even al is het maar even
hoeft niet lang te duren maar
even wil ik je nog horen
al was het maar over
fietsbanden of de schilderijen
van Vermeer of noem nog eens wat
of bloembolvelden die je onder water zet
blijkbaar doen ze dat ergens voor
we hadden het verder over wind en tegenwind
we namen een tomatensoep
zo zeker van onszelf…
Met zijn Truus in deze
Innige verstrengeling
De nacht doorbrengt -
Maar van deze twee
Naaktslakken die
Denken de nacht ongestoord
In deze houding op het
Natte asfalt van dit
Glimmende fietspad te
Kunnen doorbrengen krijg
Ik een geweldig inkijkje
In hun intieme slakkenleven -
Zij vertrouwen er op dat
Deze nacht geen fietsband…
Fietsbanden slurpen
waterboogjes op,
ijlend smelt snelheid
het asfalt om tot glas.
Motten en muggen
liggen ondergronds
te ziften in het graf
van onbegonnen lente.…
Vroeger viel ik vaak
Als kind en toen steeds minder
Dan wist ik dat ik vallen zou,
(want m'n fietsband raakte de stoeprand)
(of mijn voet bleef hangen achter een steen)
Dan wist ik dat het komen ging,
De schrik, de pijn, de tranen
De bloederige knie
Maar ook dat het meevallen zou
En terwijl je viel, dan wist je
In moeders armen komt het goed…
Vergeef me de leugens
die ik niet heb verteld
vergeef me dat ik geen held ben
vergeef mij mijn woorden en stem
Vergeef me het verdriet
dat ik je niet heb aangedaan
vergeef me dat ik de kraan open liet
vergeef me dat ik nooit vreemd ben gegaan
vergeef me dat ik uit
mijn slof schoot en daarbij
mijn teen bezeerde
Vergeef me het misverstand…
Haar eigen fietsbanden zijn bijna versleten
alles kraakt en piept, zie deze schaduwen
terwijl zij rijdt, ze zijn kamerhoogte groot.
In fietstassen neemt zij oud nieuws mee.…
dennen en ondergronds
heeft de zee schelpenbanken, helse
brekers en muien afgetekend misschien
ook hier is geen plaats genoeg om het vele te bewaren en zoekt
stuifzand vergeefs achter de stoepranden
beschutting, terwijl rook van loof dat verstookt wordt
komt overgewaaid van de landjes
en er rond een lantaarnpaal heelhuids
een sleetse fietsband…