Alle inzendingen over heraclitus

Bij Heraclitus was vuur 't oerelement der kosmogenese…

De rivier is nooit dezelfde zoals mijn voeten en mijn handen Steeds weer ander woorden Woorden die stromen over mijn lippen van de dag naar de nacht Als iets verdwijnt dan is het geweest zoals het laatste licht als de dag is weggeslopen En dan over geluk gesproken als het leed al is geschied Ik zou moeten huilen van het lachen…

Varkens beleven meer genoegen aan modder dan aan zuiver water.…

De weg omhoog en omlaag is één en dezelfde.…

De natuur houdt ervan zich te verbergen.…

Alles stroomt, vergeten woorden die Heraclitus ooit schreef en zei. Niets in het leven, dat is blijvend, wordt bedoeld met Panta Rhei. Ik vind dat lastig, nee zelfs pijnlijk, als wat je koestert zomaar verdwijnt. Bij ieder mens zal het gebeuren, dat warme vriendschap soms plots wegkwijnt.…

Ik lees immers altijd met veel plezier over Heraclitus van Efeze en zijn denkbeelden over de immer beweeglijke kosmos, die weliswaar constant is maar toch zeker niet orderlijk. Orde is prettig voor het overzicht. Chaos en beweeglijkheid zijn noodzakelijk als vermaak. Heraclitus zag de kosmos als een opeenstapeling van tegenstellingen.…

‘de tijd is een kind dat met damstenen schuift en het spel bepaalt’ was dat maar zo heracliet je maakt me blij en bang…

Dat ik me niet langer verzet, tegen de loop van het leven. Tegen het feit dat alles stroomt. Dat ik niet langer weerstand bied, tegen verandering. Tegen de waarheid van de dood. Dat ik niet langer vasthoud, aan gebeurtenissen. Aan de halmen van het stro. Dat ik niet krampachtig wil behouden, waar ik met mijn hele hart van hou. Ik hou…

Hiermee wordt verwezen naar de gedachte van Heraclitus dat alles in deze wereld steeds in verandering is: "Men kan niet tweemaal in dezelfde rivier stappen, want het is steeds weer vers water dat u tegemoet stroomt."…