Alle inzendingen over Op Paula

Paula Hagenaars…

" Maar eentje vind ik helemaal te gek: ik denk dat ik het liefste Paula Udondek.…

Een zek’re Oscar nam haar in de boot Ze zei dat ze daar echt niet wilde zijn Ze heette Paula, wilde in de trein Maar Oscar wilde haar als bedgenoot Het meisje uit de trein, haar naam was Irma Werd uit de trein gesleurd door Duitse firma…

Paula Hagenaars…

Paula Hagenaars…

Paula was klaar met koken, de tafel stond gedekt. “Lotte, Hans, Jennie, eten!” riep ze. Niets. Ongeduldig klopte ze op Lottes kamerdeur. Gesmoord klonk het: “Geen honger. Hoofdpijn.” Kribbig vroeg Paula: “En Hans?” “Moest onverwacht weg.” Paula liep naar de zoldertrap. “Jennie, eten!” Jennie gaf geen antwoord.…

90 het nieuwe 70 Mama, Paula 90 nou die geef je geen 90 in geen 90 jaar die geef je 70 ze is mijn schoonmoeder ze was 'n vakantieweekje mee met zoon Jelle, mijn man en mij naar zonnig Gran Canaria in een eigen optrekje maar ze trok er op uit alleen en met ons de paden op, de zeeën in vooruit met flinke pas, plas, plons ze liep…

Zij, mama Paula (89) is een vrouw van de sterksten dat heeft menigeen kunnen en mogen merken met stevige wortels al heel lang in de grond staat zij aan het hoofd van het familieverbond Dat wil ik (72) graag als één na de oudste symboliseren in een zilveren standaardboom met al haar kinderen groot en klein (7) en zelf een achterkleine schat…

Moeder was al meer dan twee jaar dood en Paula woonde met haar man en hun jongste zoon nu in vaders oude woning. "Lieve Wilma. Wanneer kom je me weer eens opzoeken. Ik mis je ontzettend, meid. Paula zegt, dat je niet meer bij haar woont, maar daarom kan je me toch komen opzoeken?…

denken, welja, maar alleen om te denken, aan wat hier wil worden herdacht, een landschap bijvoorbeeld, aan dat wij daar stonden hoog in de bergen klein en kortstondig, aan onze voeten dat tastbare uur van de aarde, dat mag maar woorden als wereld als tijd voor onze vluchtig plek van de waarheid schrijven zich weg, schrijven ons weg Voor Paula…

Uit de bundel “Wat ik zie en voel” ISBN 978-90-484-1397-3 Paula Hagenaars.…

Jasmina ik heb de betekenis van je naam opgezocht maar bloem valt in het niet bij wat ik zie, wat ik voel ik voel een stevige struik, zich ontwikkelend tot een boom met veel takken, veel schors, veel schaduw en omarmingen Jasmina ik zie zoveel rots bij jou zich als trots verinnigd in mij je oom Jan Jacob die op "Paula Familias" de oudste is…

Moeder Paula Broer, alt, en zoon Jelle Broer, tenor dragen broederlijk bij aan de muzikale vertolking van de grootse meester Johann Sebastian Bach Ik ervaar het geheel in het bijzijn van mijn schoonfamilie als zo bijzonder, zo mooi, zo echt, zo hecht!…

Nu mijn dagen geteld zijn streep ik ze voor altijd door teer ik op herinneringen in gezondheid, toen dat nog vanzelfsprekend was passend op mijn tellen geniet ik van alles dat ik nog kan heeft mijn lichaam mij verraden, en zet ik koers tot mijn tijd daar is en ze me komen halen vanuit het licht…

Staar je niet blind op inzendingen van Jos, Fred, Ridzerd, Paco, Wendy77, Rina, Paula en nog talloze goede schrijvers en schrijfsters, die jij regelmatig en graag leest. Als je een merel bent, word je nu eenmaal geen nachtegaal.…

Hoor mij, oh Aarde: laat mij delen in uw macht, schenk mij een vruchtbare basis, gezondheid en kracht. Hoor mij, oh Lucht: laat hoog en vrij vliegen mijn geest, sneller, helderder en scherpzinniger dan hij ooit is geweest. Hoor mij, oh Vuur: laat mijn passie ontbranden, laat warme levenslust stralen in mijn hart en uit mijn handen.…

Mijn andere zusje Paula, twee jaar jonger dan Elly, was uit de beruchte kinderboom geplukt.…

Ze had het 'boek' bijna gesloten toen keek ze in de spiegel zag haar ´face´ en dacht "die is nog geen tachtig" en ging meevaren in de vaart der volkeren: OP FACEBOOK!…

