Alle inzendingen over afbetalen

witte tegels op de vloer met waspoederen sporen onder een flets neonlicht verhullen niet zijn kilte zoals hij daar ineengedoken de nacht tracht door te brengen van een lang februarimoment het zakje aan zijn voeten met gaten en al lang versleten bevat geen wasgoed meer maar de resten van zijn beschaving ooit gekocht op afbetaling Ze…

hagelt kleine stukjes in smeltend samenzijn de noordooster klaart de lucht en na een aard uitstralen kunnen we de schaatsen halen wij zijn niet uitgeblust laten snelheid ons plezier bepalen op sloten en kanalen met koek en zopie in de rust eindelijk gaat de vorst de erfenis inschalen die tal van warme zomers nooit hebben kunnen afbetalen…

Verscheurde lakens voor gordijnen Jarenlang dezelfde broek Truien, versleten en met gaten Een kamerplant staat dood in de hoek Droge spaghetti met wat tomaat Koffie van vooroorlogs fabricaat Elke ochtend oud geroosterd brood Voor de afbetaling van je 16 meter lange boot Met zeilen, wind gebold Vaar je over 't IJsselmeer En geniet met…

mij en ik nog tijd van leven genoeg bezat haar nog zelf invulde stond ze al die tijd aan mijn zij was zij het die mij nog zo veel wonderbaarlijke dingen onthulde maar nu zij mij alles getoond en ingepakt heeft voel ik het dat zij het tijd vindt worden hiervoor te worden beloond dat ze geen krediet meer geeft dat ik aan haar moet afbetalen…

timide groep hun moeder draagt een tas met schone kleren geen boeman zijn, een woning vol met troep wat maakt het uit, dat moet hij tolereren ze laten zich haast schaamteloos fêteren en leven op patat, kroket en snoep ze zijn weer thuis, verdwenen is de schroom een somber huis leeft op door hun verhalen hij wil zijn schuldgevoel graag afbetalen…

‘We waren juist deze maand klaar met het afbetalen van de laatste bekeuring’. Ze keek me een moment aan met een nou-jij-weer blik, om daarna haar verhaal te vervolgen ‘Ik hoor altijd die stemmen bij de voordeur, weet je wel.’ Eerlijk gezegd wist ik het niet. En terwijl ze vlak voor me kwam staan zei ze: ‘Ze willen dit hebben.’…

De farmaceutische industrie zou op haar eentje de volledige Belgische staatsschuld kunnen afbetalen. Dat wil al wat zeggen, niet? Sensodyne levert de premier, Sedergine de vice-premier, Valium de koning en Prozac de prins. Heerlijk. De enige manier om uit die dampende mallemolen te geraken is een economische crisis.…