38379 resultaten.
Sluiproute van de evolutie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
648 Evolutie, het genetisch aanpassen aan omstandigheden
zodat we overleven, treurend om die-genen die stervend
in de berm van de evolutie achter bleven; door ‘t zoeken
van partners die in de mode zijn, bepalen wij waar we
als soort naar toe evolueren, door keus van de partners
zijn we de mensheid genetisch aan het manipuleren in
beschaafder,…
Mijn sluiproute
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
518 Het is mijn sluiproute
wat dagelijks kostbare tijd scheelt
om onze harten te verrijken
Mijn ingestelde navigatie laat geen weg
overbodig guitig weerklinken
dat laat mijn sluiproute wel blijken.…
Vers le sud
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 De kritiek zwelt allerwegen aan,
en commentaren zijn,
ook letterlijk, niet van de lucht
Volgend jaar mag Schiphol
Europa's drukste doorvoerhaven
doorgaan met de uitbreiding
Op die minuscule postzegel
van Pietersberg tot Pieterburen
en van Groenlo tot Cadzand
Geen hond zegt nee laat staan
die ballengooiers van de VVD
en blijft…
Aars Poetica
gedicht
3.5 met 22 stemmen
8.985 (She got ev'rything she needs
she's an artist, she don't look back)
Dichten is net als koken:
je pleurt maar wat in de pan
als je koken kan.
-------------------------------------------
uit 'Verzamelde gedichten' (1985)…
Besluiteloos
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.208 vredig sterven aan het water
mijmeren over de leuning
van de brug, het weidse
van torenhoog bekijken
verkeer onder je door
zien razen, de trilling
voelen van een snel
naderende trein
dronken stilstaan bij
een veilige sluiproute
met scherven in je hand
tot aan de bodem gaan…
Macht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 De sluiproute van de olie
door misdaad overwoekerd
macht is eigenlijk honger
zuchten en kermen worden niet gehoord
de woestijnwind blaast
maakt vlinders van steen
hoe komen wij hier weg
hoeveel hoofden tel ik
zijn dit echt de werkers
zij hebben wel houwelen
maar kunnen er niet mee richten
bind nu alles samen
dan is die beklemming…
"Redelijk midden"
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
303 Kapitein Rob houdt zich doof
als dick schoof
dilan jon-gerijn
hult zich in schone schijn
doet of haar wipneusje bloedt
maar in deze fase
zal dat de lamme en blinde
slechthorend slechtziende
gé wé niet eens meer verbazen
Het eigen vervoer
het eigen vermogen
kortom het EV
wordt weer heilig verklaard
en veilig gesteld
de waarlijk…
Nu even niet (meer)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Winterochtend
Kwart voor vijf
aardedonker
ontbijt
kleren
jas
motor aan
ruitenkrabben
kwartier
later
klere end
snelweg
naar ns
toch parkeerplek
kaartje
wachtkamer
werkvolk
intercity
interstaatie
halfuurtje
utrecht zee es
zes uur
negenentwintig
(ongeveer)
gouda
zeven uur dertien
deo volente
regen blaadjes
gladde…
Elektrische garanties
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
419 Een nieuwe stekker kreeg ruzie,
met een al wat ouder stopkontakt.
of was het andersom? Kip? Of ei?
Hoe dan ook, de ruzie nam niet af.
De weerstand nam behoorlijk toe.
De communicatie ging haperen.
Een gezonde auto vleugellam.
Onze zonnepanelen kwaad.
De discussie raakte verhit.
De bestuurder verdrietig.
Wie is schuldig? Wie begon?
De…
Schemer
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.209 de avond
de avond valt
mijn wereld gaat op in zwart
zwart
het duister sluit om mijn hart
zwart
ik
ik val
de avond
de avond valt
schemer
zwart…
zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.230 een beweging gevormd door haar hand
een klank gevormd door haar mond
de nacht gesheiden van het zwart
de stilte gehuwd met het woord
wanneer haar ogen mij verblinden
wanneer haar lippen mij verstommen
dan zal ik de liefde beleven…
Mijn liefde
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
2.028 mijn liefde
een kleurschakering op haar palet van woorden
waaruit haar penseel herinneringen opdiept
die ze neerstrijkt op het doek van haar zelfbeeld
niets weerhoudt mij te beminnen
niet haar vlammende blik die mijn ziel schroeit
niet haar treffende woorden die mijn hart verwonden
ik
een levenloos lichaam deinend op door liefde en bloed…
kerstgemis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.190 jaar in jaar uit
de geur van groen
de dozen van zolder
ballen, slingers en lichtjes
talloze ornamentjes
ieder een betekenis
jaar in jaar uit
het samenzijn
opa, jij en ik
heel het huis versieren
gezelligste tijd van het jaar
toen kerst nog magisch was
jaar in jaar uit
de dag van het jaar
die zoveel betekenis had
gezelligheid, vrolijkheid…
Digitale wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
555 De digitale wereld,
leeft zonder interactie.
Waar is toch dat echte,
al was het maar een fractie.…
ADHD is maar relatief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.171 Juffrouw,
u heeft mij
met veel geduld geleerd
dat sinds de oerknal
in ons universum
sterrenstelsels zich
met snelheden
evenredig aan hun afstand
in alle richtingen
naar een ongewis einder spoeden
dat die stelsels
door onderlinge zwaartekracht samengehouden
roterende systemen
van miljarden sterren zijn
die in dit uitdijend heelal…
Ergens in onze straat zijn de katten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
920 Ergens in onze straat zijn de katten, zei je.
En ik zag wat je zei.
