Alle inzendingen over maxima grimas

die met een grimas Trump nogmaals bedankt!…

toen wij vroeg opstonden zonder grimas zonder zonden zonder wonden zonder wonderen te verwachten vielen wij hard door de nevel, langs de gracht er is vannacht een nieuw soort gebracht het is als bliksem en later is niets meer als vandaag de lucht is grauw boven de wolken blauw de muren bonken hard het gras wordt steeds groener aan…

Ik mag Maxima ik mag de mens Maxima vrouw van, moeder van en werkzaam voor de minima, de massa wereldwijd, wereldwijf ik mag de mens Maxima ik mag Maxima…

liefde MAXIMA Haar liefde die over grenzen gaat Haar muziek die over grenzen gaat Haar uitvoering die bindt en verbindt MAXIMA Je verbond me!…

“Ja, Máxima, als wij de troon bestijgen, dan is het allemaal niet meer zo veel. We zijn alleen nog ceremonieel en zullen ook wat minder zakgeld krijgen.” “Maar Lex,” vroeg Máxima, “als koningin, mag ik dan ook geen kleedkamer meer in?”…

De Argentijnse blues kan onze walz verscheuren De Tango komt eraan, onverwijld in mooie kleuren De nieuwe koningin danst Malando met een traan Maxima is haar naam De passie is terug op vaderlandse bodem De nieuwe trend is tango, die is nu in de mode Maxima, zij lacht en danst en kijkt soms wat verloren Maxima is haar naam Tango is the blues…

De kranten schreven wekenlang uitsluitend over de modieuze Máxima. Dat leidt de aandacht even af van pa, die meer wist dan hij toegaf - dat is stuitend. Maar Máxima... zo'n bééldige verschijning: Wie zeurt er dan nog over een verdwijning?…

Gekozen tot Dom Bontje van het jaar, Word je als Maxima toch diep beledigd, Maar hoor hoe Maxima zich nu verdedigt: “Dat ik die bontkraag draag is niet zo raar, Zo ‘n wasbeerkraagje hoort gewoon bij mij, Per slot zit ik er heel graag warmpjes bij.”…

, ja Maxima Wat zijn ze gek op Maxima!!…

Het manvolk, door heur achterwerk gegrepen, Verlustigt zich aan Maxima haar bil. Maar men beheerst zich door een sterke wil, Zodat zij nooit door vreemden werd geknepen. Gelukkig heeft ons land één witte raaf: Zo 'n klusje is geknipt voor Fred de Graaf..…

In Rome hoorde ik een gezang, heel sereen, mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa, maar soms klonk er ook, Bea culpa, Bea culpa, Bea Maxima culpa doorheen. Trix zei, jammer, ik had daar graag willen zijn, de paus was groots, maar het Vaticaan is me te klein.…

Jezus op de berg voedt de meute met één brood dat niet opraakt Maxima geeft telkens de hand die ze weer mee naar huis neemt…

het Haagse Lange Voorhout ineens zag ik de gekroonde koets en hoopte op een blik van herkenning de majesteit kwam echter tussenbeiden met handenwuivende inmenging thuisgekomen voelde ik enige smart haalde haar verkreukte foto uit de la en drukte deze stevig op mijn hart Alex met de pet had ik weggeknipt; zo was ik toch even alleen met Maxima…

Schrander mooi is die grijns, de grimas van Petra Hermans, op het wereldtoneel! Alsof het nooit anders was! Al, dat ik via mijn ogen uit onze wereld las. Ik genas: alleen en met de wereld, in mij, rondom me buiten en achter mijn grijnzende grimas! Zo ik had besloten: ik zou daar staan, voorgoed, altijd, onvergetelijk...…

Hollandse Maxima, icoon van de minima wordt door wereldbanken voorgedragen tot Koningin Krediet van de allerarmsten!…

Argentinie: goed voor God (Franciscus) Koningin (Maxima) & Voetbal (Messi) en wat slecht was is verdwenen!…

Generaal) maar de beeldvorming, het plaatje, de foto, de reuring bracht Hare Majesteit Koningin Maxima der Nederlanden in de problemen en de volksvertegenwoordigers aan het mengen Maxima krijgt nu een nog striktere Ter Beschikking Stelling van Rutte’s regering die ook haar werkgever is er wordt zelfs gedacht aan ‘dwangverpleging’ in…

toen we gingen hand in hand glimlachte het Groningse vlakke land tot je spitse tong zich ertussen wrong en jij het wijde land tot een grimas dwong…

Laat Hare Majesteit Koningin Maxima Maar schuiven Maar sjezen Maar verschuiven Zij, Maxima Verschuift de traditionele wereld Van de bankbiljetten en munten Naar die van de digitale wereld DE DIGITALE EURO Omdat ze zo inclusief is verschuift ze ook die van het traditionele Koningshuis Bij abdicatie van haar man Zijne Majesteit…

De baby trok meteen al een grimas. Hij was teleurgesteld, dat kon je horen, Omdat hij merkte, toen hij was geboren, Dat in het ziekenhuis geen Wi-Fi was. Nog op dezelfde dag heb ik gebeld, En hem bij de Steve Jobs-school aangemeld.…

na elke aanval probeert ze met een glimlach haar mondhoeken uit symmetrie stelt gerust laat de grimas verdwijnen een gemeende lach gaat leven zweemt naar haar ogen parallel in opluchting…

na elke aanval probeert ze met een glimlach haar mondhoeken uit symmetrie stelt gerust laat de grimas verdwijnen een gemeende lach gaat leven zweemt naar haar ogen parallel in opluchting…

Ook Maxima sprong dapper in de gracht Om voor het goede doel een eind te zwemmen Wanneer het vaderland op haar kon stemmen Dan sleepte ze de troon zelfs in de wacht Zij laat het volk onopgesmukt genieten Terwijl haar man op éénden loopt te schieten. --------- Prinses Maxima zwom 2 km mee in de strijd tegen ALS.…

Mooi symbolisch hoe Maxima vandaag, bij het bevrijdingsconcert, haar haren los draagt. Vandaag geen knotje, nee, vandaag geen beknotting!…

De monarchie was heel lang niks voor mij, Ik was een overtuigde tegenstander, Maar toen verscheen prins Willem-Alexander Opeens met zo'n leuk meisje aan zijn zij. Tja, toen kwam ik op andere gedachten: De republiek moet nog maar even wachten.…

De kikker die het plasje heeft gekeurd Dat door de arts bij hem was ingespoten Is plotseling zozeer van kleur verschoten Dat hij totaal oranje was gekleurd. Spontaan heeft hij toen voor het nieuwe leven Luid kwakend het Wilhelmus aangeheven.…

Aan de boorden van het kratermeer in het gestolde hart van moeder Aarde liggen de plastic lepeltjes, de servetten verkreukeld. Zwaveldampen ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen…

Aan de boorden van het kratermeer in het gestolde hart van moeder Aarde liggen de plastic lepeltjes, de servetten verkreukeld. Zwaveldampen ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen…

De lach verbeten tot een grimas grijnst naar stekels en grijze krullen gebeten door de jaren snijden tanden de tijd in wat ooit een wasbord was ooit was ik hem nu ben ik mij het kind speelt verstoppertje de oude boom buigt…

beeldschone Maxima smaakvol haar kledingstijl iedere keer weer wat fonkelnieuws aan wat ze ook draagt is een herbezienswaardigheid: vaker hetzelfde zou nóg beter staan!…