Alle inzendingen over egmond

ze gieren over dat strand zesendertig kilometer op de ATB voor de Egmond Pier Egmond langs Castricum en Wijk aan Zee ze voorspelden bevroren zand blijkt het toch zacht gezond zak je weg wat dacht je wat die bikkels gaan harder rijden achter de finish wacht een menigte struise meiden…

een historie studente te voorne nam kennis over egmond en hoorne zij riep gotte got hun dood op het schavot ik zie die ellende al voor me…

Duinpan bij Egmond-binnen nooit gedroomd je daar te beminnen Maar een verliefdheid die eerst niet kon werd daar echte liefde in de zon Op zomaar een zondag in september…

Aan de binnenkant van mijn kloosterceldeur in de abdij van Egmond-Binnen had ik een poster van Rambo hangen. Hoe bizar is dat! Geen enkele monnik die er iets van zei. Waarschijnlijk dachten ze dat het om een voor hen totaal onbekende heilige ging!…

ik reed weer met mijn opa mee de ket klapt vuur uit stoere hoeven we gingen in herinnering soms wekenlang naar zee vanuit Heiloo in eerste spurt nog even langs Kapél Maria was hun heilige bedevaarten gaven aflaat en verlossing uit de hel draafden zacht langs Egmond-Binnen uit het klooster hoorden we het zingen en terwijl…

Wij fietsten naar Egmond mijn liefje en ik. Al in de schemering, Een bosuil gleed stiller dan messen door zuurstof boven ons, streek neer aan de rand van de wei en schikte het bruin van een boom om zich heen. En steeds als we dachten: is hij er nog? schudde hij nee.…

Schelpen in het zand Werpen lange schaduwen Langs de waterlijn…

Oudhollandsche waarden, schemerlampen, bloemetjesbehang, ganzenborden, negermuziek, poffertjes, verre reizen naar Egmond aan Zee, Stalin, de Gruyter, Abe Lenstra, Snip & Snap, melkchocoladehagelslag, benzine 14 cent per liter, warme anijsmelk, Douglas DC6, schorseneer, formica salontafel. Welkom in 1951. Mensch erger je niet.…

let wel het is teenkrommend de Halve Egmond over duin en strand als voorlaatste met grote haast aankomen groots in cadans op kilometerpunt 17 bij bananenstal ONZE HAP TEGEN HONGERKLAP met een in alle rust je banaan pellende mevrouw die lacht zet door blijf er voor gaan bent er bijna dat is pas echt krom om niet te zeggen bij…

Zo stil als een eenzame ui in een godverlaten bos zo stil als een polderlandschap boven zee zo stil als dooie mus in de dakgoot zo stil als een kloostertuin in Egmond Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen zo stil als een regenjas aan een kapstok zo stil als een paradijs van steen zo stil als een roerloos blad Zo stil als een verliefde…

Een verliefdheid die niet mocht toen kwam in Egmond-Binnen, voor het eerst echt beminnen. Vol van spanning en angst vooraf, blij met wat je mij daar gaf. Bevrijding, vertrouwen en heel veel rust door jou in mij wakker gekust. Een verliefdheid die niet kon, werd echte liefde in de zon.…

zonder gras grauwe grond bedekt de bollen van de tulp en de narcis krokus, druifjes, hyacinten wachtend tot het warmer is straks is al het kaal verdwenen en verschijnt als visioen een palet van duizend kleuren tussen al het land'lijk groen alle grauwheid is vergeten indrukwekkend het gezicht van de mooiste streek op aarde daar waar Egmond-binnen…

het ging niet echt soepel leek op hink-stap-sprong honderd meter in de loop dan weer aan de wandel gevangen door de ademnood ondanks zwak gestel na twee uur negenenvijftig minuten vierenveertig tel kwam deze kruk juist op tijd door het finishlint strijd tegen de elementen de zee het strand het duin het zand het was weer zwaar ik was…

Ik harkte mijn ellende braaf bij elkaar en na de afvalwagen koerste ik doelbewust naar Egmond aan Zee, waar ik op het strand het vredesteken heb nagelaten.…

