Ik was weer even psychotisch
(en dat was helemaal oké)
Ik slik al jaren pillen
die mijn hoofd wat stiller maken,
een beetje dempen,
zodat de wereld niet zo hard binnenkomt.
Heel langzaam draaide ik de knop terug,
van 2 naar 1,
van 1 naar een halve milligram.
Op een winterdag dacht ik: nu durf ik verder.
Bij 0,4 merkte ik…
Ik leef op vijf milligram
- een vederlicht gewicht
dat mij toch draagt.
Stabiel, zeg ik dan,
alsof stabiliteit nergens knarst
of stilletjes bijt in de rand van mijn dagen.
Maar elke drie maanden
tikt een rekening als een klok
die harder is gaan slaan.
Eerst 150, nu 190 -
bedragen die groeien
als de zorgen die ik niet vroeg.
Ik leg…
Er kwam een moment
dat de wereld te luid werd
en tegelijk te klein.
Woorden stroomden door me heen
alsof iets ouds eindelijk
zijn stem terugvond.
Ik sprak vanuit mijn hart
en merkte
dat niet iedereen oren had
voor die taal.
Wat ik bracht,
werd gezien als te veel,
te diep,
te vroeg.
Handen sloten zich
waar ik open was gebleven.
En zo…
Fitgirl door mijn psychose, een nieuw begin -
ik til de dagen nu met andere spieren.
Waar eerst stemmen door mijn kamers dwaalden,
stappen nu mijn voeten ritmes in de straat.
Ik leg de sigaret neer als een oude huid,
adem lucht in die naar onderweg ruikt.
In de sportschool worden spiegels geen vijand meer,
maar ramen naar een toekomst…
Ik volg de kaarten, laat ze spreken,
geheimen van mijn ziel ontwaken
op YouTube-schermen, in nacht en daglicht
herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte.
Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk,
een toekomst die zich zacht ontvouwt —
wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid
en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.
O God, welk pad zal…