokvis wordt hier duur betaald.…
De Lofoten langs de Noorse kust.
Het noorderlicht en de noorderzon.
De mist die over de Wadden trekt.
De liefde in het land van Avalon.
De liefdes van mijn leven.
Herinneringen zijn er eindeloos.
Zoals de liefde, die tijdloos is.…
zinsbegoocheling vrijheid gegeven
onmatig in een geruisloze windvlaag
met een herinnering magnetisch opgewekt
in afgewikkelde nachtspoel
pulserende velden
berimpelen wazig een regenplas op het voetpad
vol wegzeilend herfstblad nog
en snel een nauwe zeestraat
gegrist uit de winterse geo-gedichten van White
of Ten Berge
weerspiegelt…
.
________________________________
ALZIEND OOG
De middernachtzon boven de Lofoten
Doet mij weer denken aan Willem F. Hermans
En weet ik breek nu impliciet
een lans
Voor 'Nooit meer slapen' - 't was mij niet ontschoten
Een schijnsel rond het middernachtelijk uur
Het alziend oog - een immer wakend vuur…
Op de Lofoten
de Filippijnen, Madagascar of
bij Lanzarote
Kom met mij mee naar Ierland, Ile of Man...de overkant!
Mijn hemel lief, de Wadden,
ik ga dood op Ameland…
Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
511
Bezig met laden