Alle inzendingen over Nicky

Hoger beroep, bericht de advocaat Daarmee gooit Roethof vast nog roet in ’t eten En wordt het leed straks wéér breed uitgemeten Frustrerend, zó lang na de gruweldaad Tijd dat een faire pleiter nu bepleit Dat Roethof zich van deze zaak bevrijdt…

Vlucht van de bal gevolgd door sponsoren Counter, aanval Moment bevroren en dan gegil uit duizend kelen Hij dankt God en wie geloven wil voor het spelen…

Ineens weer acht op de achterbank van een beige citroen Lavendelvelden tot de horizon in geurend blauw-paars Groen is schaars zinderend de zon fietsend de helden De finishlijn wacht lelieblank…

Je haren zijn niet meer dan vlas huid als glas broos als perkament doorschijnend als een schim ben jij terwijl je lacht om een grap van mij Laat ons lachen en vergeten want we weten allebei nog even en het leven is voorbij…

En toen stond ik daar, helemaal alleen. Een gevoel van verlies, van pijn, en leegte, settelde zich in me. Door iedereen verlaten, door niemand meer bemind. Het eenzame meisje, door iedereen verlinkt. Wat heb ik verkeerd gedaan? Waar ben ik de fout in gegaan? Ik schreeuwde en ik gilde, maar niemand, wilde antwoorden. Helemaal alleen…

Het klotsen van de golven, op de eeuwig zwijgende stenen. En ik zit hier. De warmte van het zonlicht, de stralend blauwe lucht. En ik zit hier. De wind speelt met mijn haar, rukt aan de papieren in mijn hand. En ik zit hier. Overal mensen. En ik zit hier. De wereld bruist en leeft, en ik zit hier, en denk...…

Scherpe stukken ijzer snijden en krassen Rode strepen worden zichtbaar, pijn, angst en verbijstering vloeien door elkaar. Helder denken gaat niet meer, armen en benen doen overheersend zeer. Maar snijden is de oplossing niet, ook niet als je geen andere weg meer ziet. Pijn van binnen zal langzaam overgaan, maar littekens blijven altijd op je…

Een eindeloos verlangen Weerkaatst in duizend armen Een eenzame traan Valt in jouw eindeloze diepte Ik ren in circels Spiegels aan de wand Ik zie mezelf steeds weer Verlaten door jou Ik spat uiteen Uiteen in duizend tranen Zie je me niet rennen Vluchtend in zijn armen Mijn lief, je was zo mooi Mijn lief, je was me lief Mijn lief…

Misschien is dit het einde Misschien ook een begin Ik weet al lang niet meer Wat alles was en is... ...Geweest en voorbij gevlogen De vleugels van een vlinder De liefde van een engel Brachten mij ver van hier In jouw armen In ons hier... ...De tijd glijdt voorbij Het ritme van mijn hart Is als het jouwe Mijn lief je schijnt zo fel…

op een dag was daar een jij zoet als ik en net zo vrij wij samen was als nooit tevoren wij samen, wij die aan elkaar toe behoren nu niet meer nu nooit meer nu allang voorbij maar nog steeds bij mij jij mijn lief ik maar nooit wij ergens in mijn hart lig jij geborgen ergens in mijn leven ben jij nog steeds verborgen…

De zinnen van de dichter geboetseerd op het papier. Voorzichtig als Chinese vazen neergevlijd, afgestoft. De dichter schreef en wat geschreven staat is waar. De dichter schreef naar links, tegendraads werd het moment, idee, gevangen tussen dunne lijnen. Op papier staat geschreven, door deze of gene dichter naar L-I-N-K-S. De dichter…

