Alle inzendingen over wachttoren

In het eeuwig groene seizoen ga ik wonen in een boomhut hangen tussen hemel en aarde bij bolle bries deinen als in een kraaienest nest om nooit weer uit te vliegen roerloos meeruisen met de diepgroene branding wachttoren uitkijkend over de vrijheid observatorium voor ongekende constellaties verrukkelijk liggen stilzittend…

Daar had ik u werkelijk bij de neus: dacht u nu heus dat ik zou dienen een god die met brede lemen voutn op vaderlijk terrein mijn eigen keus het paradijslijk feest zou herzien en wij dus de "Wachttoren" koopm moutn?…

De hemel brandt, nevels rukken op, de seinen slaan neer -- Iedereen leeft langer dan de wereld waarin hij opgroeide Hij moet zich terugtrekken of veranderen De wachttoren is onbemand in de verte janken er honden Deze stad mag niet meer bestaan zoals ze was, haar theaters zijn overbodig verklaard De laatste spelers zien toe maar nu…

gespijkerd in zwarte aarde keert weer om de rest van zijn verhaal te vertellen ik leg het gele stof in de sneeuw, naast kleine voetstappen en zes jaarringen hoor slechts het wiegelied van de boom die met zijn takken zachtjes zielen beroert en terwijl afgesloten vlokken het perron kerven voor de trein ontsnapt de stroom aan de wachttoren…

Toen het laatste akkoord van Let’s go crazy uitgedoofd was hoorde Doornloosje vanuit de verboden wachttoren een vreemde, knarsende stem. Hoe lelijk en beklemmend het ook klonk, het leek wel een lokroep. Doornloosje vergat het feest waar ze drie seconden eerder nog samen met Prince van de planken dook, op handen werd gedragen.…

Uit de wachttoren die ik zien kan tuimelt een neergeschoten SS-er. Anderen lopen nu met de handen omhoog. En dan ineens staat daar in de poort van het kamp de eerste Amerikaan. "Hello boys, here we are!" En dan begint het: het gejuich, het geschreeuw, het gebrul.…