Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
Hij liet zijn spoor na in de zachte aarde,
Waar de vossen zich verscholen in hun schuilplaatsen,
Zijn woorden waren zoals een warme warde,
Een troostend verhaal in hun duistere races.…
BOLS-WARD
Na HAR-LIN-GEN meteen
FRA-NE-KER in het vizier
Straffe wind-tegen
Op weg naar Bartlehiem
Volgepakte walkant
Op 't Elfstedenbruggetje
Schouder-aan-schouder
DOK-KUM vice versa
Opnieuw dus Bartlehiem
Met langzaam, maar zeker
Vast bij helder weer
De Bonkevaart in zicht
Volgepakte walkant
Met tribunes; heel veel muts
Aansporingen…
Tussen weser en het zwin
De eems de dollard
En de ee van dokkum
En de lauwerszee
Lag ongelooflijk
Lang gelee
Bij eb een massa
Vissersgoud
Garnalen
In de waddenzee
Bij hoge vloed
En storm op zee
Werd grasland nat
En minder zoet
Dan vluchtten friezen
Zwaan kleef aan
Door pompeblêd
Eerst naar de wielen
Terp noch ward
Viel meer…
16
Bezig met laden