Niet de straat zoals ik die normaal zie:
De geplaveide weg met aan weerskanten een trottoir
vervolgens tuinhekjes en de voortuintjes
en dan de gevels van de rijtjeshuizen, opgaand tot de dakgoten
dan de achterover hellende daken tot aan de nok
- alsof je vanuit een bootje over…
Op weg...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.192 De tijd kruipt aan mij voorbij,
de stilte is hier te horen.
Een verzachtende lentebries in mei..,
dat gevoel lijkt hier te zijn verloren.
Hier is het stil, eenzaam en kil.
Alleen de regendruppels op mijn gezicht
doen mijn ogen tranen zonder dat ik het wil.
Maar ik wil terug, weer naar het licht.
Naar het nu en de toekomst,
verdergaan zonder…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.998 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
Geven, geven!
poëzie
2.6 met 9 stemmen
1.093 Geven, geven! Alle vrachten
rijzen in het hoogste want,
en de leegte legt een zachte
weemoed in de moede hand.
Geven, géven! Laat de huizen,
sluit de ramen, dek de haard:
de open heemlen zijn de sluizen
voor uw ongeduld'ge vaart.
'k Ben geleegd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd…
Dit is de dag, die God ons schenkt
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.866 Dit is de dag, die God ons schenkt,
waaraan thans ieder christen denkt;
hem viere, wat in 't groot heelal
door Jezus is en wezen zal.
Men had Hem eeuwen lang verwacht;
en toen Gods tijdperk was volbracht,
toen zond Hij van zijn hoge troon
het heil der wereld ons, zijn Zoon.
O Gij ons heil, ons hoogste goed…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.966 En hoort uw hart: hoort gij uw hart niet slaan ?
Daar is de maat waarop uw dagen dansten.
Niet wen gij waart met weelden overlaên
of dronken van een overmoed'ge waan,
stond ge in de rei die blijde tijd omkranste.
Brandde in uw brein al 't lijden dat het droeg
leg op uw hart uw hand, en gij zult horen
al de geheimen die, nog ongeboren,
zich…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
657 Soms lijkt het of ze lachen.
Maar eigenlijk, diep vanbinnen, wenen ze.
Hun hart is gebroken.
Ze weten nu dat hun geliefde niet lang meer op deze wereld zal zijn.
Ze doen er alles aan om die geliefde te redden.
Ze zouden door het vuur springen voor die geliefde.
Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd…
Een wolk van een baby
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.784 Italië, daar ben ik als jij ter wereld wordt gebracht.
Het enige waar ik nog kon aan denken
was om jou te gaan bezoeken.
Als het moment eindelijk aanbreekt,
begin ik automatisch te glimlachen.
Daar lig je in de armen van je trotse mama.
Zo schattig als je bent met je ronde hoofdje en kleine lichaampje.
Je ronde, zachte wangetjes die roze kleuren…
jaloezie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 ik kijk naar je
je kijkt afwezig
je denkt vast weer aan hem
een steek flitst door mijn hart
je praat niet meer met me
zegt niet meer wat je dwars zit
“ik wil er niet over praten” of “laat maar”
dat is alles wat ik hoor
ik zie het verdriet in je ogen
je denkt dat hij je zal helpen
maar ik weet het zeker
hij breekt je weer
toekijken…
Drinken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
861 Drinken doe je met een reden
drinkend onderdrukken
verdrinken en verdrinken
drinken doe jij met een eeuwige glimlach
drinkend onbereikbaar
drinkend zonder gevoel
drinken deed je altijd al
drinkend van verdriet
drinkend om wat men van buiten niet ziet
verdrinking van herinnering
drinkend zie ik jou in mijn spiegelbeeld
ik zeg vaarwel verwekker…
VLAANDREN, O WELIG HUIS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.074 Vlaandren, o welig huis waar we zijn als genoden
aan rijke taaflen! - daar nu gloeiend zijn de weien
van zomer-granen die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend ooste' en statig dagerade-roden,
de wijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leie -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijen,
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden…
de pracht van onwetendheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
994 Dieuwertje Blok op het journaal
wegwijspiet die de goede weg verliet
paniek en onrust vult het land
want de goedheiligman is op grote afstand
op 5 december gebons op de deur
gezellig samen, cadeaus en goed humeur
na verlanglijstjes en smart
gelukkig niet voor niets gewacht
soms mis ik die onwetendheid
want die leuke tijden zijn allang…
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.111 Heuvels die glooiden zie ik en soms zwemmen er
Vissen doorheen. Mooie vissen die naar me zwaaien.
Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen. De sluier…
Op iemand ontevreden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.742 Zeg, wandelaar, zeg,
Je moet niet denken, dat ik voor mijn plezier hier leg.…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.377 Mijn dag en was niet oud genoeg,
mijn hart en was niet koud genoeg,
dat zwaar de vlijme twijfel-ploeg
mijn vree niet breke ...
Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd)
een vrouw, die, vreemder angst beklemd,
oneindig naait haar doden-hemd
steke bij steke.
En 'k naai mijn eigen weifel-kleed,
zorgvuldig zo't mijn vrezen sneed…