Alle inzendingen over autobiografie

Een roman is soms veel autobiografischer, en authentieker, dan een autobiografie.…

Ik vind dat niemand zijn autobiografie zou moeten schrijven voordat hij dood is.…

het schrijven van een autobiografie is mij niet gegeven want mijn auto bevindt zich op onnavolgbare snelle wegen…

Ik was van plan mijn autobiografie te schrijven, maar ik bedacht nog net op tijd dat je niet moet schrijven over dingen waar je geen verstand van hebt.…

Het schrijven van een autobiografie, wat gewoonlijk wordt gezien als terugzien, kan netzo goed overzien zijn of doorzien, omdat het verstrijken van de tijd een röntgenvermogen aan het oog verleent.…

Ik. Nu.…

Machteld Nancy Marian Evelyn Elske en Annet Christa Carla en Babette Ans Roos Rianne Natascha Josje Jeanne Sandra Maddy en Yvette Femke Diane Margareth Cora Connie en Suzanne Caroline Mascha en Marlies Agnes Hannah en Hatice Sonia Brigitte Sabine Nouschka Debby en Deniz Janine Jo Julia ..…

soms schrijf ik een gedicht over mijzelf, zo mij dat lukt, en besef dat ik mijn dan richt op een verleden gewelf het gaat dan over wat is geweest immers over het nu, het heden schijnt nog niet het verklarend licht nu moet gezegd, zo stel ik vast, als ik alles zou vertellen is mijn toekomst tekort ik kan natuurlijk de film versnellen…

In oranje licht zoemt ’s nachts heel het wijde land: het gasveld staat aan.…

In de lege hal staat mama met haar koffer -- te wachten; ze huilt.…

Geen fiets meer: met de tram Geen tram meer: op rolschaatsen tot ze kapot gaan Op klompen tot razzia's alles sluiten Geen stroom meer Geen kaarsen meer Geen gestolen olie meer Geen houtskool meer Geen bomen meer Geen boeken meer alleen het vege lijf Geen brood meer: tarwe malen in de koffiemolen Geen tarwe meer: roggekorrels koken…

Moeder mag mij als dochter blijven zien, maar mijn broer en mijn man moeten mij willen kennen zoals ik ben Ik heb dat nodig ook al is het niet waar want mijn vruchteloze streven houdt me desondanks in leven Wandelend en schrijvend in schriften en brieven uitleg na uitleg wie ik ben Boek na boek om te weerleggen en te vervangen wat…

Volgens Benvenuto Cellini, die op zijn 58e een prachtige autobiografie heeft geschreven, kan een mens met goed fatsoen vóór zijn 40e niet aan een autobiografie beginnen. Ik waag het er toch op, misschien omdat ik niet fatsoenlijk ben, misschien omdat ik bang ben de 40 niet te halen.…

Steeds heb ik in mij gemeanderd. Steeds ben ik in mijzelf veranderd.…

De zon is brandend aan het ondergaan. De avond is vredig aan het vallen. En ik? Ik ben hier mijmerend neergestreken. Hier, aan deze tafel, onder een oude beuk, maak ik de balans op van de dag. De toekomst wil ik hier vergeten. Het verleden heeft al afgedaan. Wat bleef zijn mijn sigaren, een glas met koffie en Keizer. Een vogel zingt een…

Zelf heb ik mij er nimmer op beroemd En zij zal ook bij hoog en laag ontkennen Dat ik haar ooit uitbundig mocht verwennen Dus word ik in Paay's boekje niet genoemd Geen nieuws, geen rel, geen item op TV Het zit in mijn carrière ook nooit mee.…

Liefde is plooibaar, je kunt er niet mee bouwen – wel erop bouwen.…

Thuis hebben we ieder onze cel, ons kloosterleven gewijd aan woord en daad Mijn woorden, zijn daden Wandelingen naast het werk het draaien om elkaars as als spiraalbomen aan de rand van een afgrond Praktische kwesties bespreken, het onbespreekbare noteren in precieze zinnen Geen oeverloos geklets zeker niet over mijzelf En in mijn…

Een autobiografie waarin ik de verveling in kaart zou brengen, de lusteloosheid in hoofdstukken zou opsplitsen, God in alinea’s zou delen, en zou uitweiden tot in detail over de genadeloosheid en de volstrekte willekeur van het woord, diens halsstarrigheid, diens immoraliteit.…

Broederliefde heeft een mes in de hand, soms steekt ze anderen, vaker steekt ze jou met teleurstelling, met boos weglopen en je in leegte achterlaten, vergeefs te laten zoeken naar sporen die je al lang zelf vertrapt hebt Dus moet ik wachten Wachten of jij je ooit nog eens naar mij toe zult keren Na uitstel op uitstel durf ik een…

In zijn autobiografie Babyboomers stelt Fortuyn dat hij als kind het liefst bisschop, kardinaal of nog liever paus wilde worden. Later liet hij weten ook wel wat voor de functie van koningin te voelen. Inmiddels is dat minister-president van Nederland geworden.…

Ik zei: “dat hoor ik aan je, ik zie het aan je gezicht”, waarna ik onwillekeurig moest denken aan de eenvoud van de dichter Miguel Hernández, ongeveer zoals Neruda hem beschrijft in zijn autobiografie ´Confieso que he vivido´: Hernández de herdersjongen uit de provincie Murcia die liever bij zijn schapen is dan bij zijn vrienden - waaronder Lorca -…