Alle inzendingen over hemdsmouw

Met elke dag een draadje heb ik zo door het jaar, bijna niet te geloven, een hemdsmouw bij elkaar. Nu zal ik voor de andere mouw een jaar moeten gaan sparen, zo wist ik door de jaren heen hemdsmouwen te vergaren.…

hij vervult zijn uren hem eens vrijgevig geschonken met het delen van zijn gedachten talenten penseelstreken gebracht in de luwte voor de nacht het is de eenzaamheid die hem steeds verder drijft maar ook de reflectie aanbidding of begrip in de ogen op hem gericht terwijl hij zijn kunstjes brengt ongepubliceerde artiest in hemdsmouwen…

opgemaakt, de toezegging tot een ceremonie in witte kant is geschied; balancerend tussen monnikachtige stilzwijgendheid en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis voltrekt zich achter een gaasgordijn van mist in ijzige sereniteit een processie van terugtrekking en berusting: in erehaag opgestelde bomen met opgestroopte hemdsmouwen…

In de hemdsmouwen wacht hij op onweer en regen. Zo jongen, zal hij wel zeggen, dat is lang geleden. Wat brengt je hier? Waar heb je gezeten? Hij vraagt niet maar gebaart: hoor, het begint. Hij loopt naar de deur, naar de stromende regen. Hij zal zwijgen en knikken en alles vergeten. -------------------------- uit: 'Omwegen', 2001.…

Met zijn hemdsmouw wist de grijsaard 't zweet, dat op zijn voorhoofd blinkt, en slaaft maar voort, met doffe slag op slag, de grove keien, scherf om scherf, vermorzlend. En hoorbaar klinkt, bij elke zwaai der hand, een schor geluid, - reutlen van een, die sterft, - uit 's ouden gorgel, door geen drank gelaafd....…

Dicht de hemdsmouw heel voorzichtig aan het bijna levenloze Strik de zinnen tot een feit Enkel als ik vrij ben te verhalen over elke piëteit krult de bladzij van genoegen Ieder lied dat jij zult dichten opent zacht de poort naar mij...…

Net als eerder deze week kunnen we ons in korte hemdsmouwen steken en, blakend van aso-egoïsme, vol trots onze zwartgetatoeëerde blote armen showen..je leest het goed, het wordt 19 tot 23 graden!…

Wel viel het op dat zijn hemdsmouwen te lang of zijn armen te kort waren. Behulpzaam rolde ik deze twee slagen om voordat zij door de soep flodderden. Vrijwel tegenover ons zat Maarten van Rossem die zijn trui had uit getrokken. Om een gesprek gaande te houden vroeg ik: 'zeg Maarten, hoe zat het het nou met die 'Verlichting?…