Vandaag ben ik door Paula uitgenodigd voor een boottocht naar enkele afgelegen stranden rondom Ilha Grande. We gaan met ons achten en ik moet zeggen dat ik me uitstekend vermaak.…

Als je geliefde gestorven is dood en begraven is ‘Dan is hij niet meer jarig’ Geen jaartje meer ouder wat valt er nog te vieren? Zijn eerste verjaardag na zijn overlijden, heengaan voedt en voelt vooral het verdriet het gemis, dat hij er niet meer is “Maar je bent pas echt dood als ze niet meer aan je denken” Hem niet meer herdenken…

Kyra is mijn naam. Ik kom uit Turkije. Uit de plaats Kusadasi. En heb ooit het moslim-geloof gediend. Dromen zijn meestal zoet. Maar mijn dromen waren niet zoet. Ze waren als hete kolen. Hete kolen waaraan ik me velen malen heb gebrand. Op de 15e verdieping van een oud flatgebouw woonde ik als 18-jarig meisje met een 27-jarige man. Ook een Turk…

Ik keek even achterom en stak joviaal mijn hand op. Dag! Tot vanavond! Mijn vriend lachte naar me en gaf mij een knipoog. Met een blij gevoel rende ik snel naar mijn auto. Ik moest opschieten anders kwam ik nog te laat op mijn werk. Harder dan normaal reed ik de snelweg op. Ik werk bij een dierenkliniek. Het werk fascineert me. Als dierenassistente…

Nadat hij de deur had dichtgesmeten durfde ik me een kwartier lang niet te verroeren. Bang dat hij terug zou komen. Na dat kwartier sloop ik naar de deur en luisterde met mijn oor of ik iets kon horen. Ik hoorde gelukkig niets. Moedeloos liep ik de kamer weer binnen en zonk neer op een stoel. Ik begon met schoonmaken maar had niet eens het juiste…

Bladzijde 1 werd opengeslagen. En mijn leven begon op die dag. Voor mij nog vele dagen. Bladzijden als helder licht. En vele jaren in het vooruitzicht. Tot op die dag dat ik 1 zwarte zag. In het derde hoofdstuk. Op pagina 26 ging mijn leven stuk. Een ziekte bezocht mijn lichaam. En liet mij nooit meer gaan. Ik was maar tot hoofdstuk vier…

Ik wist me gewoon geen raad meer. Zal ik nu wel of niet gaan? Ik besloot er nog even over na te denken. Snel verstopte ik de brief in de kast onder mijn nachtjaponnen. Daar zou Yusuf niet gaan zoeken overtuigde ik mezelf. Opeens rook ik een verdacht luchtje. Haastig rende ik naar de keuken. Verdorie, mompelde ik. De aardappelen zijn aangebrand.…

Deze held vol goede daad Zag een mens in slechte staat Een redder in de nood Die zijn leven gaf aan den dood In memoriam: De man die 30 september een vrouw probeerde te redden van zelfmoord, maar zelf gegrepen werd door een trein en overleed.…

Ik voelde dat er aan mijn arm werd gerukt. ‘Wat?….Wie?…’, stamelde ik slaperig. Ik deed mij ogen open en staarde in het gezicht van Yusuf. ‘Er is telefoon voor je. Ik weet niet wie het is. Maar ik ga dit zaakje grondig uitzoeken Kyra’. Nu zat ik helemaal rechtovereind in me bed. ‘Wie dan?’. ‘Ene Jorrit’. Mijn gedachten gingen razendsnel. Dat is…

Het was alsof het zwaard in mijn linkerhand een zwaar gewicht had. Glanzend, scherp en met het doel om mezelf daarmee te doorboren. Maar het was nog de vraag of ik dit werkelijk zou gaan doen. Ik stond in een schemerige kamer, die verlicht werd door een zwak vlammetje. De eenzame kaars was al voor de helft opgebrand. Achter mij stond een tafel. Ik…

Ik leg mijn hand op mijn buik. Mijn ogen staan moe en angstig. Ik moet hier weg. Het kind kan elk moment geboren worden. Ik heb te lang gewacht om weg te gaan. Het gevaar licht op de loer. Traag sta ik van mijn stoel op. Ik voel een felle pijnscheut door mijn buik gaan. Ik pak met lome bewegingen mijn jas van de kapstok en trek die aan. Nog één keer…

De rouwkaarten lagen netjes op stapels voor mij op de tafel. Samen met mijn zus keken we of we niemand hadden vergeten. In totaal waren het er vierhonderd en vijftig. Ik keek naar beneden. Van mijn zwarte schoenen naar mijn zwarte trui. Ik snikte en dacht: Waarom was je toch weggegaan? Mijn kind. Tessa! O lieverd, je bent maar vier jaar geworden…