hij ziet in haar het onbeschreven blad
en laat de regels vrij en vloeiend rijmen
door vingertop beheerste woordenschat
graveert in haar zijn warme hartsgeheimen…
in helder-hemelsblauw harnas gekleden
keerden aandachtig en eendrachtig
de vaak aardwaarts gedraaide
strijdenden op vreemde kusten.
eenmaal weer ontharnast
meten zij op meermaals grillige meters
toegewijd de mate van zijn
van de in versteende eenzaamheid
in slaap gesusten.
in hun hevige verlangen naar nabijheid
houden zij, de kroongetuigen…
Serene stilte in het Kroondomein,
hier zal men recreatie niet promoten.
Het Loo wordt ieder najaar afgesloten,
dan is het koninklijk privéterrein.
Dan blijven wij op afstand met z’n allen:
je moet de rust natuurlijk niet verknallen.…
zwarte wolk die tussenruimtes dicht
Haar stille alomvattende presentie
die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert
dooft weliswaar de ogen-referentie
maar het gevoelsgebied intensiveert
Zo geeft zij kalmte om ons te bezinnen
en zo vertraagt zij ons nerveuze brein
Zij brengt de aandacht weer terug naar binnen
naar de intactheid van ons kroondomein…
Jij oester, zo gesloten
Soms laat jij je parel zien
Prachtig, hard met parelmoer
Trots daarop misschien
’t Zijn gevolgen van iets pijnlijks
Vreemd en lelijk mocht niet zijn
Adequaat ging jij te werk
Maakte het tot kroondomein
Omhult met schoonheid
Geen misvorming meer
Het lijkt welhaast een wonder
Hoe pijn dan transformeert
Jij oester…
opgekocht
zodat ze lazen wat ze moesten denken
wat recht was, kreeg een omweg of een bocht
zo dwong men 't hoofd te zwalken en te zwenken
De waarheid werd vervangen door 't idee
dat alles relatief is en afhankelijk
hun voorbeeld was een ster of 'n coryfee
geplugd, gemaakt, gehypet, geappt, vergankelijk
Alleen de dichters in hun kroondomein…