Alle inzendingen over Van Vollenhoven

Gaat er bij de NS een keer iets mis Dan zoekt Van Vollenhoven het gebrek Hij legt de zere vinger op de plek En zegt dat dat nog maar het topje is Zelf kan hij wel een onderzoek gebruiken Dat is nog even iets om in te duiken…

Ze konden het nog nauwelijks geloven Daar lag dan het ontkoninklijkte kalf Al gauw een pond of negen en een half Van Lippe Biesterfeld Van Vollenhoven Zo is, en dat past prima in zijn kraam Voornamelijk zijn achternaam voornaam…

Van Vollenhoven pleit voor burgermoed Als reizigers een conducteur bedreigen Dan moet hij assistentie kunnen krijgen U houdt de hufters aan op staande voet! Zo heeft er weer eens iemand praats voor tien Die nooit een trein van binnen heeft gezien.…

De kanker zit de heer Van Vollenhove, Zo meldt mijn dagblad, lelijk op de huid. Toch ziet het er niet lelijk voor hem uit, Als ik datzelfde dagblad mag geloven. Want deze week stond daarin ook geschreven Dat zij die kanker hebben, langer leven.…

misschien heeft Vollenhoven tijd.…

Margriet wuift minzaam naar Van Vollenhoven, en Beatrix begroet het grauw intussen. Irene boomt met bomen in het bos. Bij haar zit er een microfoontje los.…

Na Clintons hondje weiger ik er nóg eens in te trappen Het nieuws dat overal inmiddels al is opgedoemd Dat naar Van Vollenhoven 'n planeetje is vernoemd Ja leuk hoor, 1 april: hou nou maar op met al die grappen Dat rotsblok, gaan we straks bij Pauw en Witteman nog horen, Lijkt sprekend op een man met bril en héle grote oren.…

en naar waarheid beantwoord over de opleidingen van de Prinsessen het werk naast het huishouden van Maxima de Majesteit zelf over zijn inspanningen voor vrede, rust, empathie en gedoe in zijn land en de wereld de Godsdienst werd niet overgeslagen en de Katholieke Koningin mag belijden ook de rest van de familie met Mevrouw van Vollenhove…

Mr. Pieter wil ons graag beschermen Alléén Defensie is beperkt terrein Een veiligheidsminister moet er zijn Hij wil zich over deze post ontfermen Dan plakt hij straks (want Pieter heeft wel lef) ‘Is dodelijk’ op elke Joint SF…

O bloem der vrouwen, die gelijk een rozenboom Vol geurs Den Haag versiert, ons Statenhof, vol hoven; Met schoonheid overstort, met geest en gunst van boven, Als met een frisse dauw of milde regenstroom: Uw afzijn baart mij pijn, ’t zij dat ik wake of droom; Toch zal uw minzaam beeld geenszins mijn hart beroven. Daar stookt uw deugt een vier, door…

Noordeinde waait een zuidelijke wind omdat Maxima's kantoor zich daar bevindt van haar als Presidente mag je 'jijen en jouwen' op voorwaarde van "de handen uit de mouwen" En Beatrix, onze oude Koningin in Drakensteijn zit daar met haar nieuwe man gelukkig te zijn de rest van de Oranje-familie verburgerde snel met als koploper het Van Vollenhove-stel…

Op dinsdag steekt de koningin uitbundig - en met een hoed getooid - de loftrompet op Balkenendes superkabinet. De rijksbegroting noemt zij zeer vakkundig. Twee dagen later gaat de beuk erin, dankzij de zwager van de koningin.…

Geboren in het geld, een neus voor zaken Heeft pand na pand half Amsterdam gekocht Geheel legaal de mazen opgezocht Laat zich niet kisten door dat volkse kwaken Een ondernemend baasje, zonder franje We noemen hem: Schavuitje van Oranje…

wakker worden is geen probleem, Als je pen voldoende nat is en het schilderij zichzelf schetst. Slapen gaan is geen probleem, Als je voldaan terug kan keren en wederom een oorlog hebt gewonnen Alleen daar tussenin, Lui-, of verliefdheid? Kies maar, en ik ontken het.…

Zeg ben jij niet de vrouw van man van kind van zus of broer van die of die vertel eens wie ben je wie buiten elke andere categorie dat opgelegde rollenpatroon doet pijn want er is niemand die je echt kent als jij jezelf niet kunt zijn…

Schoonheid ademt grootsheid En smeekt mijn blik weg Van velden leeg en wijd Totdat ik in amen kijk De stilte spant zich als een boog Een zucht snijdt als zonde Door deze holle monoloog Een trein, een dag, een wonder…

