Alle inzendingen over jachthonden

Een loopse jachthond paart gedwee met tegelijk een reu of twee 'Ik ben', verklaart de teef terloops, 'allicht als jachthond dubbelloops.'…

Flarden van vroeger achtervolgen mij als jachthonden waar is de gouden morgen het ongerepte voorjaar waar is de gaafheid die ik de mijne kon noemen mijn bezit, mijn universa ze zijn verwoest…

vlieg dier van hier naar veiliger oorden laat je niet vermoorden scheer hoger door de blauwe lucht zorg dat je jachthonden ontvlucht zij die schieten bloed vergieten blijven op jou jagen en zichzelf behagen met jenever en jouw lever…

twee teefjes onder appel op die mooie zomerse dagen mijn stem herkenden zij wel ook al gingen zij op in het jagen ma en kind met hoge sprongen achter de konijnen aan om later met hangende tongen het koele water in te gaan braakliggend polderland hernomen door de natuur niet kunstmatig aangeplant een veld vol avontuur…

Voor mij licht mijn oude jachthond op mijn voeten ook voor hem gaat de tijd steeds door tijd van alles mogen, niets meer moeten, en zo nu en dan een uurtje spelen tussendoor. Langzaam zak ik weg in dromen op mijn leeftijd toegestaan laat jonge jaren nog terug komen levend in waan van tijd die ons is voorbij gegaan.…

Voert men de jachthond vet, hij jaagt niet meer. De vink zingt beter als hij is verblind. Niet zonder tucht krijgt men een man van 't kind. De nachtegaal met vol nest zingt niet meer. Wat heeft men aan de zachtere gezangen Die ieder zingen kan? Met straffe maat, Met teugel en met trens regeert men 't kwaad.…

schreef ‘in haar nachtjapon achter de rododendron’ da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil weggoochelen kon in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’ dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt en mijn tra kraaiend verkleint want de ondergrens van mijn hemel verdwijnt da’k weer samen fikkie stoken mocht met mijn jachthond…

Net als je vader was je chef van de Garenspinnerij, die op loopafstand van je woonhuis stond, maar door al de jachthonden voelde niemand zich vrij en valse verraders roerden welig hun mond.…

Zijn kennels puilen uit van sterren, zijn velden zijn ermee bedauwd, hij stoft ze van zijn jagerslaarzen, bij bossen, rivieren vol, op bergen stapelt hij de speelse zielen, Alle Jachthonden! Hij mist je niet en wat dan nog: voor eventjes? Als de wind dus!…

brak - jachthond wind'- windhond ter hand - volgzaam fel en zoet - bloeddorstig en zachtaardig in de grond - op aarde in het droog - op het land daar naar - daarna liet af - afzag…

Het waren de beste jachthonden uit de wijde omgeving en hij ging naar de plek waar hij eerder die dag het stuk brood gevonden had. De honden jankten van opwinding toen ze de geur van bloed en paard opsnoven. De eersten stoven het bos al in maar werden door Juliano teruggefloten. Onwillig luisterden ze.…

En ook hij heeft jachthonden van het beste soort. Die soms, meestal rond drie uur in de nacht, huilen en grauwen net als hun voorvaderen deden. Het gerucht wil, dat ze de geest van de Graaf dan van het erf af jagen, terug het bos in.…

Ze stamden in rechte lijn van de wolven af, die Juliano ooit als puppies uit het bos had meegenomen en later gekruist had met de beste jachthonden die hij bezat. Het waren duivels met de beste neuzen en gehoorzaam tot in de dood.…

De eerste keer dat hij het over Hannibal had dacht ik dat hij een hond bij zich had, een jachthond misschien. Want ik had begrepen dat hij wel lid was van de plaatselijke jachtvereniging.…