9 resultaten.
Moderne devotie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 [Haiku]
gelui van klokken -
aan de verre horizon
slaan molens een kruis…
Hoedendragers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Er is een volk dat ‘s zondags hoeden draagt
‘s Nachts komt de dood hun kamer ingeslopen
Bedremmeld voor de troon wordt ‘wie zijt gij?’ van ze gevraagd
Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open
Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart
Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven
Faro’s volk een enakskind…
Dies irae.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.105 De doodsklok galmt met doffe slagen,
een naar gelui, dat dorp en gouw
de droeve mare melden zou:
een dode wordt ter kerk gedragen.
Traag volgt de stoet van vriend en magen,
in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw
om hem die heenging, plichtgetrouw
des levens last droeg en zijn plagen.…
Antwerpen
gedicht
2.4 met 8 stemmen
8.894 -----Het gelui der klokken vulde, mét de regen,
-----de smalle straten en de pleintjes.
-----Mannen met gezichten als van Albrecht Dürer
-----liepen voorbij; hun baarden hielden
-----de druppels vast als struikgewas.…
De luidklokken van de Utrechtse Domtoren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Op hoogtijdagen hoef je niet
te vragen welk geluid in brons
gegoten machtig het stadscentrum
van Utrecht domineert; het zijn dan
de handen van het Utrechtse Klokken-
luiders Gilde die met een traditioneel
gelui een luisterrijke Europese grootmacht
in 14 bronzen klokken aan de stadsbevolking
presenteert.…
Hei-leeuwerik
poëzie
2.8 met 11 stemmen
3.373 Wat zijn gelui beduidt
weten wij beiden, liefste mijn!
Zo zal hij onze lievlingsvogel zijn.…
De stad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Gelukkig reed ik met de fiets en kon het heel goed horen,
terwijl de mensen rond de kerk, zich aan 't gelui soms storen.
Op 't mooi geslepen pleintje, stond er een zwarte wagen,
verder was er weinig verschil, met andere zaterdagen.…
SLEDEVAART
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.256 Peilde onze diepe veiligheid,
Aan 't tuig 't gelui der zuivre klok?
Opeens doorvoer 't mij met een schok:
Dit is des Heeren heiligheid.
Want roerloos, boven en beneê,
Stond 't ijle licht, dat schrikt noch blindt,
En 'k werd zo rustig, of 'k weer, kind,
Op moeders schoot de slaap in gleê.
Wij spraken weinig en verstrooid.…
Een oude kennis (1)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De schel ging deugdelijk over: en gaf blijken van een zeer helklinkende specie te zijn; maar de heer Bruis merkte geen enkel geluid binnen de woning van zijn vriend, dat zijn gelui beantwoordde.…