Alle inzendingen over verbaal vechten

Maar ik kon nooit winnen, in het verbale gevecht. Ondanks de schoonheid die ik bezat, werd ik gezien als een wrat. En nu moet ik vechten voor mij, De schoonheid tegemoet, Worstel ik me eindelijk vrij...…

heethoofdige lui hakketakkend in een bos vol dwarsbomen…

Zo’n twintig jaar geleden in Berlijn Zag men een volk verbaal en vreedzaam vechten Om zo de monsterlijke muur te slechten Die Oost en West twee werelden liet zijn Maar daar is, met het ruimen van de stenen De muur tussen de mensen nooit verdwenen…

We vechten ervoor Ik ga er weer tegenaan Laat me door niemand het veld uit slaan Onrecht kan gebeuren Maar daarom ga ik niet zitten treuren We vechten ervoor Als je me niet mag Loop naar de maan We komen vanzelf wel weer bovenaan…

uit haar levensverhaal begraaft zijn opdringerigheid in de schoot der aarde afgedekt met ivoor non-verbaal…

Tong val Oorlogstaal Verbaal non-verbaal geweld Vredes wens ontdaan…

Meestal uit men zich verbaal, Soms door schuttingtaal. Het doel dat men wil bereiken, Is duidelijk te laten blijken, Het is einde verhaal. Kort en krachtig Is meestal prachtig.…

Het gesnater daar in het water, hield me even in de ban, die van Jo Ko Do en Mo, zo zie je maar weer, dat onze taal verbaal of non verbaal, geen stand houdt in het water, dus geen verhaal!…

Hoe kun je verbaal je gram halen op een paal geen paal om aan te dansen of een te laten herkansen Hoe kun je verbaal je gram halen op een flitspaal als je net iets harder rijdt dan mag wordt je geflitst, als je het niet zag Dan wordt je er wel aan herinnert op het moment dat je de prent ontvangt dan vraag je jezelf af: hoe kun je verbaal…

Vechten zit gewoon in mijn bloed Ik geloof en vertrouw, alles komt weer goed.…

onbevredigd in de kaalheid van dit vuur was ik de schoonheid al eerder kwijt in de littekens van de blinde jaren, aangehaalde teksten in as, om die weer te vegen, bloemrijke zinnen van emoties uitgediept achter elk woord, souffleur en acteur in een inhumane act nadat het doek is opgetrokken, schijnt dan de zon weer door de smog van de verbale…

Uit rituele klank ontstonden talen De mens kon toen verbaal oorlogen voeren En overleggen, handelen of falen Welwillend luisteren of monden snoeren Het schrift ontstond, dat was niet te vermijden Afspraken werden voortaan opgeschreven Geschonden en verbroken om te strijden Dood aan de vijand en diens tegenstreven De boekdrukkunst werd daarna…

mijn Rotterdamse wijk Door de verhuistik van mijn moeder Op iedere school gezeik Keer op keer moest ik De strijd met hen aangaan Soms vechten als een beest Maar neem van mij maar aan Het is nooit leuk geweest…

onthaal kabaal Hij raakte mij en ik zapte niet weg M’n mobiel borg ik op om vooral niet te scrollen Ik ging met m’n man praten, converseren Om daarna over te gaan in zingen, vechten(stoeien), huilen, bidden en bewonderen Van elkander, door elkander, lekker traditioneel MICHA WERTHEIM RAAKTE ME!…

Mensen vinden Daar waar je ze zocht een wakkerd vlammetje dat de storm overwint lieve lachen overschaduwen de tranen vechten tegen onzichtbare vijanden -slaan op gevoel- daar waar messen snijden drogen tranen Harten bevriezen in de grootste vlammenzee...…

niet Mijn Vecht gebroken door een til het tij van mijn jeugd mijn heden en mijn toekomst sprakeloos heb ik jou lief…

Donquichotterie is als vechten tegen de bierkaai: hopeloos…

ik vecht tegen dit gevoel dat met zwaar geschut mijn hart doorzeeft tot jij verdwijnt en met jou de warboel ik vecht en relativeer want verliefdheid is een waanbeeld het is de loop van een geweer…

Vechten om een doel. Vechten om een wil. Elke dag vechten. Elke dag zo stil. Alsof het niet lukt, lukt wat ik doe. Ik voel me zo verschrikkelijk moe. Vluchten voor de mensen. Vluchten voor mezelf. Dat wil ik nooit wensen. Hoe is het om echt te leven? Jezelf te zijn en te zien? Langzaam breekt het af. Zo pijnlijk, bovendien.…

Er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten; Verbleekt, met donkre luiken, staart het blind, En laat de stroom, die eenzaam voortglijdt, praten En luistert niet naar 't fluist'ren van de wind. Maar vroeger, toen Hoogmogenden der Staten Daar in de zomer poosden van 't bewind, En staat en krijg voor…

Ik kan er niets aan doen maar ben zo gek op jou Het blijft en het blijft maar ieder uur hou ik van jou Ik kan er niets aan doen wil je weer terug winnen Vechten voor deze liefde opnieuw met jou beginnen Ik kan er niets aan doen met jou wil ik verder leven Mijn hart behoort aan jou wil je meer dan alles geven…

Als de zon in je leven plots door de schemer wordt overschaduwd woorden ontbreken alles wat waarde had je nu is ontnomen. Het waarom, de vraag is geworden toekomst voorgoed is vervlogen vindt dan de kracht het leven te leven, zolang het je nog wordt gegeven.…

vechten om fit te zijn vechten om slank te zijn vechten om te slagen in het leven vechten om perfect te zijn het leven is ons in principe gegeven om te genieten om gelukkig te mogen zijn om te beleven soms moet je je wel degelijk in een worsteling begeven maar met een leven lang vechten zal niemand iets opschieten dat kan niemand aan…

Ik voel dat je vecht Vecht tegen je zelf Je bent hier Maar je bent er niet echt Kom hier in mijn armen Je luistert naar mensen Die me niet mogen Fluisteren in je oren Ga weg bij die vrouw Ze blijft je niet trouw Ik voel dat je twijfelt Je wilt niet het niet uiten Maar toch is het gif En stroomt bij je binnen Vernietigt je liefde…

Gesnoerd is de mond Die sprak Durft U nog Na Theo van Gogh Ik brak Héél even Nu Sta ik weer recht Vecht Voor het leven…

Ik heb vandaag te horen gekregen dat ik na lang vechten toch de strijd tegen mijn ziekte moet opgeven.…

Vechten mijn kind, je kan het!…

Een verbale discussie, verhit en heel intens, ach het overkomt toch wel een ieder normaal mens? De woorden worden gemener, harder en valser, tot woorden niet meer volstaan dan is het met de woorden en scheldpartij wel voor een belangrijk deel gedaan. Handgemeen over en weer, de een trapt de ander neer.…

Soms wilde dat ik vechten kon, slaan trappen bijten krabben, soms wilde ik da'k knokken kon in het wilde weg. Soms wenste ik me bokshandschoenen om zodoende muilperen uit te delen is het zonde, da'k dat zeg?…

Op wollige zweverige donzen wolkjes lopen Zwevend dromerig kinderlijk naar de helle sterren turen En mooie lieve kleine schaapjes daar erg hoog ontwaren Gelijk 't gelaat ontsierd door bloedende vlijmscherpe tranen Bittere bikkelharde tandjes kervend in toch mooi hart. Heden vaste rotsachtige grond onder de voeten Enkels duchtig verzwikken; pijn…