Alle inzendingen over huilebalk

Hij is aan 't huilebalken. Een vent, die huilebalken hoort, denkt: 'Wat een eigenaardig woord!' De oorsprong wordt door hem gevraagd. Dan reageert een antwoordman: 'Die huilebalken worden van een treurwilg afgezaagd.'…

notenbalken in partituren van melodieus verdriet worden doorgaans platgewalst door huilebalken…

voorbij de redelijkheid voel ik slechts jouw verdriet. het huilen van jouw haat dat nooit in liefde praat. Ik zie de stralen van regen de kou van jouw herinnering, het liefdeloze dat jou vormde tot gekwetst mishandeld wezen dat daar slechts nog schemert in de ijskou van het bevroren gevoel achter tranenblauwe ogen.…

De treurwilg is tot jammerhout verzaagd; z'n huilebalken prijken aan 't plafond. - En elke wand, een klaagmuur, noodt tot stenen, waarvan hij is gemetseld - én tot wenen.…

Eens klim ik uit het kantelraam dat uitziet op een stenen erf ik zoek een boomstronk zonder blaam waar ik subiet mijn naam in kerf mijn volstrekt verlaten tempel verdraagt nog nauwelijks bezoek ik ben een te hoge drempel voor een ongeschreven boek uit mijn kaarsrechte rijtjeshuis zaag ik gedwee een huilebalk ik zoek een literaire kluis…

/Huilebalk!/ Aan de tranen kon ik niets doen Ze kwamen van andermans onbegrip en wanneer ik eerlijk was terwijl alle kinderen zonder blikken of blozen logen Dat schijnt zo te horen, of privé te zijn…

En legt nu, al blazend, zijn huilebalk af En de andere plechtgewaden. Hij schudt zich fluks de rouw van 't lijf, En frist zich op, reis even; Die guit! hij zat daar nog pas zo stijf, Zo somber, zo treurig verheven!…

Woorden had ik allang teveel Breek me de mond niet open Ik houd oprecht van zinsconstructie Het bouwen op een woord Ik legode als linkerhand Veel liever iets met klanken Al vroeg werd ik meandertaler Vreemde idioomidioot ik wemelde en wroette in mijn grond: de letter greep me tegenvoeter als ik ben timmerde ik met huilebalken een luchtbrug…

Z'n zoldering - 't is om te janken - bestaat geheel uit treurwilgplanken door huilebalken goed geschraagd. Die zijn van jammerhout gezaagd. De stakker heeft een donkerbruin beklaagdenbankstel in z'n tuin en klaagpilaren om te huilen. Die noemt-ie zijn reclamezuilen. Hij is op privacy gesteld: omklaagmuurd is z'n uienveld.…

Reclame, reclame en nog eens reclame haar programma, zijn partij tussen alle blokken Floortje en Marc, 2 pubers en juf Linda Licht, luchtig maar in feite heel leeg Allebei lieverds van zee en eenvoud Geen luxe met ‘huisje, boompje, beestje’ Floortje leerde ik wat beter kennen Marc van hetzelfde, opnieuw verpakt Hij zou een huilebalk…