Langs het puntdraad van mijn verleden staar jij zwijgend. Kalmte daalt neer, als ochtenddauw in mijn tuin. Vingers glijden over gerijpt groen, vormen druppels van smaragd, smelten - in een gulden straal, blijven hangen tussen regels van een stil verhaal. De echo van een kauw splijt elke herinnering. In mijn spiegelbeeld zie ik…

Nerveuze vegen over een doorleefd schort. De geur van kruidnagel; Kruitdampen stijgen op uit rode kool. Haar gedachte krult, terwijl mijn lichaam deinst. Mijn ogen prikken. 'k lust geen rode kool. Stil jij! Smakalak étan!…

zie ik mijn grond — Droogte heeft bezit genomen. De lucht paars. Kruid buigt,
 het hoofd omlaag. Trillingen passeren de tijd, als verloren gewaanden. Rimpels zinderen in het stof. Spiegel, muze:
 Smijt wijsheid voor uw voeten. Vertrap de logica -
 Onzin zal u voeden. Ruggengraat klampt zich - nonchalant gebogen,
 om onwrikbare…

De nacht staat. In de rij, rug aan rug gebogen. Zandkorrels trillen, schreeuwen het uit waar hitte golft. Smeulende droomresten; gekromde spijkers gloeien na in de schachten van mijn dag. Langs de loopgraaf plant ik mijn stok, de doorweekte sloop, geknoopt. Met rechte rug til ik mijn hoofd. Overgave bouwt op de kracht van…

Tussen te veel dood en te weinig leven. Verstild wachtend om te worden opgetild. Een zwart-wit drama vergeeld door de tand des tijds. Als kruimels weggeveegd voorbij de pagina’s van een beduimeld schoolboek. Scroll scroll scroll die boot. Drifting down the stream.…

Men neme een paal, het wiel van een heekrif, en een bos verse twijgen om van een ladder nog maar te zwijgen nestdrager bouten en moeren niet te vergeten een technisch oog bij elke sport die ik betreed klim ik trager en trager omhoog terwijl de wind om mijn oren fluit, kleppert een rode bek mij in de nek ‘Schiet es op — kom…

mijn hand omklemt het bezwete zilver bang dat het valt tranen vloeien joelen, zingen, onmetelijk diep – maar ik spring voor haar de deur staat op een kier voorzichtig gluurt je zorgzaam hart een zonnestraal raakt jouw neus kriebelt je ruikt, je niest beter niet dan dit wordt het niet…

Ach, weemoed overspoelt Eb haalt adem Rollende dromen waarin wij bestormden razen langs mijn rust Langs onze kuiten danst schuim de wereld uit…

Een donkerblonde krul kruipt langs de rand van zijn kraag - daagt mijn vinger uit. Ik sta in de rij en wacht, spelend met mijn drang. Hij draait en plant het beurtbalkje tussen zijn sixpack en mijn bevroren pizza. Dankjewel. Fijne avond.…

Binnen mijn cocon stort mijn ego in daalt oerstof op het nachtkastje Op een zachte adem zie ik in het ochtendlicht duizend woorden dwarrelen Opgewarmd in de middagzon ontkreuken de vleugels fladder ik fragiel de wereld in…

een broddellap ligt uitgestrekt in roze geweld aan het schemer ontsnapt een trage ijsbeer fluistert duizend stiltes zwart verfrommelde krullen schuren tegen vlijmscherpe wilgentenen kriskras hongerig druk ik mijn wereld tegen jouw oor zuig ik je warmte op…

Door het oog van de naald zie ik mijn moeder. Haar lippen geperst duim en wijsvinger dansen om elkaar heen. Dwars en weerbarstig meer was ik niet.…

Door mensenhanden uitgehold strijders en bataafse boeren neem wat onontkoombaar is maar laat mijn kinderen Gods wil. Als kiezels verweerd en uitgerold druppels ingesleten rondjes draaien voelt de eeuwigheid een tel daar zal geen haan naar kraaien. Waar gletsjers smelten, morenen traag vooruitgeschoven zullen holbewoners nietsontziend…

Als ik het moment probeer te grijpen waarop dikke mist tussen mijn vingers in een zeldzaam niets verdwijnt dan denk ik aan jou pak mijn fiets druk mijn kin in mijn kraag het nat op het zadel veeg ik met de rand van mijn mouw in één gebaar weg. Hoop dat ik op tijd kom.…