Alle inzendingen over doodswens

Maar hij moest voort, Zijn doodswens ongehoord, Tot op ’n dag Hij het echt niet meer zag, Hij sprong in ’n gat, En dat was dat.…

Een woord kan plots een nieuwe lading krijgen Wanneer het en public verbonden raakt Met iets dat heel de context anders maakt Waarna je de frequentie flink ziet stijgen Een voorbeeld: sinds die docu op tv Heet doodswens in de volksmond 'huppakee'…

Een centrale vraag, verstrengeld met een doodswens, waarvan ik het einde niet ken. Een gevoel, van wachten, op een hopeloos doel. Een angst, dat ik constant voel.…

Beste Sint, Deze week, maar ook de week ervoor, was ons land in de ban van de borsten van Georgina. Dat zal zelfs uw ogen niet ontgaan zijn. Omdat niemand behalve Jort - breteldrager van het jaar - in de echtheid geloofde, onderwierp ze haar borsten aan een heus echtheidsonderzoek. En om eerlijk te zijn; ik kan zo'n actie wel waarderen. U toch…

Met de loop der jaren had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor rologend van tafel naar kast blievend naar houvast haar hondse blik plensde als zuilen van regen de klankkast zo klinkt het zo botst het falsetto als een kalebas met rotbui viel…

oren naar glas en cement Ik vroeg nog monumentenzorg aan Maar in aanmerking kwam je niet Je baard een verwilderde klimop Kwijl je gekleed in vuil grondvest Scheefgezakt ochtenddauw Binnenin je is het donker, smeek je Om sloophamer of pyromaan De storm raast maar kent geen meelij Het is gewoon je tijd nog niet Ik respecteer je doodswens…

Stel dat ik later zeg: 'Het is voltooid' Dan hoop ik dat ze toch heel even kijken Of er met mij nog iets valt te bereiken Ik heb er weleens meer wat uitgegooid Dat iemand nog een stukje mee wil lopen Of staat de kist al op een kiertje open?…

Het winnen leek niet belangrijk, falen werd een spel Maar hevig werd extreem, en toen ging het te snel De weg naar het einde was nog te lang Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren En ik was te ver heen om nog te redeneren Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan…

Een doodswens, echt, ik heb een doodswens. Ik kan mezelf nu het leven ontnemen of een dag lang dit miserabele gevoel doorstaan. Beide opties klinken even aantrekkelijk. Ik ga nooit meer drinken. Nooit meer drinken om mijn verdriet te vergeten, om de sleur te vergeten. Drinken om te denken dat ik een leuk leven heb.…

Van hyper…maar willen leven, naar passief met een doodswens. Hun zorg werd mijn vergif, hun hulp mijn gevangenis. Rust was alles. Slaap was medicijn. Maar zij brachten orkanen, en noemden dat hulp. Anhedonie kleurt nu alles grijs, nachten vol herbelevingen. Ze zullen boeten! Wraak is zoet!…