Als ik zoek in flarden van herinnering Naar het verleden zoals ik dacht dat het bestond Kom ik soms deuren tegen die niet open gaan En zijn er gaten in de ruimte waar het bestond Ik mis mijn wortels, mijn thuis mijn ik Sinds zij niet meer bij mij is waar zij behoort Haar dood heeft alles wat ik ben meegenomen Ik mis haar ogen, haar handen haar…

in de ogen van mijn kind kan ik de toekomst zien een heel klein beetje van wat er ooit zal zijn misschien in haar ogen ben ik een held sterk en zonder angst in het leven maar de waarheid moet ik zeggen is dat juist zij mij daarvoor is gegeven ik zie in haar blik wie ik wil zijn dit kleine wonder waar ik nu naar kijk zij maakt dat ik sterk…

Dat wanneer je Door de bomen Het bos niet ziet Dat het bos dan Gewoon blijft staan Totdat je Een paar stapjes Naar achteren doet…

Ik liep rond met een lach Deze was misschien niet waar, maar zeker daar. Tot ik plotseling niks meer zag de totale duisternis viel toch wel zwaar Ik probeerde te lopen, ook al was ik blind misschien zou er iets komen, iets waardoor ik mijn zicht weer terugvind maar het enige wat kwam was een stem een stem die ik ergens van ken Is dit weer…

De muggen dansen in het vervagende licht – de vlinder vliegt weg.…

Simpelweg omdat papa en mama zielsveel van jou, onze Nicky houden.…

Beste Fransje, Cees Jan, Nicky en kleinkinderen. Soms zijn er weinig woorden nodig om een gevoel op te roepen. Ben: vader, opa, echtgenoot, broer, zwager en oom, maar vooral mens. Sunrise 26 september 1946 Sunset 15 juli 2024 Zijn zon is 15 juli 2024 ondergegaan, maar wat hij zei en deed en wie hij was blijft altijd bestaan.…

Zo brengen ik en Nicky deze dag door. De dag dat het een jaar geleden is dat mijn vrouw is overleden. Mijn Amber. De pijn slijt met de dagen. Bij mij en ook bij Nicky. Maar soms steekt het weer de kop op. Deze twaalf februari is het net alsof Amber tegenover ons zit, samen met ons naar de films kijkt. Samen met ons lacht.…

Alsjeblieft doe je ogen weer open. Laat je prachtige glans weer zien Alsjeblieft hef je hoofdje weer op Slaap je misschien Zachtjes schud ik je heen en weer Maar geen teken van herkenning Wil niet de waarheid weten Alleen maar ontkenning Aai je hoofdje, vertrouwd Druk je tegen mijn hart Praat tegen je Dan de bewustwording, keihard…

draaien en liep de bal van voet tot voet ook Frankrijk kon eraan geloven staat nu geboekt als halve finalist omdat Jong Oranje hen versloeg en zich de finale zeker wist Jong Oranje in de finale absoluut een historisch moment met de Oekraïne als tegenstander zoiets waren we nog niet gewend maar onze Hunter weet van scoren en vlak ook Nicky…

Amalia wil voorlopig nog niet, mocht papa wat overkomen Dan kiest ze voor MAxima, de Eva Peron, van de lage landen Zij is bewonderaar van look-alike transvrouw Nicky de Jager Amalia's handleiding voor homo fotograaf Erwin Olaf waarbij Haar geliefde babbelmaatje Claudia de Breij aanwezig mag zijn Zij is van deze huidige tijd en haar tijd…

Tegenslag is lelijk als een pad maar met een diamant in zijn kop.…

En ja hoor Maarten hangt op en vertelt dat Nicky en Bjorn Braun zijn verongelukt.. Wij zijn geschokt, kunnen geen woord meer uitbrengen, verbijsterd zijn wij. Hoorden later dat Fabian en Berry ook in de auto zaten.. Nog later hoorden wij dat er nog een slachtoffer gevonden was: Daniël was dat..…

(cfr Ellen Petri’s jurk,(Nicky Vankets) Miss België 2003, tijdens de recentste Miss Worldverkiezing) Kassa, kassa! Reis je met de tram, de bus, de trein of het vliegtuig altijd loopt er wat verkeerd, so wie so.…