Alle inzendingen over de kleine god

het roze van geurige bloesems, na de regen, proeft als een mooie, onbekende eeuwigheid, waar paradijs en sterrenhemel samensmelten, ja, waar de kleine god plots een held wordt, de kleine god woont in stille woorden, zijn mantel blauw, zijn stem van zilver, de snaren van zijn tong, zacht en zuiver voor wie echt luisteren, fluisteren wil,…

Je zwaaide toen ik nader kwam langs de contouren van beschaving in de berusting van voorgevoelens als een kleine god sprak je me toe nabij de grenzen van bezinning door de gevoelens diep in mijn hart en ik aarzelde tussen schaduwen en rondingen de ruwe kwast met donkere verf in mijn hand jij was mijn land mijn schilderij…

Een druppeltje water rein Op jouw hoofdje, kindje klein Gods zegen wordt je beloofd Met symbolisch, water op je hoofd God neemt je mee op levensreis De rust kun je vinden in zijn zegen Van baby'tje tot oud mannetje grijs Je begeleidend op al jouw wegen 's Avonds al ga je naar jouw bedje Nog even aan God een klein gebedje De herder waakt…

Kleine vis, dacht ik, hij ziet je niet, wees blij, dat ik je vallen liet. Kleine vogel, dacht ik, zing een lied. (de vogel stierf, de stilte niet) Kleine stem, verlangde ik, Kleine god, verkondig iets ... Maar het bleef stil en verder niets. Wel zei de ander tarwe, kip en aardig feest, doch toen ben ik zelf stil geweest.…

Er brandt een kaars in het duister het vlammetje is kwetsbaar en klein God geeft Zijn Licht aan het duister door Hem zal er altijd liefde zijn.…

Hier zijn we dan in het nabije verleden dankbaar voor wat geweest is onbeschreven naïef gebleven hofnarren en dieven bij de vleet nijverige huisvrouwen met smetvrees anderhalve meter dichter of verder weg bij de waarheid zonder ommekeer met koude vingers van een zwerver en de warme voeten kleine God op weg naar de afsluitdijk…

Uw denken is beperkt en klein, God staat zover daarboven, Blijf rustig Hem geloven, kind, Hij zal altijd bij u zijn. U bent en blijft gewoon Zijn kind, Hij kocht u met Zijn leven. Zal Hij niet alles geven, Die u zo diep bemint?…

Een troostend woord kan goed zijn Maar wat zeggen mooie woorden Die we toch al zo vaak hoorden Een mens is daarin vaak zo klein. God kent onze pijn en verdriet Hij weet wat wij voelen en denken Hij wil ook u zijn troost schenken God, de Trooster, Hij vergeet u niet.…

Iedere dag staat moeder klaar En zorgt voor groot en klein. God geve haar wijsheid en kracht Zodat moeder blij verder kan gaan Haar kinderen altijd bij mag staan Dat het zal gaan, zoals verwacht.…

Iedere dag staat moeder klaar En zorgt voor groot en klein. God geve haar wijsheid en kracht Zodat moeder blij verder kan gaan Haar kinderen altijd bij mag staan Dat het zal gaan, zoals verwacht.…

Iedere dag staat moeder klaar En zorgt voor groot en klein. God geve haar wijsheid en de kracht Zodat moeder blij verder kan gaan Haar kinderen altijd bij moge staan Dat het zo zal gaan, zoals verwacht.…

Probeer het niet te snel op te geven, Ook al begin je als vrucht heel klein. Gods Geest is het die je laat groeien, zodat je mag getuigen vanuit Zijn liefde in je hart. Wees een vrucht die nooit verdort, maar zal bloeien, aan de wijnstok zijn we één, en niet apart.…

de ridder op het witte paard die de nachtmerrie bereed hij nam haar achterop een droomwereld in de droom bedrogen zoals de droom het bedrog bedroog het einde een begin dagdromen, dag dromen dag in dag uit geslapen uitgeslapen slaapt ze niet meer in…

ik zocht in alle teksten van alle nummers die ik ken en in de onbekenden naar de bekende weg liedjes over liefde die ik niet gebruiken mocht liedjes over vriendschap die nergens over gingen nergens vond ik wat ik zocht geen pen heeft ooit beschreven wat geen tong ooit heeft gezegd dus blijf ik eeuwig zoeken naar woorden die beschrijven…

