Even lekker weg uit de gestoorde
hectiek van de stadsmensen, even
lekker met mijn klauwen graaien
in de modder en zoveel mogelijk
onkruid eruit trekken.
Lekker smullen van de eerste, rode
aardbeien en frambozen. De ringslang
aan de kant van de sloot een knipoog
geven en met veel genoegen de uien,
aardappels en courgettes poten.
Genieten…
Verblijd door zang binnen kloostermuren
peutert een vrome, ingetogen heer
aan stevig ijzerwerk en broze veer,
zit op schijfjes en schroeven te turen.
Tijdens de stille, werkzame uren
denkt hij aan zijn taak en reizen van weleer;
vanuit het paleis riep de verte steeds weer,
vroeg rechtspraak en daadkrachtig besturen.
Het rustige klokken…
In vliegende vaart reed hij naar de EHBO; hij was de sterke trekker bij tuinwerk, werd ingezet bij verhuizingen en zeulde materialen bij verbouwingen…
De proefrit is gemaakt. Zijn opvolger wacht op ons. Kleiner, economischer en vriendelijker voor het milieu. Maar ook vriendelijker voor ons…?
Klaar voor de laatste rit.…
Hun enige functie is supporteren met het tuinwerk dat ik doe.
“Tuinhandschoenen geven me zweterige handen”, verdedigde ik me.
“Talkpoeder”, repliceerde ze.
“Helpt niet”, antwoordde ik terug.
“Je moet er gewoon aan worden. Kwestie van willen, hé ma”, benadrukte ze.…