Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
'Tekening 1 is van de hele haai,
die langs de grond leeft. Zie in dit verband
zijn daarbij aangepaste vinnenstand:
de stroomlijn van het roofdier is zeer fraai.
Open de buik. Pas op, zijn huid is taai.
Teken een schema van de binnenkant
met alle namen bij elk ingewand.
Doe het precies, niet in een handomdraai.'
Geestdriftig snijdend ging…
Een wachtlijst wordt opnieuw mijn lot
zo lees ik heden in de kranten:
er meldt zich een surplus aan klanten
dat op de snijzaal is verzot;
overcompleet tot op het bot
zo leur ik nu met mijn restanten.
(Het aantal mensen dat zijn lichaam ter beschikking stelt aan de wetenschap is de afgelopen jaren enorm gegroeid.…
Ach dokter,
spieren vol verlamming zijn
mijn dromen, de snijzaal vol
met het vers versneden hopen in
gemeen operatiekamerlicht. Ik val,
pijn kromt zich hevig om betekenis
als spierbal maar toch niet verder kunnen lopen.
De ogen binnenin gericht, in het voorbije
dat de toekomst is, waan ik mijn
actueelste heden.…
We praatten over de snijzaal en de lijken.
Ik begon uiterst verveeld rond te kijken.
Mensen in alle soorten en maten.
Discussiërend over hun doen en laten.
Uit verveling stak ik nog een sigaret op.
En lachte schamper om een domme mop.
Het duurde even voor ik hem zag.
Een prettige verschijning met een mooie lach.…
Maar eer nog de volgende morgenstond
Over Halberstadts bergen zijn goudglans zond,
Werd hier, verlost van haar plagen,
Het oudje ter snijzaal gedragen
-----------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
0
Bezig met laden