Yellema Willem Kloos en Egmond van Herendael Martinus Nijhoff en Anneke Brasinga Gerard Graudiaan en Geert van Istendael Willem de Merode, Redbad Fokkema J.J. de Stoppelaar en Henk van der Waal Esther Jansma, Adama van scheltema Theodoor van Rijswijck en Albert Verwey Gerrit Kouwenaar en Anton van der Stok J.C.…

En toen werd ik weer die kleine jongen Jantje naast mijn grote vader Gerrit Jan in de grote Wilhelminakerk op Rotterdam-Zuid aan de Oranjeboomstraat toen eenvoud nog heel gewoon was en emotie zo ongewoon ondanks de muzikale  diepgang van wijlen organist Feike Asma of de psalmen van wijlen Piet van Egmond tot grote verwondering van…

herinneringen door je haar dat gemêleerd lokt in natuurlijke kleuren in de verte het glinsterend lichte zand onder een groen polig opschietende helmrand in afnemende vloed krult nog steeds in het schuimend wit het welkomstlied van de blauwe zee anders was vroeger met opa familie en paard en wagen langs de zeeweg van heiloo naar egmond…

Er was een vrome vrouw uit Egmond-Binnen, die vele diensten aanwezig was, ze leek me een verwarde ziel en even eenzaam als mij, ik een kloostergek en zij een dorpsgekkin, maar ze deed altijd superaardig tegen mij en wieweet hoeveel ze onbewust in mij heeft verlicht tijdens die hellesferen.…

eerste klas hangt al een halve eeuw boven 't biljart met wijdvertakt gewei dat dreigend prijkt bij Jouke aan de zoldering, verstard Als elanden en hinden eender lot gesneven onder hagelvuur en schoten een damhert en een reebok die bezwijkt onder 't gewicht aan één muur in zijn kot Bij zomertaferelen op de velden waar edelen bij Egmond…

In de diepste krochten der archieven van de abdij van Egmond aan de zee tussen eikenhout, niet te doorklieven, vond men na duizend jaar in goud op snee de beeltenis van twee beroemde Grieken gebroederlijk tezamen vastgelegd - iets waar in Ilias' hexameters geen woord, geen syllabe van werd gezegd in een schijnbaar onbewaakt moment…

Zij aan zij liggen de herinneringen Waar lege oogkassen hulpeloos Vol afschuw Op de ondergaande zon gericht Verbrijzelde kaken Schreeuwen in stilte Opnieuw kleuren zij Allen rood…

Stuk voor stuk in elkaar gewikkeld en gedraaid sierlijk om zijn voorganger heengebogen staar jij met je lotgenoten naar de buitenwereld Open Naakt Onbeschermd Wachtend op de tijd dat je verkleurt vergaat en weggezet wordt opgaat in de massa in het niets Net zoals het leven…

Vrouw Holle en twee dwergen zeiden: ’We zagen de dader nog rijden.’ Mij lijkt het niet raar als straks het spoor naar een pater in Moeskroen zal leiden……

Een dikkertje dap uit Maarheeze had twee van haar boeken gelezen en zei: ‘’t Lijkt me fijn om werkwoord te zijn en geen lijdend voorwerp te wezen!’…

Een priester, doorkneed in de Thora, vertelde op diverse fora: ‘Eén fout (kardinaal!) bleek catastrofaal. Na ora zei hij collabora…’…

Een koperopkoper uit Dalen kocht niets meer van mensen die stalen. ‘Als ik word verlakt dan moet ik, gepakt, goed koper veel duurder betalen.’…

Een grasmaaimachine uit Vleuten, gewend in de winter te teuten, kwam haast niet tot rust en zei, uitgeblust: ‘Echt overal voel ik nu scheuten.’…

Een treinmachiniste uit Leiden wist niet hoe je dit moest vermijden. Ze zei, met een zucht: 'We krijgen pas lucht als RandstadRail straks weer gaat rijden...'…

Een kijker ging flink zitten gapen, stond op en zei: ‘Vrouw, we gaan slapen!’ Met oorlog op ’t ijs gebruikt hij, heel wijs, de afstandsbediening als wapen.…

De zwembaddirectie in Roden, met spoed op het raadhuis ontboden, verklaart op t.v.: 'Burkini's oké maar bommetjes blijven verboden.'…