Amaril, had ik haar uit uw tuitje, ‘k Wed, ik vleugelde het goodje, het guitje, Dat met zijn brand, met zijn boog, met zijn flitsen, Land tegen land overeinde kan hitsen En beroofde de listige stoker Van zijn trots, zijn geschut en zijn koker. Of en had ik maar een van die vonken Die daar laatst in uw kijkertjes blonken, ‘k Plantte ze boven…

je eet een haring en neemt er drie mee of vier of twee je eet een haring je hoofd in je nek ik val op je, vindt je het gek? je vergeet te betalen ik hol je achterna je lust me wel, ja!! 't zijn jouw woorden niet de mijne maar jij bent getrouwd niet de mijne een haring en twee lekkerbekken da's wat ik wilde: even lekker bekken…

Ik ben jouw grote held Groot en sterk En zelfs dapper Werpen je ogen me toe Maar als ik je daar zo Zie lopen Je schrille levenslust In haast te grote sprongen gegoten Hou ik m’n pas in Weet ik wat moed is Een sluwe poging Om het leven bij te benen…

Met handen nog ragfijn gebonden in onschuld Met lichamen tesamen gevangen, bevangen in een oogverblindend verlangen Naderen we worden we schepper van een mysterieus web wederzijds verankerd met een zoet gefluister om als één enkele hartslag ritmisch elkaars lichaam te doorkruisen wij, volgens tastbare dimensies zintuiglijk bestempeld…

De maan weerspiegelt een stille traan en toont hoe koud de nacht kan zijn…

Wederzijds zoeken van tranen naar échte troost zachte omhelzing In verbondenheid vloeit enge hopeloosheid zóveel sneller weg…

De winter regent, stuurt tranen over m'n gezicht. In de lente vele druppels zout, weerspiegeld door het licht. De winter sneeuwt, dwarrelt de pijn in mijn hart. Maar pijn dooit niet zómaar, omdat het warmer wordt.…

Even geen zin in woorden té lang op vragen gewacht die niet kwamen enkel zin in niets zittend in mijn nood naar woorden kijkend naar de zee omdat zij me misschien kan helpen zij laat elke keer moeiteloos alle korrels los krassend wrijf ik het zand uit m'n ogen…

met het volle verstand wil ik in de mallemolen waarvan ik al weet hoe de rit eindigen zal het is een keuze die ik maak een keuze die niet iedereen mij in dank zal afnemen en toch maak ik hem Een keuze die anderen pijn doet die jou blij maakt en mij gelukkig maar toch......... Met mijn volle verstand dat slechts op halve kracht werkt…

Hier sta ik breekbaar als glas je trapt op me breekt me in duizend stukken waarom heb ik je verteld dat ik om je geef? Hoe kon ik zo dom zijn? Je blijft terugkomen keer op keer je trapt op mijn glazen hart en ik ga kapot je weet dat glas scherp is zeker als het stuk is en auw....het doet zeer…

met het hart op de tong en de angst in de maag zie ik je komen en spreek ik je aan met het woord in de mond en de brief in mijn hand kijk ik je verwachtingsvol aan met een hart dat hard slaat en mijn knieen die knikken denk ik: mijn hemel wat heb ik gedaan met het vuur in de sloffen en de tong op de grond ben ik heel hard naar…

Het zijn de kleine dingen die het doen Dank God , voor grote en kleine dingen Laten we Hem alle lof en eer toezingen.…

Het zijn de kleine dingen die het doen Het luisteren naar wat God ons biedt Ook het zingen van een prachtig lied.…

Zo klein!…

Zelfs de de letter n en tweehonderd, vier meter lang zegt niets vanaf de zijkant geen hard bewijs toch breekt een hemel aan wie wij wat schuldig zijn open Liggen cassettes leesbaar zichtbaar openbaar Geen tijdstip ligt de sfinx meer onzichtbaar dan nu en de piramide voor het museum is een u.f.o maar blijf een kind van…

Kleiner dan klein Minuscuul behept Met simpele woorden Spring ik over horden Mag, neen, moet ik er zijn Want de groten der aarde Zijn helemaal niets Zonder mij En u, mijn waarde…