Alle inzendingen over tortelduifjes

Op sparrenhoogte ongenaakbaar voor een kat twee tortelduifjes…

Twee tortelduifjes zitten bijeen in een boom. Bekvechten samen.…

twee mussen zitten als tortelduifjes in de zon, op de top van de bevroren klimop klimop met gepoedersuikerde blaadjes…

Welke lieve tortelduifjes, Rood van pootjes, blank van kuifjes; Wonend onder d' eigen boom, Drinkend aan de eigen stroom, En op 't eigen dak gezeten. Vliegen zie ik ze allebei, Samen opstaan, slapen, eten, Samen vrolijk met de mei. 'k Wilde de oorzaak daarvan weten, Lieve moeder! de moeder. Wel, Cathrijn!…

Weten die tortelduifjes dat wel? Of doe ze maar wat? Pure roekeloosheid op sleutelmomenten In hun prille leven. Steeds meer lees je over bedrog en het gekonkelfoes, de leugens en de intriges.…

Aanleiding tot dit lenteoffer vormden de vredig koerende tortelduifjes van Inge Boulonois (zie het snelsonnet van vandaag).…

Zie de tranen vloeien van geluk, want het glimt vandaag weer even als parels van verbondenheid waarin ook de twee tortelduifjes worden losgelaten op zoek naar het geluk in hun nieuwe leven, want de liefde spat van het witte doek speciaal geplaatst als een mooie dans op het toneel waarin de twee personen een hoofdrol hebben in hun eigen stuk…

Merels, koolmeesje, roodborstjes en tortelduifjes beschermd door hun dikke vederpak komen schuchter dichterbij gevlogen pikken gulzig aan de granenbol en verdwijnen weer fladderend van tak naar tak.…

Twee tortelduifjes. Ze hebben ook een naam mijn kind. dat zijn Jim en Mellis...…

Al snel kwamen de tortelduifjes weer terug gedreven en moesten met de billen bloot. Ik lapte ze op in de kajuit. Door al die huiverende lijven zag het er menigmaal naar uit dat mijn scheepje niet stabiel zou blijven.…

Op maandag was de bui al weer wat overgetrokken en op dinsdag leek alles weer koek en ei, pa gaf ma zelfs af en toe wel weer eens even een klapje voor de kont en dan giechelde mama zelfs…, ja, het leken wel verliefde tortelduifjes, maar Geertje wist wel beter…..hoe jong ze ook was…..de volle zwaarte des levens rustte reeds op haar tengere schouders.…

Of staan eigenlijk, de bankjes in het park zaten immers al vol met verliefde paren en de tortelduifjes vlogen van tak naar tak. En ik voelde me bekeken, daar ik ondertussen wortel stond te schieten, tussen de wilde rozen, net naast het pad. Want dat was romantisch, zei je. Ik leerde toen wel, waarom rozen doornen hebben. Daarom.…